Druckschrift 
Summa de potestate ecclesiastica
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

dimittenda eſſꝫ pro tuut Eſt enim regula vniuerſalis ꝙ ſi opus eſt tā bonū ꝙ preponderet dompno ſcandali; nō debet dimitti ꝓpter ſcandalū. ſi vero ecōuerſo; dimittendū eſt. vel dicendū ꝙ nō ꝓpter ſcādalū ſꝫ ꝓpter inci-ius malū et ꝓpt̓ inciꝰ ꝑiculū qd̓ inde poteſt accidere puta ſciſme vel cōtemꝑtus qn̄qꝫ veritas vel iuſticie eqͥtas dimittenda eſt Ad ſecundū eſt dicēdū ꝙ ſcelera ſemꝑ ſūt nūcianda. importunt em̄ ſcelera peccata enormio ⁊monifeſto contra mnandata dei. Sed alique minorai peccato qn̄qꝫ tacēdoſūt ne peiora fiāt. ſicut ꝓph̓e ꝓuide diſſimulciuerūt vxoricidiū ꝓpt̓ vitondūhomicidiū Ad terciū eſt dicendū ꝙ predicator obuiait monifeſto facinori quādo diſſimulcitur minꝰ malū ne ficit inquuꝰ.Queſtio. Cviij. qūo ſtatꝰ perfectio repn̄tar̉ in doctoribus ⁊ ſcicre ſcripture expoſitoribuſ.Iterius videndū eſt quomō ſtatꝰ ꝑfectio repn̄tatur in doctoribꝰet ſcicre ſcripture expoſitoribꝰ Circa quod querūtur quotuorPrimo Vtꝝ dignus incigiſtrori in theologia tenet̉ ſcire omneehumanas ſcienticis Scd̓o Vtꝝ dignus inaigiſtrari in theologis teneaturſcire omniū genciū linguas Tercio Utꝝ dignus inagiſtrari ī theologis tenecitur ſcire ius canonicū Quarto Utꝝ dignꝰ magiſtrari ī theologia ſi nōincigiſtratur ꝑdcit aureolā.D. i. gͦ ſic ꝓcedit̉ videt̉ eī ꝙ dignus ineigiſtrari in theologia nō tenecitur ſcie̓ hūancis ſciēticis Dicit em̄ augͣ. xiiij. de tri. ꝙ nō qͥcqͥd ab homine ſciri poteſt in r̄bꝰ hūcnis. vbi plurimū ſuꝑflue vanitatis et noxie curioſitatis eſt; ſacre ſcripture ē tribuēdum Sꝫ illd̓ tantūmō quo fides ſa-lubriter que ad verā bectitudīeꝫ ducit gignit̉ nutrit̉ defendit̉ et roborcit̉. D illa nō tenet̉ ſcire dignus magiſtrari in theologia ꝓ qͦ ſtudio infligit̉ſibi pēci Sꝫ ihe. recitat de ſeipſo ī epl̓a ad euſtachiū. ꝙ in extuſi poſitꝰ vehement̓ verberatꝰ fuit. ita vt liuentes ſccipulas habuiſſꝫ et plogas ſenſiſſꝫ ꝑmultos dies. ꝓ eo ꝙ cōdices ciceronis ⁊ hūancrū ſcienciarū legerat pͥhūane ſciētie deriuate ſūt ⁊ ſacra ſcriptura Dicit em̄ augͣ. ij. de doctrīa xp̄iana. platonē tēpore iheremie ꝓph̓e ꝓfectū fuiſſe in egiptū vbi tūc ille ꝓphetri erat. ibiqꝫ ꝑ dictū iheremiā noſtris litteris fuiſſe imibutū vt illa poſſꝫ docere ⁊ ſcribe̓ q̄ iure ci multis laudant̉. ergo nō dignꝰ magiſterio in theolo-giai tenet̉ hūancis ſcienticis ſcire cū ab ipſa ſint deriucite et nō econuerſo. In cōtrariū eſt qꝛ dignꝰ incigiſtrari in theologici tenet̉ loq̄ ⁊ doce̓ īter ꝑfectos Sꝫ ſapientici quā apl̓s .i. chor. ij. docꝫ eē loquēdā ⁊ docēdā int̓ ꝑfec-togē reꝝ hūcnairū diuincirūqꝫ ſcientia. vt dicit augͥ. xiiij de trini. tenet̉ ergo ſcire hūancis ſcīaꝰ Rd̓d̓ ꝙ ad ineigiſteriū ſacre ſcriptue̓ aſſūptꝰ ip̄aꝫdiuinā ſcripturā tenet̉ declurare ītelligibilit̓; doce̓ eloq̄nt̉. et cōtra īpugnantes defende̓ fideliter. ad q̄ tris plurimuꝫ valent hūcne ſcientie. valēt eī cidipſaui intelli