aliquid naturale poteſt intelligi dupliciter vel a natura ſola ſine actu onime vt motus lapidis et tale nō p̄t aſſuefieri in cōtrariū. vel q naturs cū qctu cinime. et tale p̄t aſſuefieri in cōtrariū. Inde ques docentur hoīm voce-articulcitas formure.Uſcd̓m ſic ꝓcedit̉ videtur em̄ ꝙ aliqn̄ auctoritate humana fuit diſpēſatū pl̓es vxores hobere. qꝛ in illis que nō ſūt cōtra naturā nec ꝯtromores nec contro dei p̄cepta auctoritate humane diſpēſari poteſt. ſꝫ dicitgloſci auḡ. Gen̄. xxix ꝙ pl̓itus vxorū iacob nō fuit cōtra naturā nec cōtramores nec cōtra dei p̄ceptū. ergo in hoc auctoritate hūana diſpēſatū fuit¶ G Amb̓ dicit ꝙ Abraham qn̄ plures vxores habuit nō cōmiſit aliquidcōtra legem ſꝫ p̄uenit legem. In omni aiūt eo qd̓ nō eſt cōtra legē diuinamdiſpēſari p̄t auctoritate humana ¶ A diſpēſatio tadit ſuꝑ eo qd̓ nō eſt cōtra legē nature. ſꝫ ꝯſeruatio ſpeciei humcine quā natus oīm animaliū dictat in ſuo gn̓e ſecuriꝰ et certiꝰ p̄t fieri ꝑ pluralitatē vxorū ꝙͣ aliter. ſolū ergo auctoritate humana in hoc cadit diſpēſatio. ¶ In cōtrariū ē qꝛ hūancauctoritos nō ſe extēdit diſpēſare in eo qd̓ eſt ꝯtra naturā et cōtra moreˢSꝫ gloſc Gen̄. iiij dicit ꝙ pͥmus ꝯtra naturā et mores cōmittēs adulterium fuit Iamech qui accepit ducis vxores. ¶ A. Dicēdū ꝙ ſcd̓m augͣ. duop̄cipue oſtendūt ſolū dei cūctoritate diſpēſctū eſſe in pluritute vxorū. Primū eſt diuinicultus amplicitio. Scd̓m eſt ſanctorū patꝝ deuotio. In ſucceſſione nāqꝫ ſanguinis ſicut dicit auḡ. ercit ſucceſſio religionis in qͣ colebat̉ deus. Vnde qꝛ gētis fideliū diſtincte ob infidelibꝰ pͥmꝰ pater fuit obrahā. Ideo in eo pͥmo factū eſt pͥuilegiū diuine diſpēſacōnis de pl̓ibꝰ yoben-dis vxoribꝰ et ſic ſucceſſiue oībꝰ poſteris eiꝰ in qͦbꝰ fuit ecidē cauſa ꝓpogotionis fidelis ppl̓i Secūdo hoc oſtendit ſanctoꝝ patꝝ deuotio Contrahebātem̄ ẜm Augͥ. ſancti patres cū pluribꝰ vxoribꝰ nōducti libidine ſꝫ ducti pietate qꝛ vtebant̉ ꝯiugibꝰ pluribꝰ caſtius ꝙͣ nūc vna quilibꝫ iſtoꝝ in quibus videmus qd̓ ẜm veritrtē concedit apoſtolꝰ qui citteſtat̉ eoꝝ meritū. aitem̄ ꝙ ſicut nō fuit impor meritū patientie in Petro q̄ paſſus eſt ⁊ in Iol̓qui paſſus nō eſt. ſic n̄ fuit impor meritū continētie in Ioh̓e qͥ nullas exitus eſt nūptias et in oibrahā qͥ filios gn̓auit. nā illius celibatus et iſtiuscōnubiū ꝓ tēpoꝝ diſtributione xp̄o militauerūt. Quāuis em̄ coſtitas celibū melior ſit qͣm coſtitas nūpticirū; abraham tn̄ ambus hobuit vnā ī hobitu ⁊ vnā ſolā in vſu. ¶ Ad primū ergo eſt dicendū ꝙ plures vxores hobere nō fuit cōtra naturā in antiqͥs patribꝰ qꝛ nō fuit ꝓpter affectū libidinoſuꝫ ſꝫ officioſū. vnde nō erat contra legē nature exquo ſciebāt int̓nci inſpiracōne et angelica reuelacōne ip̄m deū hoc velle. Quāuis em̄ ratio naturalis abſolutē dictet nō eſſe accipiēdā rem alienā dn̄o rei inuito cōditionaliter tn̄ p̄t dictare ꝯtrariū puta dn̄o volēte Exquo ergo ſancti patresſciebant deū