Druckschrift 
Summa de potestate ecclesiastica
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

moncichi ex p̄cepto obſtinere ⁊ carnibꝰ nullū ſcandalū nec aliqͣ diſceptotio eſſꝫ de eis inaigis ꝙͣ de alijs religioſis In ꝯtrariū eſt qꝛ qd̓ quis tenet̉ex p̄cepto ẜucire nō diſpenſat̉ cū eo ex quocūqꝫ caſu. ſꝫ cū moncicho diſpēſat̉ in eſu corniū ⁊ potiſſime circa egrotos Qd̓d̓ ꝙ aliqͥ dicūt monachoſad aliqͣ teneri ex voto vt nō hobe̓ ꝓpriū. ꝯtinētiā ⁊ obediētiā ẜuare. ⁊ hobitū moncichalem portare Ad aliqͣ vero ꝓpt̓ votū vt abſtine̓ c carnibꝰ ⁊ omīoẜuare q̄ in regulci bt̄i benedicti p̄cipiunt̉ Un̄ dicūt monachū ad ep̄atū promotū veſci carnibꝰ nō lice̓ Sꝫ durū ē illa q̄ nō ſūt mala niſi qꝛ ꝓhibita ſicreſtringe̓ vt aīe laq̄o peccritoꝝ ſepe copiunt̉. puto ergo aliter eſſe dicēdūex p̄cepto ꝯtēto ſub voto; monaichis eſus corniū n̄ ē interdictꝰ. qd̓ ptꝫ dupliciter Primo ex mō ꝓfitēdi nā qͥlibꝫ moncichꝰ ⁊ religioſus ex voto nō ꝓmittit ẜucire regulā ſꝫ vouet obedientiā ẜm regulā benedicti vel ciūguſtiniauut alioꝝ. vn̄ ex voto obligant̉ ad ẜuāda ille q̄ ponunt̉ in regula tꝙͣ precepta et q̄ p̄latus ẜm tenorē regule ſibi preciꝑe voluerit. Illa vero q̄ nō cōtinentur in regulo ſub precepto. ſed vel vt monitiones vel vt conſilio velvt ordinationes vel vt ſtatuta non cadunt talici directe ſub voto. In̄ monachus ipſa pretermittēs nō facit cōtra p̄ceptum. Abſtine̓ auteꝫ ⁊ carnibꝰ nō ponit̉ in regula bt̄ benedicti vt p̄ceptū ſꝫ magis vt ſtatutū qd̓dā. ideomoncichꝰ comedes cornes puto ꝙ nō faciat ꝯtra p̄ceptū ſꝫ ꝯtra ſtatutū regule Secūdo hoc patꝫ ex mō diſpēſandi Si em̄ directe abſtine̓ ⁊ cornibꝰꝯtineret̉ ſub voto in ꝯnachalis regule ⁊ ſub p̄cepto. mō qͦ ꝯtinet̉ nō poſſe hobere ꝓprium; tunc nec obbas nec epiſcopus poſſet cum monacho diſpēſcirein eſu carnium. ſicut non poſſunt diſpenſare cuꝫ eo/ de habendo ꝓprium. vtpatet extra de ſtatutis moncichoꝝ. c. cum ad monciſteriuꝫ. qd̓ patꝫ eſſe falſum qꝛ nō ſolum cū monachus aſſumit̉ ad epiſcopatum ymo cum ciſſumit̉per abbatem vel epiſcopum ad regendā eccleſiam ſecularem diſpenſat̉ cūeo in eſu cornium. cum ẜm auḡ. ad quancūqꝫ eccleſiam quiſquis venit eiꝰmorē ſerucire tenetur ſi cuiquā non vult eſſe ſcandalum. vt ponitur. xij. dicapitulo. Illai. Quiſquis em̄ rebus pretereuntibus reſtrictius vtitur ꝙͣ ſehabent mores eorum cum quibus viuit; aut intemperatus eſt aut ſuperſticioſus vt ponitur auctoritate auguſtini. xli. di. Ad primū eſt dicendumꝙ monachus comedens carnes non faceret contra votum niſi faceret excontemptu inobedientie. quia obedientiam vouit et obbati obedire ẜm re-gulam. Ad ſecundū eſt dicendum ꝙ pena illa infligit̉ moncicho contu-niciciter et inobedienter carnes cōmedēti Ad iij. eſt d̓d̓ ſcādalū ⁊ diſceptutio ꝓ tāto incigis de monachis ꝙͣ de alijs religioſis fit; qꝛ eſus carniū ꝓbibet̉ in regula benedicti. nō aūt ꝓhibet̉ in regulis aliꝝ religioſoꝝ. ꝓfitentibꝰ em̄ regulā beati augͥ. nō ꝓhibetur eſus carniū ex aliqͦ p̄cepto vel ſta-cuto regule ſed ex quibuſdam conſtitutionibꝰ ⁊ ordinationibꝰ ipſorum.