poſſit aliquos eximere patet ꝑ bernor. ad eugenium ſic dicentem Non eſtnupendēdum ꝙ et deum hobet auctorē. et de celo ducit originem. qua ꝓpt̓ndicat ep̄s nolo eſſe ſub archiep̄o. et abbas nolo obedire ep̄o. hoc de celonō eſt. nͥ tu forte angeloꝝ quēpiam dicentē audiſti. nolo ſub archangeliꝰeſſe. q̓ ex alio qͦlibet inferioꝝ ordinū aliquē nō ferentē ſubeſſe cuiꝙͣ niſi deo¶ Iꝯtrarium eſt qꝛ ille p̄t priuilegia dare. qui p̄t omnia iura cōfirmo-re cōdere et reloxare. talis q̄t ē pͣp. ergo ⁊cͣ. ¶ ℟. dicēdum. ꝙ ptōs p̄pe īꝯferēdo ꝑtiuilegia triplicit̓ differt qͣntū ad pn̄s ſpectat a ptēte alioꝝ. Prīoin pl̓itate. qꝛ priuilegia ſua oēs / ligāt vel ſoluūt Suū āt priuilegiū nulliꝰvtāte puri hoīs ſoluit̉ vel ligat̉ Secūdo in auctoritate. qꝛ ipſe p̄t ſuci et alioꝝ priuilegis ꝯfirmare ⁊ de cā ꝯceſſionis vel ſubtractionis priuilegioꝝ ō-niū p̄t cognoſcere ⁊ diſcutere atqꝫ ſm̄cire Eius aūt priuilegia nullius ſm̄eſubiacēt. Tercio in dignitrite. qꝛ ipſe p̄t ꝯcedere priuilegis in ſpūalibꝰ ⁊ tēporalibꝰ clericis et laycis Alioꝝ aūt priuilegia ſaltē laycoꝝ prīcipū nō ꝯcedunt nͥ de tꝑalibus et loycalibus ꝑſonis. ſolus ergo p̄p p̄t ꝯcedere priuilegia cū oī ligatione ⁊ cū oī cauſe diſcuſſione ⁊ cū oī ſpūalium ⁊ tꝑaliū et clericoꝝ ⁊ loycoꝝ incluſione ¶ Ad. j. eſt dicendū. ꝙ ep̄s p̄t dore priuilegiū īſua dyoceſi. cū ꝯſenſu tn̄ ſui crpituli. hocipſū tn̄ nō hꝫ n̓ iure ⁊ auctoritatep̄pe ¶ Ad ij. eſt dicendum. ꝙ imꝑator p̄t cōcedere priuilegiū in tꝑalibusꝓpter adminiſtracōem tꝑaliū ſibi cōceſſam. Quicūqꝫ eciā rex vel prīcepeſeu cōitas p̄t cōſtitutionē aliquā facere qn̄ ⁊ in qͥbus p̄t in illis indulgentiam ⁊ priuilegiū dore ymo maioritas vel dignitus et tꝑis prioritas priui-legiū dant. Qn̄qꝫ diuturnai ꝯſuetudo priuatā legē inducit nͥ ꝓbet̉ abuſuꝰſꝫ hoc eſt loqui ꝑticularit̓ de priuilegio nō vl̓r vt ſupͣdictū eſt ¶ Ad terciūeſt dicēdum. ꝙ v̓ba illa b̓nar. intelligēda ſūt v̓itatē hobuiſſe ſuo tꝑe ꝙͣdoep̄i attenti erāt in rigida correctione ⁊ bonoꝝ ſuoꝝ ſubditoꝝ ꝯſeruationeVnde malū erat tūc ob eoꝝ viſitatione ſubditos ſubtrahere. qꝛ ſubditi fiebāt diſſoluti ⁊ bona cōia diſtrahebant̉ Inde d̓t in ſupͣdcō libro. nō ē bonaarbor faciēs fructꝰ tales. inſolentias. diſſolutiones. dilaipidacōes. ſimulationes. ſccindala. odia. et qd̓ incigis dolendū eſt intra ecc̄ias inimiciciasgͣueſqꝫ diſcordias Nūc cutē regnāte cupiditate ex viſitacōe p̄latoꝝ oīa illa mala ſequūtur. q̄ b̓noir. norrat ꝯtīgiſſe ſi tūc fuiſſent viſitucōe priucitiDicit em̄ gͣgͦ. in paſto. illud v̓bum apl̓i. Qui ep̄citum deſiderat bonū opusdeſiderat illo tꝑe fuiſſe bonū quo quiſqꝫ ad ep̄cituꝫ perueniēs ſecurus eratpalmā martirij obtiuere. Vnde ſi v̓boa apoſtoli ſuo tꝑe intelligenda ſuntmulto fortius verba bernardiD iiij. ſic ꝓceditur. videtur enim ꝙ priuilegiū p̄pe per ſucceſſorem nōpoſſit reuocari Scribit̉ em̄ xxv. q. ij. priuilegio ecc̄iarū et monaſterioꝝ ſanctoꝝ patrū auctoritate inſtituta nulla poſſūt imꝑpobitate cōuellia F
Download single image
avaibable widths