cipoſtolos hoſtiā acceptubilē deo fecit. qui ipſe crput eoꝝ ercit. q̄ īmolobant̉/ nō quidē in figura ſicut olim fiebat. ſꝫ in rei veritate. ex quo verbo erpreſſe hobet̉ apl̓os ꝑ obediēciā ſeipſos abnegaſſe. et xp̄o ſe obtuliſſe ꝑ qbdiccicōeꝫ ꝓprie volūtatis quorū obediencia q̄ntum ad preſens exceſſit oīsalia ꝑfectōis oꝑa in tribꝰ Primo in dignitate Nam per pauꝑtatis potumoffert̉ deo ſacrificiū de oībꝰ exterioribꝰ rebꝰ Per votū vero ꝯtinēcie de ꝓpriocorꝑe Sed ꝑ obedienciā ꝓpriā voluntutē quis offert Nam vt dicit Greq̄vltimo moraliū exponens illud verbum. i. Re. xvi. Melior eſt obediēcie ꝙvictima. Obediencia quippe victimis iure p̄ponit̉. quic ꝑ victimaꝫ alienceccro mactat̉. ꝑ obediencium vero voluntus ꝓpria religat̉. ſicut ercio gīcevel voluntas q̄ religat̉ dignior eſt corpore. ⁊ corpꝰ dignius exterioribꝰ rebꝰſic obediēcia omīci ꝑfectōis oꝑa excedit in dignitate Scd̓o in vtilitate. pervoluntutē em̄ vnuſquiſqꝫ dūcitur rebꝰ exterioribꝰ et ſui corꝑis mocōnibꝰȳmo eius intellectionibꝰ Eſt em̄ volūtas dn̄a in toto regno aīe imꝑatiueet determinatiue Vnde qui dat voluntutē. totū dediſſe intelligit̉ Tercioexcedit in ſanctitute Num obdicricio tēporaliū vel corꝑis ꝯtinencia nulliꝰſanctitatis vel meriti eſſe cēſet̉. niſi ordinet̉ ad implecōeꝫ diuine volūtutiꝰ.qd̓ recte ad obedīciꝫ ſpectat Nugis ergo in cpoſtolis fecit obediencia ad ꝑfectōis ſtatū ꝙͣ ailiqd̓ aliud ꝑfectōis opus ꝓpter eius dignitatē/ propt̓ eiꝰvtilitatem et propt̓ eius ſanctitatē. Ad pͥmū ergo eſt dicendū ꝙ caſti-tas deo cōiungit per quādā aſſimulationē eo ꝙ eſſe in corne ⁊ preter car-uem viuere hobet quandā ſimilitudinē ſpūalis ncture cuiꝰ modi eſt natura diuine et cingelica. qꝛ deus ſpūs eſt ioh̓. iiij. et angelus ſpūs eſt Qui fecit angelos ſuos ſpūs ad hebre. .i. Sed obedientis deo conuigit per eiꝰ voluntatis impletionē ſue qua nec ipſa caſtitas nec alia ꝑfectionis operaeſſent meritoria Vnde ſicut corritas oīa oꝑa fecit eſſe v̓toſa et deo grata īformatiue. ſic obedientia inſtrumētaliter effectiue et ꝯſerucitiue Vnde ſignant̉ dicit greḡ. ꝙ ceteras v̓tutes inenti īſerit. inſertuſqꝫ cuſtodit ¶ Adſcd̓m eſt dicendū ꝙ cupiditus que eſt radix oīm maloꝝ ē viciū generaleꝓoī inordinato qmorē proprie excellentie. ſpeciale autē viciū eſt ẜm ꝙ v̓ſitatiori noīe appellcitur amor pecunie et rerū temporaliū vt dicit augͥ. xi. ſuper geneẜ. ẜm quē modū dampnabilior eſt inobediēcia ꝙͣ talis cupidita.cū hec huuiſmōi cupiditas eſſꝫ mala n̓ animꝰ retraheret̉ cib īplecōe diuinevoluntatis et ne ſibi ex toto conatu ſubderet̉ ¶ Ad tͣciū eſt dicēdū ꝙ verueſſe v̓tutes theologicrs ꝑfectōres eſſe ꝓ tanto. qꝛ eis adheret hō dro inimediate tāꝙͣ fini Dicit em̄ augͥ. ī libto de vera religione ꝙ d̓s īmedicite cōfitedꝰ eſt fide/ ſpectādꝰ ē ſpe ⁊ querēdꝰ ē corituite. Sꝫ int̓ v̓tutes morales qͥbomīa crecitā ꝯtēpnūt̉ vt expeditiꝰ ad deū ꝑueniāt̉ obediētis ꝑfectior ē. cū ꝑipſaꝫ abuoget̉ ꝓpria volūtas qꝛ n̓l ī terrenis creaiui̓s digniꝰ ⁊ cariīuenit
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten