eccleſiaiſticarum diſpenſator In diſpenſatore tn̄ non ſolū requiritur fidelitas ſed eciā prudēciā q̄ cū ſit recta ratio a̓gibiliū. fidelit̓ diſpenſat pͣ eccleſiaſtica beneficia cōnferendo vni plura ꝙͣ alteri cōſideratū ꝓ loco ⁊ tēpore eccleſie vtilitate rel perſonarum dignitate. ¶ Ad quartū eſt dicēdum ꝙ huguicio ſic ſoluit iſtd̓ argum̄tuꝫ xxi. q. j. dicēs ꝙ clericus p̄t hrē plura bn̄ficiai in pluribꝰ eccleſijs tamꝙͣ laycus nō ſicut clei̓cꝰ Nam eccleſiaſticum beneficium laycō poteſt in ſtipendiū aſſignari vel ad tempꝰ vel vſqꝫ ad mortem. ẜ clericus eſſe nō poteſt niſi vnius eccleſie in qua poteſt habere vocem;ecium q prelcito illius poteſt ordinari ⁊ iudicutri Dicendum eſt tum̄ ꝙ illecum quo diſpenſatum eſt de pluribus beneficijs per p̄pm nō eſt perplexusvel ad īpoſſibile ꝯſtrictꝰ. qꝛ talem pplexitutē ſuꝑior tollit vt ipſe eligat cruvoluerit obedire ⁊ a quo voluerit ordinai̓ Vnde ſicut ꝙͣp in pluribꝰ ecc̄ijs iuiſdcōeꝫ ſibi confert. ita ⁊ pluriū prelatoꝝ eū ſubditū facit.D ij. ſic ꝓceditur. Videt̉ enim ꝙ ſine auctoritate p̄pe ep̄s poſſit plu-ra bn̄ficia vni cōferre. ſcribit̉ em̄ lxx. di. c. ſanctoꝝ. ꝙ cū diſpēſationeXp̄i vnꝰ p̄t diu̓ſis p̄eſſe eccleſijs ¶ Fͣ ep̄s in ſua dyoceſi habꝫ iuriſdictionēſꝫ conferre beneficio ptōtis iui̓ſdictionis ē; ergo collota ep̄o ptēte iuriſdictionis intelligit̉ eē collota ptōs ꝯferēdi beneficia ¶ pͣ cauſai diſpēſacōnis inpluralitate beneficiorum videtur eſſe perſonairum dignitas vt quanto aliqui ſunt in ſanctitate ⁊ ſcientia digniores. tanto ſunt plui̓bus beneficijs ꝓmouendi ⁊ honorandi. Sed tales perſone poſſunt eſſe in qualibet dyoceſiergo cum talibus poteſt epiſcopus diſpenſare. ¶ In ꝯtrarium eſt qd̓ ſcri-bit̉ extra de pre. ⁊ digͥ. c. de multa ꝓuidentiai. ¶ Rn̄ſio dicēdū ꝙ aliqͦ dicūtep̄m poſſe diſpenſcire cum aliquo in pluralitute beneficioꝝ in eodem epiſcopatū. ſed nō in diuerſis qꝛ nō poteſt eum facere ſubditum in dyoceſi ī quaiuriſdictionē nō habet. vnde talis eſſet pplexus. qꝛ exquo diſpēſaret cumeo vt plura beneficia poſſꝫ recipere in diuerſis ep̄atibꝰ cū ōnibꝰ illis tēret̉obedire obligaret eum ad impoſſibile quā impoſſibilitatem vel pplexitatēſolꝰ pͣp tolle̓ p̄t Sꝫ hoc nulla racōe fulcit̉ qꝛ v̓lit̉ int̓dicit̉ exͣ c. ſuꝑradicto. demulta. vt nullꝰ plura beneficia tene̓ valeat abſqꝫ diſpēſatione ſedis cipoſtolice. vnde exceptis caſibꝰ qui in iure expͥmunt̉ puto ꝙ ep̄s in pluralitate beneficioꝝ diſpenſare nō p̄t. ponūtur aūt quinqꝫ caſus in iure vt pꝫ xxiq. j. ⁊ exͣ de elec. c. dudū In qͥbꝰ ꝑmittit̉ diſpēſatio ī plui̓bꝰ bn̄ficijs. Priꝰ ēꝓpter ecc̄iaꝝ tenuitutē vt qn̄ neutra ꝑ ſe ſufficit ad ſuſtētāduꝫ mīſtrum tambabus prefici Secūdꝰ ē ſi vna pendet ex altera Terciꝰ eſt ꝓpter rari-tatem clericorum. Quartus ē ſi eccleſia q̄nexa ē prebende vel dignitati tc̄em̄ in maiori ecc̄ia p̄t reſidere ⁊ in ꝑrochici ydoneū miniſtrū tēre. Quintꝰ ēſi vnam hobet intitulatum ⁊ aliani commendatum ¶ Ad primum ergo ēdicendum ꝙ illud decretum loquitur de beneficijs ſimplicibꝰ nō hobētibꝰ