Druckschrift 
Summa de potestate ecclesiastica
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Cinde ꝯſiderādū eſt de diſpenſatiolie decimi precēpti circa quodquerunt̉ quinqꝫ. Primo vtꝝ p̄p poſſit diſpenſare auctoritate alicuius legis ne cornalis ꝯcupiſcentia ſit peccatū moͣrle. Sd̓o vtꝝvniꝙͣ aliquo ſanctoꝝ fuerit diſpēſatū vt eſſꝫ ſine peccato carnalis ꝯcupiſcentie. Tercio vtꝝ poſſit diſpēſare conſenſus in cornalē ꝯcupiſcētiā ſit moͣre peccaitū Quarto vtrū p̄p poſſit diſpēſare vt moroſa delectotio in cornali cōcupiſcentic ſit peccatū moͣre. Quinto vtrū pͣp poſſit diſpēſare vt carnalis cōcupiſcenti aliqͥbꝰ remedijs ex toto vitet̉O primum ergo ſic proceditur Videtur enim papa poſſit diſpenſepe auctoritate alicuius legis ne carnalis cōcupiſcentio ſit peccaitummoͣrle. qꝛ quod nulla lege ꝓhibet̉ diuina vel humcina diſpenſabile eſt. ſꝫcupiſcentia ponit̉ ī gn̓e ꝓhibitorū alicuius legis. Nullo em̄ lex precipitimpoſſibile Concupiſcētiū aūt in nobis inſurge̓ impoſſiobile eſt. ergohoc eſt diſpenſabile G illud quo naſcit̉ et concipit̉ ꝓhibet̉ aliqͣlege ſꝫ concupiſcentia cornali naſcitur et cōcipit̉ iuxͣ illud pſal. Eccein cōcupiſcentia cōceptus ſū et in pecccitis ꝯcepit me inater meci. Diſpenſcibile eſt ergo qualibꝫ lege ne cōcupiſcentio ſit pecccitū moͣre. qd̓ fittra ꝓhibitionē legis peccctū moͣre eſt ſꝫ pͥmus motꝰ coernalis cōcupiſcentie eſt peccatū mortale ergo ꝓhibetur in lege diuina cc conſequēsē diſpenſabile. In ꝯtrarui eſt qꝛ ſuꝑ illo verbo ad. Ro. vij Cōcupiſcentiam neſciebā niſi lex diceret cōcupiſces dicit glo Bona ē lex ꝯcupiſcētiā ꝓhibꝫ oīa mala ꝓhibꝫ. dicēdū ꝯcū piſcētia carnalis in nob̓ triplicit̓ p̄t cccipi. Primo vt ē inchocita Std̓o vt ē ꝯſenſū racōis deliberataUercio ē vt opꝰ exteriꝰ ꝯſūncita. Prīo modo vt cōcupiſcētiai carnis ē innobis inchocita ē lege ꝓhibenda. qꝛ talis ꝯcupiſcētia inſurgit in nob̓ exſurreptione. et inchoat in nobis abſqꝫ noſtra voluntrte nec ē in nr̄ā ptōte inſurgat Un̄ poteſt lege aliqͣ ꝓhiberi. qꝛ lege ꝓhibet̉ qd̓ nrāmvolūtatē poſſumꝰ vitare Eſt tn̄ tal̓ cōcupiſcētia īchote vel inicicita ꝓhibenda ne progreſſū faciat. et ne tm̄ īſurgat qd̓ iudiciū racōis ꝑuertūt Scd̓overo concupiſcētia ē cōſenſū rationis delibercto. bn̄ ē lege ꝓhibēda qꝛlex dat̉ ſꝑ hn̄ti racōnis vſū liberū conſenſū Vnde ex racōis ꝯſenſūcupiſcētia inſurgit in nob̓ p̄t approbari approbri et ei cōſentireꝯſentire. Poteſt ſimilit̓ tal̓ cōcupiſcētia lege ꝓhiberi ne racōnē ſibi ꝯſentiqrͣ et ꝯprobet̉ ẜm quē modū ꝓhibet̉ qn̄ dicit̉. ꝯcupiſces vxorē ꝓximi tuiSꝫ ꝯcupīci oꝑe exteriori ꝯſūmota ē lege puniēda. qꝛ tūc p̄t eſſe nota iudicio humcino qn̄ opꝰ cōſūmata ē et cōplete ergo cōcupīa tornal̓ ī nobis īchocita ē cohibenda ꝯſenſū v̓o deliberatū ē lege ꝓhibēda. ſꝫ oꝑe cōſumoto ē lege diuīai hūcna pnniēda Ad racōes oēs ī oppoſitū ē. d̓d̓. ſic̄ in nalibꝰ quedā ſūt in genere directe et cōplete quedā vero indirecte