bono meliori dimiſſo ¶ R. dicenduꝫ. ꝙ cum pcpa ꝓuidꝫ de eccleſiaſtico beneficio alicui vel intēdit ꝓuidere ꝑſone vel ecc̄ie Si igiʳ in ꝓuiſiōe pͥncipo.lis cā ē ꝓuidere. et ꝓuiſio ꝑſane ē cā ānexa puto ꝙ ſuppoſita eqͣli facilitste. pcc̄m ē ꝓuidere bono dimiſſo meliori. cū em̄ iura dicūt ꝙ ſufficit ꝓuiderebono et ydoneo ſubintelligitur nulla cōꝑatione fcā ad meliorē Sꝫ ꝯpacōne fcā et eqͣli facilitate ſuppoſita ex delib̓atione ꝓuidere bono dimiſſo meliori ſine corruptiōe appetitus eſſe nō p̄t Si v̓o ī ꝓuiſiōe pͥncipalis intētioeſt ꝓuidere ꝑſone. ⁊ ꝓuiſio ecc̄ie ē ā̄nexa. puto ꝙ ſine pcc̄s p̄t ꝓuideri bonomeliori dimiſſo. Nā ſuꝑerogacōis et ꝯcilij eſt ecc̄ie ꝓuidere de meliori. p̄cepti d̓o ē ꝓuidere de bono ⁊ ydoneo Si ergo pͣp vult ꝓuidere ꝑſone pͥncipalit̓a̓ qꝛ ipſe vel ſui ecc̄ie ẜiuerūt. aͥ ꝓpt̓ ſupplendā eius indigentiā. ex qͦ nō trāſgreditur p̄ceptū de ꝓuidēdo ecc̄ie. licite vt puto p̄t fieri ¶ Ad primū ergo ēdicēdum. ꝙ in illa decre. nō fit cōꝑatio de bono ad meliorē. nec de ꝓuiſiōe ꝑſone et ecc̄ie. ſꝫ de bono ad indignū reſpectu ecc̄ie ſolū. qd̓ pꝫ ꝑ illud qd̓ ſeq̄-tur. volentes ergo huic morbo mederi p̄cipimꝰ vt p̄termiſſis indignis ydo-neos aſſumāt qͥ deo ⁊ ecc̄ie velint ⁊ voleāt. impēdere famulotū ¶ Ad ij. eſtdicēdum. ꝙ ſicut d̓t augꝰ ad ineicēdoniū Illū dicimꝰ bonū cꝰ bona p̄ualentet illū optīm qͥ minimū peccat Poteſt qt eſſe ꝙ aliqͥs paiutioris gͣdus bo-nitatis hꝫ ꝙͣ aliꝰ extēſiue. Ex cauſa tn̄ cacionabili intenſiue vnus graduꝰbonitatis eius p̄ferēdus eſt pluribus alteriꝰ ¶ Ad terciū iſt d̓d̓. ꝙ cū eſtpͥncipalis intentio ꝓuidere ecc̄ie nō ē ſine corrupcōne appetitus ꝓuidere bono dimiſſo meliori qͣntū ad illa tria ſuperius dicta cū in eis pͥncipaliter cōſiſtat ecc̄ie ꝓmotioD ij ſic ꝓceditur. videt̉ em̄ꝙ p̄p peccet ꝓuidēdo cōpatriote et domeſticō inqigis ꝙͣ exͣneo. qꝛ boͣ cōia ſūt cōiter diſpēſanda. ſꝫ boͣ ecc̄ie ſūt boſa coia vt ſcribit̉ auctoritare cimb̓. xxiiij. q. viij. c. Cōuenior ¶ P in ꝓuiſione ſpūalis beneficij cauſa ſpūalis dꝫ cōſiderari. ſꝫ patria vel familiaritaˢeſt cauſa carnalis nō ſpūalis ¶ Pſcandalū multoꝝ p̄p dꝫ maxime vitorre. ſꝫ multi ſcandalizātur cū cōpctriotis et familiaribꝰ pape vel p̄lati ꝓuidetur; incigis ꝙͣ alijs. eſt ergo hoc maxime vitādum ¶ In ꝯtrariū eſt &pl̓s. j. ad thi. v. Qui ſuoꝝ ⁊ maxīe domeſticoꝝ curā nō hꝫ fidē negauit ⁊ ēinfideli deterior. Et augꝰ d̓t j. de doctrina xp̄iana c. xij. Cū oībus hoībꝰ ꝓ-deſſe nō poſſis. hijs potiſſimū cōſulendū eſt qui ꝓ locoꝝ et tꝑm vel quarūlibet rerū oportunitatibus quaſi quadā ſorte tibi iūgunt̉ ¶ A. dicēdum. ꝙin ꝓuiſionē ecc̄iciſtici beneficij vel p̄t attendi beneficiū qd̓ ꝯfert̉ vel intentioꝯferētis vel loci in quo ꝯfert̉ Si v̓o cōſideret̉ bn̄ficiū qd̓ ꝯfert̉ cū ſit ſpūalenō debet dari niſi ꝓ officio Quāto ergo qͥs eſt ſufficientior ⁊ dignior in officij adminiſtratione. tanto cicius meretur beneficij ꝓuiſionem. ita ꝙ ſecū-eſt de ꝓuiſione beneficij temporalis etſpiritualis. quic temporale quanto