Cinde ꝯſiderādū eſt de diſpenſatiolie decimi precēpti circa quodquerunt̉ quinqꝫ. Primo vtꝝ p̄p poſſit diſpenſare auctoritate alicuius legis ne cornalis ꝯcupiſcentia ſit peccatū moͣrle. Sd̓o vtꝝvniꝙͣ cū aliquo ſanctoꝝ fuerit diſpēſatū vt eſſꝫ ſine peccato carnalis ꝯcupiſcentie. Tercio vtꝝ pͣ poſſit diſpēſare ꝙ conſenſus in cornalē ꝯcupiſcētiā nō ſit moͣre peccaitū Quarto vtrū p̄p poſſit diſpēſare vt moroſa delectotio in cornali cōcupiſcentic nō ſit peccatū moͣre. Quinto vtrū pͣp poſſit diſpēſare vt carnalis cōcupiſcenti aliqͥbꝰ remedijs ex toto vitet̉O primum ergo ſic proceditur Videtur enim ꝙ papa poſſit diſpenſepe auctoritate alicuius legis ne carnalis cōcupiſcentio ſit peccaitummoͣrle. qꝛ quod nulla lege ꝓhibet̉ diuina vel humcina diſpenſabile eſt. ſꝫ cōcupiſcentia nō ponit̉ ī gn̓e ꝓhibitorū alicuius legis. Nullo em̄ lex precipitimpoſſibile Concupiſcētiū aūt in nobis nō inſurge̓ impoſſiobile eſt. ergohoc eſt diſpenſabile ¶ G illud cū quo naſcit̉ hō et concipit̉ nō ꝓhibet̉ aliqͣlege ſꝫ hō cū concupiſcentia cornali naſcitur et cōcipit̉ iuxͣ illud pſal. Eccein cōcupiſcentia cōceptus ſū et in pecccitis ꝯcepit me inater meci. Diſpenſcibile eſt ergo qualibꝫ lege ne cōcupiſcentio ſit pecccitū moͣre. ¶ Pͣ qd̓ fit cōtra ꝓhibitionē legis peccctū moͣre eſt ſꝫ pͥmus motꝰ coernalis cōcupiſcentie nō eſt peccatū mortale ergo nō ꝓhibetur in lege diuina cc ꝑ conſequēsē diſpenſabile. In ꝯtrarui eſt qꝛ ſuꝑ illo verbo ad. Ro. vij Cōcupiſcentiam neſciebā niſi lex diceret nō cōcupiſces dicit glo Bona ē lex q̄ dū ꝯcupiſcētiā ꝓhibꝫ oīa mala ꝓhibꝫ ¶ ℟. dicēdū ꝙ ꝯcū piſcētia carnalis in nob̓ triplicit̓ p̄t cccipi. Primo vt ē inchocita Std̓o vt ē ꝑ ꝯſenſū racōis deliberataUercio ē vt ꝑ opꝰ exteriꝰ ꝯſūncita. Prīo modo vt cōcupiſcētiai carnis ē innobis inchocita nō ē lege ꝓhibenda. qꝛ talis ꝯcupiſcētia inſurgit in nob̓ exſurreptione. et inchoat in nobis abſqꝫ noſtra voluntrte nec ē in nr̄ā ptōte ꝙ nō inſurgat Un̄ nō poteſt lege aliqͣ ꝓhiberi. qꝛ lege ꝓhibet̉ qd̓ ꝑ nrāmvolūtatē poſſumꝰ vitare Eſt tn̄ tal̓ cōcupiſcētia īchote vel inicicita ꝓhibenda ne progreſſū faciat. et ne tm̄ īſurgat qd̓ iudiciū racōis ꝑuertūt Scd̓overo concupiſcētia q̄ ē ꝑ cōſenſū rationis delibercto. bn̄ ē lege ꝓhibēda qꝛlex dat̉ ſꝑ hn̄ti racōnis vſū ⁊ liberū conſenſū Vnde ex qͦ ꝑ racōis ꝯſenſū cōcupiſcētia q̄ inſurgit in nob̓ p̄t approbari ⁊ nō approbri et ei cōſentire ⁊ nōꝯſentire. Poteſt ſimilit̓ tal̓ cōcupiſcētia lege ꝓhiberi ne ꝑ racōnē ſibi ꝯſentiqrͣ et ꝯprobet̉ ẜm quē modū ꝓhibet̉ qn̄ dicit̉. Nō ꝯcupiſces vxorē ꝓximi tuiSꝫ ꝯcupīci oꝑe exteriori ꝯſūmota ē lege puniēda. qꝛ tūc p̄t eſſe nota iudicio humcino qn̄ iā ꝑ opꝰ cōſūmata ē et cōplete ergo cōcupīa tornal̓ ī nobis īchocita ē cohibenda ꝑ ꝯſenſū v̓o deliberatū ē lege ꝓhibēda. ſꝫ oꝑe cōſumoto ē lege diuīai ⁊ hūcna pnniēda ¶ Ad racōes gͦ oēs ī oppoſitū ē. d̓d̓.ꝙ ſic̄ in nalibꝰ quedā ſūt in genere directe et cōplete quedā vero indirecte
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten