Druckschrift 
Summa de potestate ecclesiastica
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

dicere omnes qui recte intelligunt quod illi loquuntur ſimul intelligere n̄aliter eos loqui debuiſſe Hanc cutē ſolucōnem auḡ. in eodem libro ex tri-bus confirmat. Prīo ex porte finis ad quē ſcicra ſcripturā dirigit̉. Scd̓oex ꝑte auditorum qͥbus ꝓponit̉. Tercio ex ꝑte eoꝝ ⁊ qͥbꝰ tradit̉. Diricit̉em̄ tota ſacra ſcripturā ad dei lauūdē tāꝙͣ ad finem Si ergo regina heſterorauit ꝓ ſue gentis tēporali ſalutē locutura cipud regē vt in os eiꝰ deꝰ ꝯgruū̓ ẜmonē darꝫ ornatū/ et bene ſonantē in lingua ſua. multo inag̓ orcire debet vt tale munꝰ accipicit qͥ pro oīm hoīm ſalute in verbo ⁊ doctrina loboratEx porte illoꝝ quibꝰ proponitur videmꝰ em̄ in corporali thezciuro ꝙ vbi ā-plius acerui ſūt diuiciarū/ ibi offert̉ libencius. qꝛ auro textis reliquijs ſitnantur oculi/ et oculi aperiunt̉/ on̄ditur pulcherima foria ſancti vel ſancte alicuius ⁊ eo credit̉ ſanctior quo coloratior/ currūt hoīes ad oſculanduꝫinuitant̉ ad donandū. et inugͦ interdū mirant̉ pulchra ꝙͣ venerent̉ ſacraEodē modo in thezauro ſacre ſcripture quē dicente cipl̓o hobemꝰ in voẜ fictilibꝰ/ quāto orncitius/ eloquētius/ ītelligibiliꝰ/ ⁊ potentius ꝓponit̉ auditoribꝰ tanto inaigis ꝓponēs intelligenter libenter ⁊ obedienter audit̉ Terciohoc pꝫ ex parte eoꝝ a quibꝰ ꝓponit̉ Dicit em̄ augͣ. eodē libro. ꝙ loquēs qͥdeꝫnō ſolum ſapientes canonicos noſtros auctores doctoreſqꝫ fatemur tali eloquētia qualis ꝑſonis ⁊ illis ꝯgruebat. qd̓ potiſſime opporet de eloquētioiꝓph̓aruꝫ/ vbi per tropologiam multa obtegunt̉ q̄ qͣnto incig̓ tranſlatis v̓b̓vidētur cꝑiri. tanto incigͥcū fuerīt oꝑta dulceſcūt. qd̓ ſpecialit̓ pꝫ ex illiuꝰꝓph̓e libro qͥ ſe paſtoralē vel cirmētariū fuiſſe teſtat̉ Ad primū ergo eſtdicendū ꝙ humane ſcīe habent modū ꝯtratriū modo tradendi ſacre ſcrip-ture Que em̄ ſūt arduci et difficilia ſacra ſcriptura tradit modo hūili et facili. hūcina vero ſciētici q̄ ſūt facilime et leuia tradit modo q̄puloſo et quodā faſtū ſuꝑbie. Hꝫ em̄ hoc ꝓprium doctrina orrogantiū ẜm greg̓. vt hūilit̓neſciant inferre qd̓ docent. et recta que ſcipiūt recte miniſtrore nō poſſūt.Ornaitū ergo hūcine ſcientie ampuloſū cū faſtū ſuꝑbie ſacra ſtriptura de-teſtat̉ Sed ornatū decentē ſanctos viros imitat̉. Ad ſecūdū eſt dicendū ꝙ ꝑaulus nō fuit imꝑitus eloquentia q̄ ē ncc̄ario ad ſacre ſcripture expoſicōeꝫ. ſicut in oībꝰ epl̓is eiꝰ pꝫ. ⁊ p̄cipue in epl̓a ad hebre. vbi orncite ⁊ eloquent̓ locutus eſt Sꝫ in exteriori locucōe ad euitādū faſtū ſuꝑbie gentiliūet pſeudo cpl̓oꝝ eloquētia in q̄puloſitate ẜmonis nō vtebat̉. dicit enim. i.chor. ij. Ego em̄ veniſſem ad vos frēs. veni nō ꝑ ſublimitatē ẜmōis a̓ ſapientie annūciās vob̓ teſtimoniū xp̄i. nō em̄ iudicau me ſcire aliqͥd int̓ vosniſi iheſū xp̄m ⁊ hunc crucifixū Ad terciū eſt dicendū ꝙ ſicut d̓t aug. iiijde doctrīci xp̄ianā Quedā ē eloquētia q̄ incigͥ decꝫ etatē iuuenilē Quedā vero incigͥ ſenilē. eo ꝙ eloquētia dicēdo nō eſt ſi ꝑſo ue nō cōgruct eloquētiſita vt quedā eloquentia eſt que decꝫ viros ſūmos auctoritate digniſſimo