ſabbati. Primo eius obſerucitio alias ſanctificuitio et ad cultum dei deputatio. Vnde d̓r exo. xx. Nem̄to vt diem ſabbati ſcifices Scd̓o ab oī operenacatio. Vnde ſcribit̉ exo. xxxi. Diem ſabbati cuſtodicitis qͥcumqꝫ feceritin ec aliqd̓ opus moriet̉. et aīa eius ꝑibit de medio populi mei. Tercio tēporis det̓ minatio. qꝛ tale ſabbatū die ſeptīo ebdomode ſtatutū fuit cuſtodiendū Vnde exo. xxxj. d̓r Sex diebꝰ fecit deus celū et terrā et die ſeptīoceſſauit ab oꝑe. ſic vos facietis die ſeptīa. Primū ergo iſtoꝝ habuit racōnem naturalem. Nā raicio naturalis hoc ꝑſuodet vt hō qͣndoqꝫ dimiſſis elijs curis vacet dei ẜuicio et intentus ſit vite ꝯtemplctīe. preſertī cū ſit hōinuigis intellcūs ꝙͣ ſenſus ẜm ph̓m. ix. ethicoꝝ Secundū hobuit racōeꝫ iudicialem et ꝯſuetudinalem. Nā populus iudeoꝝ totus erat cornalis. ⁊ iōꝓ ꝯſuetudine illius ſtatus ꝑ iudicialici p̄cepto et penes cōmincitoricis reuocādus erat e carnalibꝰ oꝑbꝰ et cultui diuino applicādus Sꝫ terciumhabuit pure figuralē racōem. qꝛ regiliter tm̄ vole̓t ſi vnci dies deputet̉ cultui diuino ſicut alia. ꝙͣuis ẜm figurā vnci dies poſſet eſſe ꝯuenientior aliqergo obẜuare diem ſabbati ẜm ſenſū ſpūalem qͣntū ad eius ſanctificaicionem et cultui diuino deputationem ſemꝑ et vniu̓ſalit̓ eſt faciendū nec inhoc ꝑ p̄pm eſt diſpenſandū Obẜucre v̓o p̄dictam diem qͣntū ad cuiuſlibꝫ operis vacationem ẜuandū eſt. licet nō ſic vniu̓ſalit̓ nec ſic rigide ſicut tūcfiebat. ſꝫ quantū ad tēporis det̓minationē ẜuandum nō eſt. quia figuralia xp̄o adueniēte ceſſciuerūt ¶ Ad primū ergo eſt dicēdum. ꝙ ſicut dicitgloſa exo. xxxj. ꝙͣuis p̄ceptum de ſcibbato eſſet de numero p̄ceptoꝝ morolium. nō tamen erait de eis. quid nō erait pure morale ẜm ſe totum Vndequantū ad illud qd̓ moraile nō erat diſpenſationem recepit ¶ Ad ſcd̓meſt dicendū ꝙ augꝰ aſſignct duplicem racōem quare deus mādauit dieꝫſabbati eſſe ſanctificandā et ſuo ẜuicio deputandam. Primo ꝓpter erroꝝgentiliū improbationē. Voluerūt em̄ philoſophi gētiles ꝓbare mūdumfuiſſe ab eterno. Ad cuius erroris exterminacōem mādauit deus diē ſobbati ſeu ſeptimā in qua facte eſt conſūmatio vniuerſi ſemꝑ in mēoris hoberi Secūdo ꝓpter humane cupiditatis rep̄ſſionem. Preiudit em̄ deus tātam eſſe humanā cupiditutem vt niſi aliqua dies quietis cinime et corporieſſꝫ deputata. homo nec ſibi nec alijs quietē deret. ergo nō eſt diſpenſatūin diei ſabbati ſanctificaitione. ſꝫ ſolum in tēporis determinatiōe ¶ Ad terciū ē dicēdū. ꝙ dies ſabbati ẜm ſenſū ſpiritualē ſemꝑ eſt ſeruanda Intelligebatur autē ſpiritualiter ꝑ requiē diei ſabbati. Primo requies xp̄i ī ſepulchro ſemꝑ credēda Secūdo intelligebat̉ requies aīarū in hac ſeptimoetate in qͣ ſumus ſperādo. Tercio intelligebat̉ reqͥes a vicijs et peccatiscuſtodiēda Spūaliter ergo ẜm iſte tria dies ſabbati ſemꝑ eſt ẜuādā. ſꝫin terminatione diei quo erat quid figurale diſpenſatum eſtT 1