RHETORICESuolutare miſericordiā in omne hominū genus: a quo cru-delitas maxime abeſt: nequeo nō exiſtimare: de eius uitaapud te poſſe fieri uerba: qui cum ꝑ ſe nihil promerueritomnia demeritus ſit: per ſui tamen generis nobilitatē: uir-tutem ac gratiam: poſſit ſperare non nihil. Lælium abſol-uiſti qui longe fuit peior ac inſolentior. At hic ea familiacretus eſt: quæ tibi fuit ſemper iucundiſſima: eo patre na-tus: qui tecum nō paruam conſuetudinem nactus eſt: eoſocero uiuit: quem amas plurimū: itaqꝫ cum nihil afferreualeat: qd̓ audiendum ſit: ad iudices: at ad facillimū prin-cipem: & ſuorum amantiſſimū nihil non audiendum affe-rat. Attende igitur dux optime: ut non quis ſit Gaius hicuir hoc caſu peſſimus cognoſcas? Noſti enim nūquid gra-tiæ mereat̉: demeret̉ enim omnē indulgentiā. Sed quidſui dicant agnati: cognati: affines: omneſqꝫ ꝓpinqui: quosſemper audis māſuetiſſime: admittiſqꝫ iucūdiſſime ꝗ pec-carunt in te nihil unꝗͣ.¶ Exemplū inſinuandi: auditore ꝑſuaſo.Fuit Gaius hic uir bonus o princeps optime apud regemGallorum: non minore aucͣtoritate quondam & gratia:apud te ſit. Cum accepiſſet pecuniā a Colomella quodamLugdunēſi mutuam iamqꝫ reſtituendi tempus īmineret:Colomellā accuſauit homicidij: Cæſus īueniebat̉ homo:teſtes habebat paratos Gaius: qui græcorū more teſtimo Græcū teſtiniū darent mutuū. In iudiciū iuit: cōuicit Colomellā: coe/ moniumgit damnari. Nam & torqueri coegerant teſtes: damnatꝰexclamat: ſuperoſqꝫ inuocat teſtes. Miraculo quodam fa-ctum eſt: ut uox in plebē facta ſit: capiendū Gaiū: teſteſqꝫquæſtionādos. Diffugit accuſator: Diffugiūt improbi te-ſtes: Culpā detegūt abſentes: ductiqꝫ cōſcientiæ metu: Liberat̉ Colomella. Quid ſi hic quoqꝫ probabit̉ o dux optime: Gaium hunc aſſuefactione malorū minime pudentē:eodem genere criminandi hoc temporis in hūc Semproniū eſſe nixum? Itaqꝫ non tā res ipſa cōſideranda ſit primūꝗͣ accuſatoris cōditio. Accuſati uita: mox ad rerum argu-h 3