Druckschrift 
Summa de potestate ecclesiastica
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

curcita ca. ad curam corporis debent eos inducere et vt medicos corporumdebeant aduocare. ſic eodem modo medici corpoꝝ tenentur ſe intromitte̓ decuxa gpimgD. viij. ſic proceditur videtur em̄ ꝙ medici nō tenent̉ gratis pauꝑibus et religioẜ auxiliū et conſiliū impendere. cōtingit qn̄qꝫ pauꝑeminfirmū dl̓ ex verecūdici vel ex deſꝑaicōne ꝑauꝑtatis medicinā reſpuere etnec velle curari vel medico curare volenti obedire vel ī aliqͦ obligari. tales ergo pauꝑes medici nō tenētur curaire cū nulli ſit preſtandū beneficiū ipſoiniuto. D cōtra racionē eſſe videt̉ vt aliquis cogat̉ ꝙ de ſuo ꝓprio alicuip̄ſtet bn̄ficiū. ſicut ſcribit̉. x. q. ij. c. precare. Non ergo tenētur medici ſuisꝓprijs ſtipendijs pauꝑibus et religi oẜ beneficiū curationis impēdere pͣquod iniuſte negat̉ alicui iuſte ob illo petit̉ Sed ẜm augͥ. ad macedoniuꝫet ponitur. xiiij. q. v. c. nō ſane. merces ſuc iniuſte negat medico; iuſte ergo ab eo petit̉ et ſic nō gratis pauꝑibꝰ et religioẜ tenet̉ ẜuire In ꝯtraril eſt qd̓ dicit ſymcichus p̄p. lxxxiij. di. Non grādis differentio eſt vt mortēinferas vel admitti paciaris mortē. ergo medicus lōguentibꝰ ꝓbait̉ mortēinflige̓. qn̄ hāc cū poſſit nō excludit ℟dicēdū ꝙ curare infirmos ꝑauꝑeꝰad opus pietutis ꝑtinet Omne aūt opꝰ pietatis includit circūſtāticis v̓tuoſi actꝰ. vt fiait qn̄ oꝫ vt oꝫ et cui oportet ẜm ordinē caritatis Plonū ē autēꝙ medicꝰ nō tenet̉ oēs pauꝑes infirmos curde̓ qꝛ nec ſūt oēs ſibi noti. necin quacūqꝫ egritudine eis ſubuenire p̄t. qꝛ nec facultutes ⁊ vires eiꝰ ſufficerēt. tenet̉ ergo illis p̄cuꝑibꝰ infirmis auxiliū impende̓ qͦ ad eū r̓curſū hebent et qͦ eiꝰ patrociniū implorāt. et de cura illiꝰ egritudinis a qua nec ꝑ ſenec ꝑ alios releuari poſſunt. Num cōẜucitiovite ꝓximi eſt de iure noturoli Appropriatio vero lucri artis medicine et cuiuſlibet artis eſt. ſicut appropricitio aliaꝝ reꝝ iuſte acqͥſitaꝝ. ē de iure poſitiuo. vbi ergo vita pauꝑuꝫin curacōne egritudinū ē aliter poſſibilis releuari ꝙͣ per curā iſtius mediciqꝛ tunc ſimul ſtat ius naturale cū ꝓcuratione et appropͥacōe ꝓprij lucri qd̓eſt de iure poſitiuo nō tenet̉ medicꝰ ſpeciale auxiliū impēde̓ nec ſingularēcurā aſſume̓ vbi aūt nō ē alit̓ releucibil̓. tenet̉ ex iure noturali ⁊ ex ordineccritatis De religioſis aūt puto alit̓ eſſe dd̓ quia em̄ dicente cpl̓o. r̄cipiēteᶜſpūaliai teneant̉ ex debito carnalici impēde̓. ex qͦ medici corpoꝝ recipiunt cr̓ligioẜ medicinā ſpūalem ⁊ aīaꝝ curcicōeꝫ; ex qͦdā debito tenēt̉ in curaicōnecorporaliū egritudinū auxiliū ⁊ cōſiliū eis īpēdere. Ad primū ergo eſt dicēdū ꝙ multo bn̄ficia īpendēda ſūt hoī ipō inuito corporalit̓ ⁊ ſpūalit̓. violēter em̄ ā̄geli traxerūt lotha totā eius familiā exͣ ciuitatē in ſubu̓ſiōe zodo-moꝝ. ne ip̄i ſiml̓cū eis ꝑirent vt ſcribit̉ gen̄. xix. Et augͥ d̓t ad bonifaciū qfurēti frenētico ⁊ īdiſciplīcito filio ſalubrit̓ medicꝰ ⁊ pr̄ bn̄ficiq p̄ſtāt eis īuutis. medicꝰ illū ligādo ⁊ pr̄ illū v̓berādo. vn̄ īncc̄tatis articulo tenet̉ medicꝰ