PRAECEPTA ARTISSed ſciendū nō eſſe turpe minus: ſi tm̄ beniuolētiæ in ad-uerſariū captet̉ ut inuehi potius uideamur: qͣ ad orationisneceſſitatē ꝓſequi: hoc modo dicendo.¶ Exemplū in aduerſarium.Nec ego tam obſcæne me dicere quicꝗͣ poſſe arbitror inIncōtinens. hunc aduerſarium: cui nequeāt addi peiora multo. Quiseo incōtinentior: qui libidinibus ſemper uacauit ī meritorijs atqꝫ fornicibus? Quis eo ſuꝑbior atqꝫ uanior qui ſeſeSuperbusaudet præferre dijs: uelleqꝫ de omni laudis & auctoritatisgenere cū omni cōtendere antiquitate? Quis eo īmaniorImmanisqui crudeliſſime multos interemit: ut eoꝝ abuteret̉ patrimonijs? Ab hoc nihil eſt expectandum: niſi inique & per-fide dictum.Eſt autē diligenter curandū: ne ꝓlixioribus uerbis: maxi-moqꝫ ſententiarū apparatu exordiū tranſigat̉: ne uideat̉callidus atqꝫ uerſutus in exordiendo orator: & ex nimioapparatu varuam efficiat fidem: hoc modo.¶ Exemplū de exordio nimis apparato.Ego mihi patres ampliſſimi iamdudū in mente ꝓpoſuerānulla de re apud uos uerba facere: quæ nō eſſent omī exparte ingenio laborata: doctrina exculta: diutiuſqꝫ elucu-brata: quippe qui facile intelligerent ꝗͣ ſitis & diſerti & ſa-pientes ad quos nihil debeat afferri incultū: nihil inelima-tum: nihil inſipidū. Sobrem cum eſt onus hoc meis hu-meris demandatū: ut orationē funebrem haberē hoc lociatqꝫ tꝑis: nolui quicꝗͣ ex improuiſo ꝓſequi: ad aliū deferrimalui munus illud: at hunc mihi die potius reſeruari: quoparētalis haberet̉ in his anniuerſarijs ꝓ defuncto p̄cibusatqꝫ ſupplicationibus. Interea uero tꝑis annus iā agit̉: ma-turius huic operā adhibui cauſæ: generis ꝓpagationē di-dici: de cuiꝰ ſum nobilitate dicturus: uirtutes hominis ac-cepi: diſcurri uolumina ueterū: & quid de mortaliū interi-tu: quid de animorū īmortalitate iudicandū ſit: intellexi.Nihilqꝫ plane iā me latet: qd̓ uobis cōmode ſit exponen-dum. Itaqꝫ non dicetur hic quicꝗͣ improuidum: aut minus