TITVLVS¶ Titulus primus.¶ Commendaticia familiaris.Vi hanc tibi reddidit epiſtolā: mecū eſt ſūma familiaritate coniunctus: uir inꝗͣ & nobilis & diſertus:quē ꝓpter genꝰ & uirtutes unice diligo atqꝫ amo:cupioqꝫ ualere plurimū: arbitrat̉ ipſe meis litteris fore ſetibi gratiorē. Eſt em̄ acturus iſtic neſcio ꝗd: quod eū pun-git uæhementer. Itaqꝫ ſi me amas: & ſi cupis gratificari mihi: fac ut hunc ſuſcipias ꝗͣ commendatiſſimū. Nulla em̄ inre poteris afficere me maiore uoluptate. Cæterū ſi quideſt: quod mea opera poſſit tibi morem gerere: nihil petesa me fruſtra. Bene uale.Cōmendaticia familiariſſima.Commendo tibi Petrū uirum grauiſſimū & mihi amiciſſimum: cuius conſuetudine delector plurimū: & qui mihiuiſus eſt in omni re ſua ſumma laude cumulatus. Quicꝗdin hunc cōtuleris beneficij: collatum in me cenſebo. Nonſecus em̄ hunc diligo atqꝫ amo: ac ſi frater meus eſſet. Nenegligas hominē. Vale.¶ Cōmendaticia grauis.Fuit mos antiquiſſimus & cōmuni hominū ſocietate inductus: ut in cōmendādis hoībus: amicitiæ munus ſeruaret̉& iuſticiæ ſanctio. Quid em̄ inter mortales diutius ſtaret:poſſetqꝫ ꝑpetuū appellari ſine amicitiæ ratione iuſticiæqꝫofficio? Nā homo ꝑ ſe uiuere quodāmodo nequit in hocorbe: niſi ab hominibus adiuuet̉. Quare & Cecrops apd̓ CecropsAtheniēſes: & Moſes apud Hebræos: Mercuriꝰ apud Aſ­ Moſesſyrios leges inuenerūt: ꝗbus humanū genus ſeſe tueret̉. MercuriusItaqꝫ & Apl̓us inquit: Alter alterius onera portate. Sed & PaulusCicero & Plutarchus de amicitia uerba faciētes declara/ Cicerouerūt: non poſſe hominē uiuere neqꝫ domi neqꝫ foris: niſi Plutarchusamor humanæ fieret ſocietatis cōſeruator. Quo enim pacto qui palam uagabātur inter ſyluas & latibula ferarum:nec domicilia colentes: nec cōiugia celebrātes: nec tenē-tes ultimū uitæ cultum: ſeſe in ſeruitutem legum tradidiſ-d 2