¶ I y aꝑa poteſt ꝯcedere vt ab hoſtibus et rebellibus eccleſie capianturbona tꝑalia Sꝫ ſcribit̉ auctoritute augͥ. xiiij. q. iiij. Non minus crudelis ēq̄ ꝑguperē trucidat fenore ꝙͣ qͥ diuiti aliqͣ rapit. Et ibidē ſubdit̉ cūctoritate amb̓. Rcipinā facit qui vſurā accipit ¶ Pincigis pcc̄m eſt occide̓ ꝙͣ ad vfurā accōmodare. ſꝫ licet occidere publices hoſtes. ergo licet ab eis vſuras exige̓ ¶ In cōtrariū eſt qd̓ ſcribit̉ exͣ de vſuris c. ſuꝑ eo vero Cū vſurarū crimē vtriuſqꝫ ꝑaginei deteſtet̉ ſuꝑ hoc aliquā diſpēſationē poſſe fieri n̄videmus. ¶ ℟. dicendū ꝙ queſtio eſt dubia ꝓpter illud c. cimbro. qd̓ ponitur. xiiij. q. iiij. qd̓ quidē aliqui ad litterā dicūt eſſe intelligēdum. puta ꝙ licitū ſit laccis quibꝰ licitū eſt bellore et arma portare ex p̄cepto ſuperiorisab hoſtibꝰ vſuras exigere. nō tn̄ ex cupiditute ſꝫ zelo coritatis vt ſic ma-cerētur vſuris qui nō poſſūt domari armis qͣtenus deſiſtāt hoſtes ⁊ ꝑſecūtores eſſe Un̄ nec exigēde ſūt vſure ob eis niſi ꝙͣdiu hoſtes ſūt. ꝓbant qtiſtud qꝛ ex qͦ indicit̉ ꝯtra eos iuſtū bellū auctoritate p̄pe vel imꝑatoris iu-te poſſumus eos occidere et oīa bone eoꝝ auferre ⁊ nr̄ā facere iure bellincut ſcribit̉ xxiij. q. v. c. diccit aliqͥs Nec refert vel manifeſte vel occulte perinſidias hoſtes deuincātur. qꝛ nichil ad iuſticiā intereſt ſiue aꝑte ſiue exinſidijs aliqͥs pugnet. Iuſte eī vt d̓t augꝰ in bello inſidijs hō vti p̄t. a ſimili ergo vt d̓r iuſte ab hoſtibꝰ poſſūt exigi vſure et quecūqꝫ alic grauamina eis inferre Sꝫ iſtud cōiter nō tenetur. qꝛ in vſura nūꝙͣ legit̉ facta eſſediſpenſatio in ciliqͦ caſu et ſcitis cōuenienter. qꝛ tale peccatū nō ſolū ē cul-paꝓpter nocum̄tum qd̓ infert̉ verumēciā qd̓ eſt cōtra naturā rei. ſicut dictum eſt ſupra Similiter occiſio et rapina et alia grauaimina que inferūtur hoſtibus auctoritate ſuperioris inferūtur eis inuitis nō per cōtractio-nem amicicie. Contractus autē vſurarius ſit voluntarie In̄ ſicut licitumeſt cū hoſtibus familiariter cōuerſari et ꝯtractus cū eis facere ymo pen ⁊capitali ẜm leges debet puniri qui hoſtem decipit. ſic nō eſt licitū cū eis cōtractus vſurarios facere. Vnde puto ꝙ nō cadit diſpēſatio ꝙ cum hoſti-bus vel infidelibus pͣp cōcedat fieri vſuras ¶ Ad j. eſt dicendum. ꝙ addicta cimbro. tripliciter reſpondetur. Primo ꝙ ipſe appellat vſurā quantacūqꝫ grauem extorſionem que poſſit fieri in nimia penſione domoꝝ vel īlocatione p̄cedioꝝ quibus grauciminibꝰ infideles et heretici ꝑ fideles grauati qn̄qꝫ cōuertūtur Secūdo ꝙ illud capitulum nō fuit ambro. ſed falſomodo dictis eius eſt inſertū. Tercio ꝙ cimbro nō loquit̉ ibi aſſertiue ſꝫ re-citatiue. Recitar em̄ ibi ꝑ̄miſſionē factā iudeis quibus fuit permiſſum cūillis poſſe fenorari ad euitationem maioris mali cōtra quos iuſtū bellumpoterāt habere ¶ Ad ſecundū eſt dicendū. ꝙ ꝙͣuis vſura dicatur eſſe rapͥma interpretatiue. quia iuſte retineri nō poteſt. ſicut nec rapina. nō tomen eſt vere rapinai. quia non aufertur inuito domino ſicut rapina3