Ded tercio modo cogit ſolum fidem recipientes. poſtꝙͣ em̄ homo in baptiſmo fidem xp̄ianaꝫ recipit ⁊ ibi dycibolo ⁊ pompis eius vniu̓ſalit̓ renunciotextunc cogendus ē ꝑ ecc̄iaꝫ dictam ꝓmiſſionē obẜucre ⁊ fidē ꝓmiſſā nō violape Si em̄ leges humcine vt dicit augͥ. cogunt vt ꝓmiſſe hominū adīuicē facta integralit̓ ſeruent̉. multo magis cogendi ſūt homines vt ꝓmiſſionē factā deo nō corrūpāt. neceſſitate ergo finis ꝯſecucōis articuli cogūtomnes. neceſſitate vero cocictionis cogūt nullos. ſꝫ ncc̄itate obẜuacōis cogunt ſolū baptiſatos ¶ Ad primū ergo eſt dicēdū ꝙ in aſſenſu prīcipioꝝſcientie humcinitꝰ inuente eſt cocctio ꝓpter euideticꝫ ſpeculacōis. qꝛ in eisintellectꝰ euidēter cōcluſionē intuet̉ ⁊ ſpeculat̉ Sꝫ in articulis non poteſteſſe coactio ꝓpt̓ euidētiā ſpeculcitionis cū talia ſint ſupͣ intellectū. Eſt aūtibi coactio volūtatis adheſionis qꝛ volūtas q̄ libere credit cogit ⁊ captiuatintellectū. ẜm quem modum dicit apl̓s ij. chorͣ. x. Cogentes ⁊ cuptiuanteˢōnē intellectum ī obſeqͥū xp̄i. vn̄ ꝙͣuis iſta ſint iſtis veriora nō tn̄ ſūt humane cognitioni euidētiora ¶ Ad ſecundum eſt dicendum ꝙ articulꝰ ar-tat artitudine finis conſecutionis qꝛ cilit̓ finis conſequi nō p̄t ſine fide in crticulis explicata vt dictū eſt. ſed nō artat artitudine cigētis cocctionis cūipſa voluntas libere adherect hijs que ſunt fidei. ¶ Ad terciū eſt dicēdūꝙ illa cocctio intelligitur ꝙͣtum ad obẜuationē articuloꝝ reſpectu illoꝝqui iam fidē libere reciperūt qui poſtmodū ꝑ eccleſiam cogunt̉ fidē ꝓmiſſaꝫinte rā ſeruareQueſtio. Sexcigeſima. de diſpenſacōe legum ⁊ canonū ſanctorū.ſterius vidēdum eſt de diſpēſatione legum ⁊ canonū ſanctoꝝ Circa quod querūtur octo Primo Vtrū ꝓp poſſit diſpenſare in legenature Secūdo Vtrū ꝙͣ poſſit diſpenſare in lege moſcycā Tercio Vtrū ꝙͣp poſſit diſpenſae̓ in lege euāgelicā. Quarto Vtrū pͣp poſſit diſpēſcire in omni lege humanci Quīto Utrū pͣp poſſit diſpēſare in epl̓is pauli Sexto Vtrū pp poſſit diſpēſae̓ ī dictis doctorū qui approbati ſūt per eccleſiaꝫ Septīo Utrū pͣp poſſit diſpenſare in canone p̄deceſſorū pontificuꝫOctauo Vtrū p̄p poſſit diſpenſare in canone conſilioꝝ ſanctoꝝ patrūAd primū gͦ ſic ꝓceditur Videtur em̄ ꝙ pͣp poſſit diſpēſae̓ in lege nature Dicit enim iuriſconſultus Ius naturale eſt quod ōni cinimalia docuit ⁊ qd̓ ē ꝯūe oībꝰ q̄ ſūt in mai̓ ⁊ in t̓ra vt hoīm ꝯīs poſſeſſio moi̓s ⁊feīe ꝯiūctio quā nos mnrioniū cippellaꝰ Planū ē āt ꝙ oībꝰ iſtis ꝙͣ diſpenſat Cadit ergo diſpēſatio ī lege nature. ¶ Pōne corruptibile ⁊ mutabile ēdiſpēſabile Sꝫ lex nat̉e corruptibilis ē ⁊ mutubilis Corrupta eī erat lexnat̉e ī ill̓de qͥbꝰ apl̓s dicit ad roͣ. i. feīe eoꝝ mutauer̄t nat̉alē vſū ī eū vſūqui eſt cōtra naturā ¶ S omne corrigibile eſt diſpēſabile Sꝫ lex natureeſt corrigibilis. Dicit enim glo. ſuper illo v̓bo Ecc̄iciſtici. xvij. addidit eis
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten