Druckschrift 
Summa de potestate ecclesiastica
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

git carior eſſet homini ꝓximus ꝙͣ deus. Sꝫ ides adulterium eſt peccatuꝫmoͣrle. qꝛ homo facit ꝓximo qd̓ ſibi nollet fieri. corrūpit em̄ vxorem eius ⁊tn̄ ſuam nollet ob aliqͦ corrupi. ergo eodē modo fornicaitio ſimplex eſt peccctū moͣrle. qꝛ facit hō deo qd̓ nollet ſibi fieri. Nā corrūpit domū et templūdei. et tn̄ domū et templū ſuū nollet ob aliquo corrūpi et deturpari. Ꝙ v̓odicit̉. Creſcite et multiplicamini ⁊cͣ. dictū eſt hoc poſt fornicationē eue ⁊ īſtitucōem mnatrimonij. et ſi ante dictum eſt; fuit ꝓpter operū ſex dierū ꝯti-nuctionē. nō ꝓpter p̄cepti execucōem. Ꝙ autē ſubdit̉ occupāti cōcedit̉ qd̓nō eſt in bonis alicuius intelligit̉ de illis quoꝝ dn̄ium fuit datū hoī nō demulieribꝰ vel hominibꝰ. ſimiliter vti re ſuci cuilibet licet; nō tamen abuti-Ancille cutē nō eſt deputato homini advſū fornicationis. ſꝫ ad alici ob-ſequia Ad primū ergo eſt dicēdum. ꝙ vſus viri cū femina quacūqꝫ noturalis d̓r a natura generali. nō autē ⁊ ſpeciali. que eſt cū racōe et diſcretionis vſu. Unde poſtꝙͣ yſidorus dixit de iure naturali eſſe ꝯiūctionē meris ⁊ femine addidit quā nos matrimoniū appellamus Adij eſt dicēdūꝙ obrahā nō fuit fornicatus cū qcille ſuci. qꝛ vt ſtribit̉ gen̄. xvj. q̄cille fuit ſibi vxor et ꝓ vxorē aſſignata. Non em̄ diceret̉ abrahaꝫ hobui̓ſſe duoisvxores. ſi ā̄cilla nō fuiſſꝫ ſibi matrimonialit̓ copulcita Ad terciū eſt d̓d̓ꝙ ꝑpetuitus fidei nō ẜucit̉ in cōcubitu fornicario. eo ꝙ de ꝯſenſu alteriusˡvniuſcuiuſqꝫ ꝑpetuitus illa diuidi p̄t nec bonū ꝓlis cū nō ſit ad ꝓlem affectus mutrimonialis et multominus. nec eſt hic bonū ſacram̄ti. ꝓpt̓ qd̓ error eſt dicere fornicaicōem ſimplicē nō eſſe peccatū mortaleI. v. ſic ꝓcedit̉ Videtur em̄ ꝙ papa diſpenſare nō poſſit in quolibꝫgradu ꝯſanguinitatis. qꝛ ius poſitiuū. cuius pͣp eſt cōditor nō p̄t tolAere eci q̄ ſūt de iure nature Sꝫ vinculū ꝯſanguinitatis qd̓ eſt cptū noctūimpedie̓ matrimoniū eſt vinculū naturale. ergo nullo ſtrtuto ecc̄ie hoc poteſt tolli GG inquēte cauſci ſemꝑ manet effectus Sꝫ cruſai qͣre ꝯſanguinitus impedit matrimoniū eſt bonū ꝓlis rep̄ſſio cōcupiſcētie et multipli-ccitio aimicicie. inouēte ergo tali cauſai ſemꝑ inanebit effectus vt ꝙ nondiſpēſetur in gradibꝰ cōſanguinitatis Iͣp̄p non poteſt facere ꝙ vno eteadē cictio ſit in gn̓e pcc̄i inceſtus et in genere ſacͣmenti. Sꝫ ſi aliqui ꝯtroherēt in tercio qͣdū cōſanguinitatis abſqꝫ pape auctoritate talis ꝯtractioeſſꝫ peccctū inceſtus. Si d̓o talis cōtractio approbat̉ per papā; eſſet verūmatrimoniū. Et ſic vna et eadē actio eſſet peccatum et ſacramentū. Incōtrarium eſt. qꝛ nō minoris auctoritatis eſt ꝙp ꝙͣ imperator qui eſt cōditor iuris ciuilis. Sꝫ qͣndoqꝫ ius ciuile det̓minabat qͣdus ꝯſanguinitatismatrimonij impedientes et nō impediētes. ergo multo fortius in talibusp̄t diſpenſare p̄p A. d̓d̓. ꝙ in matrimonio tria poſſumus ꝯſiderare Prīoeqͣlem eq̄pollentiā. vir em̄ et uxor nō ad īporia iudicant̉. ſūt em̄ eqͣles inO 2