ꝙ xp̄s nō ſolum perſonā perfectoꝝ verūeciam infirmoꝝ aſſumpſit in quorū perſona dicebat Triſtis eſt qinima mea vſqꝫ ad mortē. vnde qꝛ p̄uiditinfirmos futuros. ⁊ iſte temporalici queſituros. eorū ꝑſonā ſuſcipiens loculos hobere voluit nō tamē ex poſſeſionibꝰ ⁊ naturalibꝰ diuicijs repletoſed q xp̄i fidelibꝰ replendos. in hoc ſollititudinē tēporaliū remouēs. et eoꝝinfirmitati condeſcēdens. ¶ Ad v. ē dicendū ꝙ Augꝰ ſoluit argumētu.Ioh̓. xiij. dicēs. ꝙ tūc quādo xp̄s loculos hobuit. primū ecc̄iaſtice pecunieforma ē inſtituta vt intelligeremꝰ qd̓ p̄cepit eſſe cogitādū decraſtino n̄ adhoc fuiſſe p̄ceptū vt nichil pecunie ẜuet̉ ⁊ ſanctis ſꝫ ne deo ꝓpter iſta ẜuistur ⁊ ꝓpter inopie timorē iuſticio deſercitur.O terciū ſic ꝓcedit̉. Videt̉ em̄ ꝙ xp̄s res ſibi oblatus in ꝓpriū vſū n̄poſſꝫ cōuertere. Dicit em̄ Ieroꝰ. Nath̓. xvij. Si quis obijcere voluerit quomō xp̄s tributū ſoluēre nō poterat. cū Iudois in loculis pecuniā porturet. ¶ Rn̄debimꝰ ꝙ respauꝑum in vſus ſuos cōuertere nephas putouit nobis qꝫ idem tribuit exemplū ¶ S Ioh̓. xiij. dicit Criſoſtimꝰ. ꝙ xp̄sqͦ nō perā nō v̓gā nō aurū non argentū iubet defere. loculos ipſe ferrebatad īopū mīſteriū non ergo in ꝓprium vſum cōuertere poterat ¶ G qd̓ nōlicet facere ep̄o ꝓpter ꝑfectionis ſtatū. multo fortius nō licebat xp̄o ſꝫ ſcribitur. xij. q. i. nō licet ep̄og res ecc̄icirū in ꝓprios ſuos cōuertere ergo ml̓toinuigis nō licebat xp̄o ¶ In ꝯtrariū eſt. ſcribit̉ eī Ioh̓. iiij. ꝙ diſcipuli cbierant in ciuitritē vt cibos emerent. pecuniā ergo a xp̄i fidelibꝰ oblotā ī ꝓpriū vſū ⁊ ſui ⁊ ſuorū diſcipuloꝝ ꝯu̓tebat. ¶ ℟. dicēdū ꝙ ordo caritatis reqͥritvt rerū cōmuniū diſpenſcitores hoc ordine diſpenſent. vt pͥmo ſibi et ſuiꝰẜuientibꝰ in neceſſarijs ꝓuideāt. et poſtmodū pauꝑibꝰ ⁊ vſibꝰ fideliū ſubmīſtrēt Vnde ſcribit̉. xij. q. i. c. Si ergo. Ꝙ licet res eccleſie oībꝰ debeā̄t eēcōmunes pͥmū tn̄ ſibi ſubaudi prelatus et ſue eccleſie deẜuientibꝰ neceſſarici ſubminiſtret. et reliqͣ q̄ ſuꝑſunt fideliū vſibꝰ diſpenſet. hūc ciūt ordinēxp̄s de rebꝰ ſibi q fidelibus oblatis ẜuobat. qꝛ pͥmo de eis ſibi et ſuis diſcipulis ī neceſſarijs ꝓuidebat. deinde alia pauperibꝰ erogabat ¶ Ab pͥmūergo eſt dicēdum ꝙ xp̄s iā ꝓbauerat ſe nō teneri ad tributū ſoluendū cūipſe eſſꝫ rex et filius regis eterni. ſolū ergo ꝓpter ſcandalū paſſiuū vitandū. tributū ſoluit. nephas ergo putauit illd̓ qd̓ debebat̉ pauꝑibꝰ ꝯuerterein vſū. ad quē ipſe nō tenebatur. Sic eciā in hoc dait̉ exemplū p̄latis ec-cleſie. vt res diſtribuēdas pauꝑibus nō ꝯuertāt ī alios vſus in ꝓprios vl̓ſingularis vtilitatis. ad qͦs ille res ordincite nō ſūtem̄ res qͣs a fidelibuˢxp̄s r̄cipiebat ordinauerat ad tributi ſolutionē ꝯu̓tendas. ſꝫ ad pauꝑuꝫſuſtentrcōeꝫ ¶ Ad ij. eſt dicēdum ꝙ loculos hobebat xp̄s. ꝓpt̓ ſūptꝰ paūꝑum; et ipſe et apl̓i eiꝰ pauꝑes erant. vn̄ ſibi ⁊ ſuoꝝ ncc̄itatibꝰ ⁊ poſtmodūalijs indigentibus erant oblata diſtribuenda. ¶ Ad iij. edicēdum. q
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten