Ad quarium eſt dicendum. ꝙ mutatio diei ſabbati in diem do minicaꝫnō eſt facta hūcna auctoritate ſꝫ diuinci. qꝛ xp̄s ſuci reſurrectione diē dominicū ſāficauit. ⁊ ecc̄ia tā cipl̓oꝝ obẜuacōe ꝙͣ ſpūs ſc̄i reuelcicōe poſtmodū loco diei ſabbati ſtatuit eſſe celebrādamI terciū ſic ꝓcedit̉. Videt̉ em̄. ꝙ papai nō poſſit diſpenſare. ꝙ in diedm̄cat fiāt ẜuilici oꝑei. qꝛ ẜuilia oꝑa mnogis ſūt diſſona liberis ꝙͣ ẜ-ius. ſꝫ nos ſumus filij libere nō ancille vt d̓r ad gal̓. iij. ergo incigis ꝓhibēda ſūt oꝑa ẜuilici die dn̄ico ꝙͣ fuerūt ꝓhibita die ſabbati ¶ Pͣſcribit̉ math̓. vi. Niſi habūdauerit iuſtitio vrā plusꝙͣ ſcribarū et phoriſeoꝝ nō in-trabitis in regnū celoꝝ. ergo incigis tēmur ẜuare diē dn̄icrem ꝙͣ ſcribe etphariſeidiem ſabbati Pͣꝓhibita fuerūt oꝑa ẜuilia die ſabbati vt diuinis laudibꝰ hō inſiſteret. ſꝫ hoc incigis eſt obẜuandū nūc die dn̄icat ꝙͣ tūcdie ſabbati. ergo pͣp nō p̄t in hoc diſpenſare ¶ In ꝯtrariū ē augꝰ in li. de xcordis. dicēs ꝙ melius eſſꝫ ꝙ iudeus faceret aliquid in agro ſuo vtile ꝙͣ inthecitro ſedicionibꝰ intētus exiſte̓t. et melius eſſꝫ vt femine eoꝝ in die ſabhati lonā facerēt ꝙͣ vt tota die impudice ſaltarēt Uibi autē xp̄icino d̓r vtobẜues ſpūaliter ſabbatū in ſpe future qͥetis. Et ſubdit̉. quis em̄ ꝓpter illam quietē futurā aigit quicqͥd poteſt. quamꝙͣ laborioſū videcitur qd̓ cigittumen ſi ad finem ꝓmiſſe quietis illud refert nōdum quidē ſabbatū hobetin reſꝫ hobet ium in ſpē ¶ N. dicēdum. ꝙ ẜuilia opera tripliciter poſſūt eccipi. Primo vt dicētur ẜuilici a ẜuitute culpe. Nam qui facit pecectum ẜ-uus eſt peccati. Secūdo e ẜuitute fortune. ẜm em̄ augͥ. Seruus vno modo dictus eſt a ſeruādo. quia antiqͥtus qui cepiebātur in prelio ſerui cepientiū efficiebātur. et qꝛ dubius eſt euentus belli et qꝛ iſto modo ſeruitutēfacit fortunai. Tercio a ſeruitute noture. num humana notura vt dicit̉.methaphiſice. multipliciter ſerua eſt. qꝛ multis indiget ad ſui p̄ſeruatio-nem. in operibꝰ ergo ẜuilibus primo modo dictis p̄p nō poteſt diſpenſareqꝛ mala et ꝑnicioſa opera ꝙͣuis omni tempore fieri ſit ꝓhibitum. incigis ētamen nunc ꝓhibitum peccatum fieri die dominico ꝙͣ tunc die ſubbati. Inoperibꝰ vero ſeruilibꝰ ſecūdo modo acceptis tempore illo quo mētem hominis q dei ſeruicio nō diſtrahunt papa in caſu diſpenſare poteſt Sꝫ in operibꝰ ſeruilibꝰ tercio modo ſumptis ex toto diſpenſatum eſt. nam cibum coqͣre et p̄parcire conceſſum eſt fieri die dominico. quod tum̄ die ſabbati in veteri lege fuit ꝓhibitum ¶ Ad primū ergo eſt dicēdum. ꝙ ſicut tēpore gra-cie homines liberiores ſūt libertute ſpūali; nō cutē corporali. ito incigis debent ceſſare ab operibꝰ ſeruilibꝰ ẜuitute ſpirituali puto qvicijs et peccatiꝰnō tamē ab operibꝰ ſeruilibꝰ ſeruitute corporali. ¶ Ad ſecūdum eſt dicendum. ꝙ xp̄s nō reqͥſiuit in nobis maiorem habundātium iuſticie ꝙͣ in ſcribis et phoriſeis quo ad rigorem operū exteriorū corporalium. ſed quo adT a