ORATIO FVNEBRISmaximis ac honoribus ꝓſequi. Malo igit̉ in tantis beneficijs meisrurſus falli a Collione qͣꝫ rationibus ullis adduci: ut falli ab iſto credā: præſertim ꝙ ea eſt uis diuinæ iuſticiæ ut nullū ſit neqꝫ malū im-punitū: neqꝫ bonū irremuneratū. Hæc Franciſcus Sphortia & benigne & grauit̓. ¶ Cæteꝝ quo Bartholomæi auiditati occurreret: eibelli ſummā cōceſſit aduerſus Bergomū: ꝙ eius rei maxime ille ui/ Bergomūdebat̉ cupere. Sed neqꝫ hoc item pacto mederi potuit ingenio aua-riſſimo ac neqͣꝫ quo minus cōtempta om̄i hominū fama deiqꝫ reuerentia: poſt acceptū grande auri pondus homo unus omniū ingra-tiſſimus trāſfugerit ad Venetoſ. Qui ſibi tn̄ rebuſqꝫ ſuis nihilo eiusacceſſione minus metuētes de pace per Paulū Barbū legatum ſuū Paulus barbꝰuirum Patriciū & illuſtrē cōtinuo egerunt: quā ipſam princeps moderatiſſimus nō ſolum nō recuſauit: ſed ultro etiā caſtella oīa: mu-nicipia om̄ia: oppida oīa: quæ iure belli ſibi uendicarat: Venetis dono ceſſit: quo nihil deeſſet omnino ad perpetuæ pacis ſtabilimentūac robur: Imitatꝰ ſane quod ſcriptū eſt: Pacē meā relinquo uobis: Ioānis. j 4pacē meā do uobis. Cum em̄ delectaret̉ omnē per ſe pacari Italiā:nihil per ſeſe deeſſe uoluit ad tollendā oēm belli nō materiā modoſed etiā ſuſpitionē. Altius certe animus eius ſuſpiciebat: qui mor-talia deſpiceret om̄ia: īmortalis illius uitæ gloriā beatitudinēqꝫ cō-templans: ad quā ſola iuſticia nos perducit. Ecce rex tuus uenit tibi Zachariæ. 9.iuſtus & ſaluator: inquit Zacharias. Itaqꝫ uenit redemptor huma-ni generis rex leſus: ut iuſtiſſimū noſtrū principē corporeo carcere ſelusaliquādo liberatū pro ſua iuſticia ſaluū faceret. Nam ut recte ac uero apud Homeꝝ ait Eumæꝰ: Nō amat iniuſtos homines qui iuſqꝫ Homeruspiūqꝫ Ornat honore deus. Haud ſane mortuus ē Frāciſcus Sphor Eumæustia: qui per tam multa tāqꝫ præclara iuſticiæ opera ſe in omnē uitātutatus ē: ſed dormit: ut de puella inquit Chriſtus: Reuiuiſcet em̄ Chriſtusac reſurget in gloria nō hac fragili & inani: quā uanæ hominū cir-cūferūt auræ: ſed ī illa potius quā nulla circūſcriptura ē ætas: nulladelatura antiquitas: nullus extincturus interitus. Nūc om̄ibus humanæ peregrinationis periculis liber eſt. Iam nuſqͣꝫ deuijs oberra-re poteſt anfractibus. Quieſcit iam tandē apud creatorē ſuū omnicura ſollicitudineqꝫ ſolutus. Nunc tranquillus: nūc beatus eſt. Nā Secūda cauſaquid per īmortalē deū tantopere doleamus? Lugeant̉ ſontes: Iugeantur flagitioſi: quoꝝ animi ſempiternis ſupplicijs cruciant̉. Namquod eſt cuiqͣꝫ apud inferos ſuppliciū metuendū: qui ſupplicio di-gnū nihil in uita geſſerit? Quin potius nunc poſteaqͣꝫ euaſit ex hu­ Tertia cauſaius uitæ laboribus: quæ ſtimulis & moleſtijs & corporis & animinunqͣꝫ uacat: fruit̉ Frāciſcus Sphortia uera incorruptaqꝫ uolupta-