TITVLVS VIIFacit me tua uirtus amicitiæ tuæ cupidiſſimū.Tanta eſt tua doctrina ut a te in amicū admitti uæhementius appetam.Cogit me tua doctrina tui amoris eſſe ſtudioſiſſimū.Tunc ego me fœliciſſimū eſſe ducā: cum me amabis.Quid eſt ꝙ aſſidue religioſius deprecer ſuperos: qͣꝫ ut tibicharus lim.Tātifacio tuas laudeſ: ut ſi me nō indignū beniuolētia tuacēſueris: me ſis habiturꝰ ꝑpetuū præconē tui nominis.Ego tibi afficior plurimū: ſed ad te meo reſpōderi ſtudiopoſco.Nihil expecto diligentius: ꝗͣ ut tibi me iunctum conſtan-tiſſimo amoris intelligā genere.Si me amabis nō ſolū amando non me uinces: ſed inuitatꝰuenies in amicitiā: non ultro.Facio plurimi amicitiam tuam: qua ut me dignū cenſeaste unice rogo.Da mihi mutuo: ut te amem.Fac me cognoſcam tibi non iniucūdum.Si uis amari: ama: dixit Seneca: qd̓ ut ī me ſerues obſecromaximopere.Reſpōdebis & tuæ uirtuti pariter & amori erga te meo:ſi numero me cōiunges tuorum amicorū.Facies rem te unice dignam: ſi me amabis a quo mirū esamatus in modum.Ne diffugias inuitatus amicitiam meam.¶ Titulus ſeptimus.¶ Supplicatoria familiaris.Affecit me tuus hic ſeruus nō cōtumelia ſolū: ſed iniuria.Nam cum peterem: ne in tui finibus agri excedendus mihi fieret iniurius: ea fuit & pertinacia & inſolentia: ut cumplurimis in me cōuitijs nō deſtiterit ab inſtituto. Nequi-ui non ſupra modū admirari: cum apud te ſit enutritus:qui & humaniſſimus omniū eſſe ſoleas & æquiſſimus. Atuideo quid inter liberū ac ſeruum interſit: quātū Scytha