Druckschrift 
Epistolare : Mit Briefen von Ludovicus Mondellus und Octavianus Ubaldinus
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

TITVLV Sſent: & ciuitates habitaſſent mœnibꝰ ſeptas: niſi natura duce: & amor eos coegiſſet & iuſticiæ fundamētū: ꝗbꝰ cōſta-Xenophon re uidet̉ humanæ ſocietatis robur. Recte igit̉ Xenophonille ſocraticus beneficio generis humani cōperiſſe naturāAriſtoteles inquit amicitiæ fundamenta. Quāobrem Ariſtoteles probat: ſine amicitiæ ratione corruere quicꝗd eſt inter homi-nes. Inter quos eſt hæc uirtus: omnia ſunt ſimulata ueldiſſimulata: omnia ficta: omnia falſa. Nihil firmi: nihil ſtabilis: nihil ſinceri: nulla ſeruatur fides: nulla religio: nulla pie-tas. Ex huius uirtutis inobſeruātia: alij fœneratur: alij ſpo-liant: alij uiolant. Nemo tuetur alterū: ſed eum deſerit: utHomo ꝗdā iudæus iudæum: de quo eſt in euāgelio. At ubi eſt amor:deſcendēs ibi pax: ibi fides: ibi concordantia: ibi omnia palam ſunt:a Hiericho & ex duobus fit unus: ut nihil uelit aut nolit alter quod &ſocius uelit pariter atqꝫ nolit. Sed ex ipſa uirtute ami-citiæ atqꝫ iuſticiæ laude: multæ proficiſcūtur uiæ: cōditio-neſqꝫ uiuendi oriuntur. Inter quas præcipua eſt uitæ con-ſuetudo: quā familiaritatē appellamꝰ. Multi ſunt em̄ hocamicitiæ uocabulo nuncupati: qui uere ſunt amici: co-gnomento ſpreto potius appellandi ſunt hoſpites. Seduiuunt una in ciuitate: aſſidue ſimul uerſantur: quiqꝫabſunt alter ab altero corporibꝰ: ſemꝑ animi adſunt: interillos uera eſt amicitiæ ratio. Nam & iuſticia curat illorumcauſas cōmuni ratione: & amicitia procurat eorum nego-cia cōmuni beniuolentia. Itaqꝫ iure a ueteribus inuentuseſt mos amicorū cōmendandorū per epiſtolas illis: qui &amici eſſent & poſſent cōmode amicorū deſiderio ſatiſfacere. Tu ꝗͣdiu hic fuiſti uir clariſſime mecū ſumma beni-uolentia cōiunctus es: quotidianaqꝫ conſuetudine confir-matus: nunc aūt poſteaꝗͣ diſceſſiſti: non minore te proſe-quor ſtudio: ꝗͣ hic eſſeſ: nec cuiꝗͣ cedo in te amādo. Itaqꝫnullam rem arbitror eſſe tantam: quā pro me ſis factu-rus: ſiquidē nihil ego negligere poſſem qd̓ ad te ꝑtineret& in mea foret facultate. Sed & Iulianus tanta eſt in mebeniuolentia mutua: tamqꝫ continua conſuetudine mecū