Druckschrift 
Summa de potestate ecclesiastica
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

illud decretum intelligitur ne ep̄i res mobiles vel īmobiles accipiāt de ſubiectis eoꝝ plebibꝰ alijs pijs locis aſſumant in ꝓpriū vſū. in ꝓpriā vtili-tatē maioris eccleſie. ne ex hoc maiores enormit̓ locupletentur. minoresex tali facto ꝑaiuperes inueniant̉.Tiiij. ſic ꝓcedit̉ videt̉ xp̄us reꝝ ſibi cōceſſarū hobuerit dn̄iūyſū tantū; xp̄s em̄ habebat pecuniā in cōi. qꝛ loculos portrbet iudciꝰvt ſcribitur ioh̓. xiij. Sꝫ ī pecunia trāſfert̉ dn̄ium rei vſu. al̓s vſuraeſſꝫ peccatū. ſi in pecunic vſus poſſꝫ hoberi retēto dnio eius. ergo xp̄us hecbuit dn̄ium rerū ſibi q fidelibꝰ cōceſſarū. vſū ſolū P in rebus cōſūptibilibus dn̄iū p̄t ſepurari ab vſu In talibꝰ em̄ necvſus iuris necvſuꝰfacti ſepcirat̉ rei ꝓprietate In pcuue em̄ vino et carnibꝰ ec oībꝰ ꝯſūptibilibꝰ habēt vſum facti et iuris hobēt dn̄iū Sꝫ xp̄s res ꝯſūptibileꝰhabebat ſibi fidelibꝰ oblatus. habendo vſū hobebat dn̄iuꝫ Gꝯcede̓ꝓſūrei ē ꝯcedere actū v̓tēdi. ſꝫ ius vtēdi. qui em̄ concedit equū alicui.cōcedit ſibi cctū equitādi. ſꝫ actū illū in equo valecit exercere. et ſit ꝯtedit ius vtendi. qd̓ qͥdē ius vel dn̄ium in rͣbꝰ cōſumptibilibꝰ ſepcrat̉ abpſu habendo. ergo xp̄s in rebꝰ ſibi oblatis vſū hobebēt ius dn̄ium Iprelati ecc̄iarū hobēt dn̄ium et ꝓprietatē in rebꝰ eccleſie vt oēs cano-nes clamāt; vnde nec ecis poſſunt aliencire nec de eis teſtamētū conde̓: do-miniū ergo tēporaliū rerū ſi aliqͦs debet hobere niſi p̄p. eſt vicariꝰ cri-ti. criſtꝰ ergo prīcipaliter habuit dn̄ium bonoꝝ eccleſie pn̄tium futuroꝝ. ſolū vſū P veligioſi ꝑaupertatis hobent aliqd̓ ꝓpriū nec hobentaliquas poſſeſſiones in cōi et tamē cōmedūt et bibūt de elimoſinis eis oblatis criſtifidelibꝰ Si ergo in talibꝰ hobent aliqd̓ ꝓpriū dn̄ium niſi vſūſolū. apd̓ aliquē reſidet dn̄ium predictorū. apud p̄pm eſt vicariꝰcriſti. xp̄us ergo ſolū vſū ȳmo dn̄ium hobuit in rebꝰ ſibi ꝯceſſis Iꝯtrariū ē qꝛ habe̓ dn̄iuꝫ vei ē habe̓ poſſeſſionē rei Sꝫ xp̄s ꝓhibuit Nath̓.x. eſſe poſſidendū aurū cirgentū pecuniā in zonis. ergo criſtꝰ ra ſibi cōceſſarū ſolū vſū hobuit non dn̄ium R. dicēdū poſſumꝰ diſcīguere quātū ad p̄ſens triplex dn̄ium vt dicuimꝰ quid eſt. dominiū vſus reiVominiūrei. Et dn̄iū diſpenſandi vel admīſtrandi rem Dm̄uꝫ igit̉ vſꝰ reiin rebꝰ ꝯſumptibilibꝰ quarū vſus ē ipſaꝝ cōſumptio. ſeꝑat̉ ab vſu eiuˢIn rebꝰ vero ſtabilibꝰ quarū vſus ē egrū ꝯſumptio dn̄ium poteſt ſeꝑarari ab vſu Sꝫ dn̄ium diſpēſandi diſtribuēdi p̄t ſeꝑori cibotriſqꝫ. habꝫ dn̄ium admīſtrādi vel diſpenſandi res aliqͣs eo diſpenſat quoſiatura rei diſpenſabilis vel adminiſtrabilis requirit. Quando ergo diſpēſat vel adminiſtrat res cōſumptibiles quarū vſus eſt ecirum conſumptioadminiſtrando vel diſpenſando vſum. adminiſtrat dominiū vſus illis cuꝫquibus diſpenſat vl̓ adminiſtrat retento ſibi dominio ſemꝑ diſpēſandi vel