Druckschrift 
Summa de potestate ecclesiastica
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

xp̄s ſolum perſonā perfectoꝝ verūeciam infirmoꝝ aſſumpſit in quo perſona dicebat Triſtis eſt qinima mea vſqꝫ ad mortē. vnde qꝛ p̄uiditinfirmos futuros. iſte temporalici queſituros. eorū ꝑſonā ſuſcipiens loculos hobere voluit tamē ex poſſeſionibꝰ naturalibꝰ diuicijs repletoſed q xp̄i fidelibꝰ replendos. in hoc ſollititudinē tēporaliū remouēs. et eoꝝinfirmitati condeſcēdens. Ad v. ē dicendū Augꝰ ſoluit argumētu.Ioh̓. xiij. dicēs. tūc quādo xp̄s loculos hobuit. primū ecc̄iaſtice pecunieforma ē inſtituta vt intelligeremꝰ qd̓ p̄cepit eſſe cogitādū decraſtino adhoc fuiſſe p̄ceptū vt nichil pecunie ẜuet̉ ſanctis ſꝫ ne deo ꝓpter iſta ẜuistur ꝓpter inopie timorē iuſticio deſercitur.O terciū ſic ꝓcedit̉. Videt̉ em̄ xp̄s res ſibi oblatus in ꝓpriū vſūpoſſꝫ cōuertere. Dicit em̄ Ieroꝰ. Nath̓. xvij. Si quis obijcere voluerit quomō xp̄s tributū ſoluēre poterat. Iudois in loculis pecuniā porturet. Rn̄debimꝰ respauꝑum in vſus ſuos cōuertere nephas putouit nobis qꝫ idem tribuit exemplū S Ioh̓. xiij. dicit Criſoſtimꝰ. xp̄s perā v̓gā aurū non argentū iubet defere. loculos ipſe ferrebatad īopū mīſteriū non ergo in ꝓprium vſum cōuertere poterat G qd̓licet facere ep̄o ꝓpter ꝑfectionis ſtatū. multo fortius licebat xp̄o ſꝫ ſcribitur. xij. q. i. licet ep̄og res ecc̄icirū in ꝓprios ſuos cōuertere ergo ml̓toinuigis licebat xp̄o In ꝯtrariū eſt. ſcribit̉ Ioh̓. iiij. diſcipuli cbierant in ciuitritē vt cibos emerent. pecuniā ergo a xp̄i fidelibꝰ oblotā ī ꝓpriū vſū ſui ſuorū diſcipuloꝝ ꝯu̓tebat.. dicēdū ordo caritatis reqͥritvt rerū cōmuniū diſpenſcitores hoc ordine diſpenſent. vt pͥmo ſibi et ſuiꝰẜuientibꝰ in neceſſarijs ꝓuideāt. et poſtmodū pauꝑibꝰ vſibꝰ fideliū ſubmīſtrēt Vnde ſcribit̉. xij. q. i. c. Si ergo. licet res eccleſie oībꝰ debeā̄tcōmunes pͥmū tn̄ ſibi ſubaudi prelatus et ſue eccleſie deẜuientibꝰ neceſſarici ſubminiſtret. et reliqͣ ſuꝑſunt fideliū vſibꝰ diſpenſet. hūc ciūt ordinēxp̄s de rebꝰ ſibi q fidelibus oblatis ẜuobat. qꝛ pͥmo de eis ſibi et ſuis diſcipulis ī neceſſarijs ꝓuidebat. deinde alia pauperibꝰ erogabat Ab pͥmūergo eſt dicēdum xp̄s ꝓbauerat ſe teneri ad tributū ſoluendūipſe eſſꝫ rex et filius regis eterni. ſolū ergo ꝓpter ſcandalū paſſiuū vitan. tributū ſoluit. nephas ergo putauit illd̓ qd̓ debebat̉ pauꝑibꝰ ꝯuerterein vſū. ad quē ipſe tenebatur. Sic eciā in hoc dait̉ exemplū p̄latis ec-cleſie. vt res diſtribuēdas pauꝑibus ꝯuertāt ī alios vſus in ꝓprios vl̓ſingularis vtilitatis. ad qͦs ille res ordincite ſūtem̄ res qͣs a fidelibuˢxp̄s r̄cipiebat ordinauerat ad tributi ſolutionē ꝯu̓tendas. ſꝫ ad pauꝑuꝫſuſtentrcōeꝫ Ad ij. eſt dicēdum loculos hobebat xp̄s. ꝓpt̓ ſūptꝰ paūꝑum; et ipſe et apl̓i eiꝰ pauꝑes erant. vn̄ ſibi ſuoꝝ ncc̄itatibꝰ poſtmodūalijs indigentibus erant oblata diſtribuenda. Ad iij. edicēdum. q