Druckschrift 
Summa de potestate ecclesiastica
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

periculium euitare. Pretereci nichil eſt indicandū infirmo quod poſſitin eo malā altercicōne inducere Sed ẜm ph̓m accidentio qnime hn̄t cor-pus altercie̓. imcigincicōnibꝰ em̄ anime obedit corpꝰ hūcnū qͣntū ad mutotionē vel alterationē licet nō qͣntū ad figuracōnē. nō ergo indicandū eſtinfirmo aliqͥd vn̄ poſſit eius corpus in malū alterari P medici animarūnon tenent̉ ſe iutromittere de ſcinitute corpoꝝ. ergo eodē modo nec medicicorpoꝝ tenent̉ ſe intromitte̓ de ſanitute animarū In ꝯtrariū eſt qꝛ peccatū eſt p̄ceptum ecc̄ie nō ẜucire Sed extra de pe. et re. p̄cipit̉ ōnibꝰ medicis corpoꝝ. qͣtenus cū eos ad infirmos vocuri cōtigit an̄ omnia debeant eoˢmone̓ et inducere. vt cinimaꝝ medicos debeā̄t aduocure. ℟dicendū qſicut hō ineigis eſt intellectꝰ ꝙͣ ſenſus et megis aīa ꝙͣ corpus. vt ſcribiturix. ethi. ſic ordine nature ⁊ cai̓tutis pͥus curando ē cinima ꝙͣ corpꝰ Sequūtur autē qͣntū ad pn̄s tria bona ſi ante corporis curationē anime pͥus purgetur e culpa et diuina offenſa Prīo cauſe infirmitatis r̓motio Suꝑ illoem̄ verbo ioh̓. v. Ecce ſcinus factus es vcde ⁊ cimpliꝰ noli peccare ne deteriꝰtibi aliqͥd ꝯtīgat Dicit criſoẜ. ꝙ hoc ideo xp̄s dixit illi qꝛ īfirmitas ille euenerat ei ꝓpt̓ ſuū peccatū Contingit ergo qn̄qꝫ hoīeꝫ corporalit̓ infirmari velex peccato ſue negligētie vel ꝑpetrate malicie vel guloſitatis vel luxurie ⁊multis alijs modis. ⁊ qꝛ effectus r̄moueri nō poteſt inquēte cā; medici qͦ adcurā corporis vocant̉ prius debent eos inducere ad curā aīaꝝ Scd̓o reqͥrit̉ſanitatis acqͥſitio/ aīa em̄ ſobriai exn̄te et ſanci aliqͦ mō huiuſmōi ſantaset ſobrietas redūdat in corpꝰ. qꝛ ſicut graius īfirmitas corporis ſobriā fc̄taīaꝫ vt ſcribit̉. ecc̄iciſt. xxxi. ſic ſecurr mēs ē qͣſi iuge ꝯuiiuū ⁊ letat̉ hō ⁊ oēˢſenſus eiꝰ reficiūtur in leticia ⁊ ſerenitate ꝯſtīe vt ſcribit̉ ꝓuerb̓. xv Tercioint̓dū ſequit̉ pn̄tis vite augmētatio Addidit em̄ d̓s. xv. annos ezechie r̄giſupͣ curſū pn̄tis vite. ꝓ eo ꝙ ad vocē yſci. dicētis ſibi. diſpone domūi tue qꝫꝛmorieris tu ⁊ n̄ viues Et tūc ꝯu̓tit faciē ſuā ad pcrietē ⁊ fleuit fletu magnovt ſcribitur yſa. xxxviij. Ad pͥmū ergo dicit̉ ꝙ nō deitur infirmo materici deſꝑondi ſed pociꝰ de diuino auxilio cōfidendi. nō em̄ debet hō triſtari ſꝫvehement̓ leturi cū inducit̉ ad increpationē et ꝯcricōeꝫ ſuoꝝ peccaitoꝝ. iux-ta illd̓ qd̓ ſcribit̉ iob viij Increpaicōeꝫ dn̄i ue r̄probes qꝛ ip̄e vulnerat ⁊ medetur/ ꝑcutit ⁊ manus eiꝰ ſancibūt M. ij. dicit̉ ꝙ nulla malci alteratio in-ducit̉ in corpus ex hoc ꝙ inducit̉ vt pͥus aīam ꝙͣ corpꝰ debeat curaire cū ip̄emagis debeat ſpcire de diuino auxilio qͥ eſt medicꝰ aīaꝝ ⁊ corpoꝝ ꝙͣ de auxilio medicoꝝ. Scribir̉ em̄. ij. poralip. xvi. ꝙ cū ciſc rex dolorē pedū vehemētiſſime egrotaret/ ꝓ eo ꝙ in infirmitate ſua nō q̄ſiuit dominū ſꝫ incigis inmedicoꝝ arte cōfiſus eſt/ mortuue eſt/ et ſepultus cū potribꝰ ſuis. Adiij. dicit̉ ꝙ medici aīaꝝ nō tenēt̉ ſe intromiete̓ de ſanitute corporū qͣntū adminiſterij exhibitionē ſi artis medicine ꝑitiā nō hn̄t/ ſꝫ quātū ad īductiōeꝫ