FRANCISCI PHILELEIQuo factū eſt: ut & oīs ciuiles diſcordias e medio ſuſtulerit: & ulci-ſcēdi flāmas oīs extinxerit: & inimicos oīs reddiderit ſibi amiciſſi-mos: adeo ut eius obitū non ſecus doluerint ac parentis ¶ Sed qu-poſtremo animi æquabilitate ſe geſſit cū Venetis: ꝗ āno tertio poſtPhilippꝰ dux acceptū ſoceri Philippi imperiū: pacatis trāquilliſqꝫ rebus om̄ibusAlphōſus rexubi cōſpiraſſent cū Alphōſo rege: maiore hūc belli apparatu ador-Florentini ti ſunt? Quos uni Frāciſco Sphortiæ nō reddider̄t: aut hoſtes: autCoſmus me­ inimicos alios apertos: occultos alios? Florētini ſoli iuſticiæ parteſdicestutati ſunt: ꝗ auctore Coſmo medice infracto aīo uiro atqꝫ ſapiētinullā impenſe molē: nullū bellicæ fortunæ periculū recuſarūt: quoilli optimo iuſtiſſimoqꝫ principi bene ꝓſpectū eſſet. Cum ſemꝑ deꝰoptimus maximus: tū eo potiſſimū tꝑe luce clarius oſtēdit ſibi nōeſſe neglectui uiros bonos & innocētis. Veneti em̄ ꝗ nullo iure alie-nū appetebāt imperiū: ſuū pene amiſere. Nam præter has duas ur-Bergomumhis Bergomū ac Brixiā & oppidū unū Chremā: oīa quæ in GalliaBrixiaCiſalpina poſſiderāt iamdiu intra paucos mēſes ſub uniuſ FrāciſciChremaSphortiæ ditionē ultro atqꝫ alacriter deuenerūt. Idēqꝫ & BrixianiBartholo.& Bergomēſes Chremenſeſqꝫ feciſſent: niſi Bartholomæus colliomæus colliouſus ea qua ſemꝑ fide cōſueuit: in medio uincēdi curſu ad Venetosdefeciſſet. Qua ipſa in re bonitas etiā noſtri principis prætereundahoc loco certe non eſt. Didicerat Bartholomæū corruptū pecuniæmagnitudine: fugā parare ad Venetos: amici & familiares oēs hortabant̉ imperatorē: ut illū caperet: ne tanta de hoſte uictoria iā fereparta per unius hominis perfidiā impediret̉. Idqꝫ ſe facile effectuꝝAlexanderAlexāder Sphortia frater uir ingenio promptus & intrepidus & inSphortiaduſtrius cōſtāter recipiebat. Tum Frāciſcus: Nolite me inquit meiSena gallicaobliuiſci: ut ei male faciā: quē effecerim maximis bn̄ficijs. Nā & SePhilip. dux næͣ gallicæ cū eſſet ꝓ Philippo ſocero: & ego me ꝑ id tꝑis cōtinerēfælIs Hæſi: audiēs eū præmi nō mediocri inopia: octo milibꝰ nummū aureū eiꝰ inopiæ cōſului: qͦs reddidit mihi nunꝗͣ: & mortuo PhilippoMoguncia ſocero: ab qͦ ꝗa clā ſentiret cū Venetis: fuerat Mogunciæ cōiectus īteterrimū illū carcerē: quē nomināt furnū: mea eſt opera miſeria il-ſa om̄i liberatus: reſtitutis etiā oībus eiuſ & bonis & pecunijs: quæin Ticinēſi arce quā ego iā poſſidebā: ab ipſius uſqꝫ captiuitate ſer-uabant̉. Meaqꝫ dein qͦꝫ factū eſt opera atqꝫ ſponſione: ut a republica Mediolanēſiū cōduceret̉ ſtipēdio & amplo & honorifico. A qui-bus cū nō multo poſt trāſfugiſſet ad Venetos cōtempta om̄i fideiſanctitate quā Mediolanenſibꝰ ſponſoriqꝫ dediſſet: nō deſtiti tn̄ adpoſtremū ut uidetis eundē hunc fugientē a Venetis: ab quibus adſuppliciū quærebatur: inermem nudūqꝫ excipere: & emolumentis