leqis nature. qꝛ preceptum ꝑcpe ligat potencialiter ⁊ actualiter. ligamenVo legis nature potētionalit̓ ſolū Similit̓ p̄ceptū p̄pe ligat reſpectū agi-biliū et ſpeculabiliū. ligamē v̓o legis nature reſpectū agibiliū ſolū. eodeꝫmō p̄ceptū p̄pe ligat vl̓iter ⁊ ꝑticularit̓. ligamē v̓o legis nature vl̓iter tm̄¶ Ad j. eſt dicēdum. ꝙ p̄ceptū p̄pe ꝑſonaliter ⁊ inſtrum̄taliter mutubileeſt ⁊ fallibile Sꝫ auctoritutīe ⁊ pͥncipalit̓ immutobile ē ⁊ infullibile. qꝛ auctoritas diuina cui innitit̉ īmutobilis ⁊ infallibilis ē. ¶ Ad ij. eſt dicendūꝙ p̄ceptū p̄pe imp̄ſſum ē ſil̓iter a deo. puto a xp̄o qͥ dixit petro Qd̓cūqꝫ li-aaueris ſuꝑ terrā; ligatū erit ⁊ in celis et tāto imp̄ſſio iſta ē infallibiliormmip̄ſſione legis nature inqͣntū imp̄ſſio legis nature q̄ ē hītualis ꝑ actualem exercitacōem p̄t depͣuari in malū et reformori in bonū Sꝫ iſta imp̄-ſio nuſꝙͣ vniu̓ſalit̓ depͣuai̓ p̄t ſicut nūqͣ vl̓iter p̄t fides ecc̄ie defice̓. ¶ Ad t̓cium eſt d̓d̓. ꝙ ꝑ ligamen legis nature ligant̉ p̄cepͣ diuina ⁊ hūana mnoterialiter hobitualiter ⁊ vniu̓ſaliter Sꝫ ꝑticulariter ⁊ actualiter talis liga cōexplicata fuit in lege moyſi ꝑ diu̓ſa p̄cepͣ ⁊ poſtmodū in lege noua ꝑ ſuꝑ-additus ꝑfectiones ⁊ ꝑticulcires decloracōes. plounū eſt em̄ ꝙ vtriuſqꝫ leris pͣ eſt interp̄s ⁊ declerator tamꝙͣ viccrrius ih̓u xp̄iD ij. ſic ꝓcedit̉ Videt̉ em̄ ꝙ p̄ceptū p̄pe incigis liget ꝙͣ ligaimen ꝯſcīeerronee. qꝛ ꝯſcia erronea ligat ad malū. tetur em̄ hō ſeq̄ ꝯſc̄iam erroneā dictantē bonū eſſe qd̓ malū ē. Dicit eī gloͣ. ſuꝑ illo v̓bo Roͣ. xiiij. Omne qd̓ nō eſt ex fide peccatū eſt. et ſi bonū eſt ꝙ fit. tn̄ ſi fit ꝯtra cōſcīaꝫ; mālū eſt. tētur āt qͥlibet viture malū. et ꝑ ꝯn̄s qͦlibet tētur ſeq̄ ꝯſcīaꝫ erroneaꝫSꝫ p̄ceptū pͥpe nō ligat ad malū. mogis gͦ ligat liggmē ꝯſce erronee qͣp̄ceptū pape ¶ Sſcribit̉ ad gal̓. v. Ueſtiicor oī hoī circidēti ſe ꝙ debitor ēvniu̓ſe legis implende Sꝫ impletio legaliū poſt aduentū xp̄i nō ligabatex p̄cepto diuino. ligobat ergo ſolū ex ꝯſcīa. et illud molū erat. qꝛ ẜncirelegalia poſt aduentū criſti malū erat. ligat ergo cōſcīa erronea ad malūad qd̓ nō ligat p̄ceptū p̄pe ¶ Tagēs ꝯtra ꝯſcīam ſꝑ peccat ſiue bonū ſiuemalū facicit. gͦ hō ſꝑ tētur ſeq̄ ligamē ꝯſcīe. ſꝫ preceptū p̄pe nō tenet̉ hō ſꝑſeqͥ. ſi eī precipicit ꝯtra legē nō eſt ſibi obediendū. magis ergo ligat ꝯſcīaerronea ꝙͣ preceptū pape ¶ In contrariū eſt. qꝛ falſa ſentētia iudicis nōligat. quod dupliciter contīgit. Primo ſi ſentētia fercitur nō ante ꝓpriumiudicem ſed alienum Secūdo ſi mcinifeſtum errorē cōtiueat. vtroqꝫ em̄modo nō ligat Sꝫ cōſcientia errones eſt falſus uidex et monifeſtū erro-rem cōtinet. maxime ſi dictat faciendū eſſe cōtrarium legi nature vel diuīeminus ergo ligat ꝙͣ preceptū pape. ¶ ℟. dicendū ꝙ ꝯſcīa errones eſt erroneum iudicium de eigendis. cgibilia autem quātum ad preſens in tri-plici genere ſunt. quia quedā ſunt ad quorum obſeruationem vel vitationem tenemur ex lege diuina vt que cōtinētur in preceptis affirnatiuiꝰ3
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten