¶ Ad terciū eſt dicendū ꝙ ꝙͣuis occidere maius peccatū ſit in generē ꝙͣ fenerari. eo ꝙ occidere importut nocumētū in ꝑſona ꝓpria vſura vero in reboqͥbꝰ ꝑſona ſuſtentat̉ ita ꝙ rōne effectus maiꝰ peccaitū ē ſꝫ formoliter in ſemaius peccatū ē vſura cū īportut deformitutē ī natura rei. vnde ſic īportetſecū ſemꝑ ſuā moliciā et nūqͣ poteſt bene fieri.D terciū ſic ꝓcedit̉ videt̉ em̄ ꝙ pͣp ſine peccato alicui nō poſſit cōce-dere decimcs luicoꝝ. qꝛ laici ſūt ſub ptēte regū et prīcipū ſeculori-u. eis ergo īuit̓is p̄p nō poſſit concedere. qꝛ tūc eſſꝫ furtū. in quo pͣp diſpēſce̓nō poteſt ¶ S diuturna conſuetudo obtinet vicē legis ſꝫ in aliqͥbus regniꝰraro vel nuūꝙͣ fuit cōſuetudo ꝙ pͥp cōcederet decimā laicoꝝ alicui. iā ergo p̄ſcriptio facta ē vt talis cōceſſio de iure fieri nō poſſit. ¶ Ihugo dicit. ij. libro de ſacram̄tis ꝙ bona temporciliai ſi qua ſunt a regibus et laicis conceſſa eccleſie nūꝙͣ ſic elongātur a dominio terrene ptōtis ꝙ ſi racio poſtulouerit ꝓ eis nō debeatur eis patrociniū et obſequiū. ¶ In ꝯtrariū eſt quicqui poteſt maius poteſt minꝰ Sꝫ p̄p poteſt ꝯpellere omnes laicos reges etprincipes ⁊ eoꝝ ſubditos ad ẜuiendū eccleſie ī caſu neceſſitatis. pro vtili-trite ergo eccleſie poteſt decimas eoꝝ concedere cui vult ¶ ℟. dicēdū ꝙ iuꝰnaturale omnia facit cōmunici in neceſſitate vbi em̄ appriaitio rerum nōſtut cū conſeruatione nature in tali caſu qd̓ eſt ꝓprium fit cōmune Ius vero diuinū facit omnia ꝯmunia ex caritote ꝓ reuerēcia diuini cultus Scribitur em̄. i. Eſdre. iij. ꝙ ꝓ edificcitione templi domini ſinguli dederūt pecunicis ſathomis et cemēturijs Cibum qͦꝫ potum et oleū. Epij. Aſdre. iiij. ſcribitur ꝙ dederūt pecuniā lapidarijs et fabris ⁊ potū ⁊ pabule cū gaudio atvnuſquiſqꝫ cū vnai manū tenebat gladiū et cū alic faciebait opus Sꝫ iu-ciuile facit oīa cōmunia ꝓ reipublice vtilitate vn̄ ſcribit̉. i. incichab̓. viij. deromanis ꝙ oēs obediebant vni ⁊ nō erat inuidiai neqꝫ zelus int̓ eos ad rē-publicā ꝓmouendā Ius ergo naturale ꝓpria facit cōmunici in neceſſitateIus vero diuinū ex coritrite. ⁊ ius ciuile ex reipulice vtilitate Plcnū ē aūtꝙ papa ē oīs iuris int̓pres et ordinator tāꝙͣ architector in toto ecc̄iaſticetiherarchia vice xp̄i vn̄ quolibꝫ iure poteſt eū ſubē cauſa racionebil̓ decīasoīm laicoꝝ nō ſolū ſubditoꝝ verūeciā regum principū et dn̄oꝝ recipere etcōcedere ꝓ ecc̄ie vtilitate qc eos ſi noluerint dare cōpellere ¶ Ad primū ergo eſt dicendū ꝙ ꝯueniens ē vt papa cū ſubē cauſa ad recipendū decimaˢlaicorū; et reges et principes pͥmo requirat quatenus ab eoꝝ ſubditis tales decimcis exigant pro vtilitate ecc̄ie Quod ſi vrgente neceſſitate facereꝯtempnerēt iuſte vtroſqꝫ poſſet ſua aūctoi̓tore ꝯpelle̓ ⁊ ꝓ tali cōtumacic bonos honorarr ⁊ ꝓteruos deponere. ¶ Ad ſcd̓m eſt dicendū ꝙ ius pape nūꝙͣ preſcribitur Quāuis ergo nō ſit cōſuetudo dictos decimas ⁊ luicis petere qꝛ nec ſūt petende niſi inminente ecc̄ie neceſſitate. ius tn̄ petēdi in cōlu