nō d̓t īpoſſibilitatē ſꝫ raritatē ⁊ difficultutē Roro em̄ occurrit crſus in quoꝑ diſpenſet in voto cōtiuentie iuram̄to ſolēpniſatō. ¶ Ad ij. ē dicēdū ꝙ p̄cepta dei īducūt crecturā ad ſubiectionē ſui crecitōis An̄ ꝙ creatua̓ ſuocreqͥtori nō ſubiciat̉ nec deꝰ nec hō diſpēſae̓ poteſt verū qꝛ iſta ſubiectio p̄tfieri per copulam cōiugalem et per continentiam regularem quāuis ſecuriori ⁊ tutiori modo per vnum ꝙͣ per aliud p̄p loco criſti qui hobet toti hūcno generi conſulere quid expedicit ad ſalutem poteſt vni mēbro aliqd̓ detrim̄tum fecere ꝓ ſalute totius corporis ecc̄ie. ¶ Et ꝑ hoc pꝫ rn̄ſio ad tercium.D quartum ſic ꝓcedit̉. videt̉ em̄ ꝙ pp nō poſſit diſpēſae̓ cū iurātibꝰꝑ ydola qui nomē dei inuanū aſſumūt Dicit em̄ gͣcionꝰ xxij. q. i. ꝙ q̄uirat per creaturas mendaciter peccat duplicit Prīo qꝛ iurat ꝑ quod nōlicet Secūdo qꝛ dolo ꝓximū cupit. multo ergo fortiꝰ nō licet iurare ꝑ ydod. ¶ F ſuper illo rerbo Mal. v. Nolite iurare per celum neqꝫ ꝑ terramDicit glo. ꝙ paruulis conceſſū ē iurare per deum ne iurarent ꝑ creaturaCum igitur ydolū per apl̓m nichil ſit nō licebit aliqͦ modo iurare ꝑ ydolo¶ G ẜm augͥ. qͣnto magis aliqͥd eſt magis ſanctum tāto inogis obligatiuramētum ſed in ydolis nō eſt aliqua ſanctitus. ergo nulla obligatioIdicit iuriſconſultꝰ ꝙ nō valet iuramētum qd̓ fit per falſos deos ¶ In ꝯtrariū ē qd̓ ſcribit̉ xxij. q. i. c. monꝫ te ¶ A. dicēdū ꝙ augꝰ det̓minet hac q̄ſcōuē in quadā epiſtolo ad publiculā vbi ait ꝙ in veteri teſtam̄to īueniūt̉iurumento facta ꝑ falſos deos et ꝑ ydolo et ⁊ ſanctis patribus eſſe recepta. ſicut Iacob recepit iuramentum Iaban qui iurauit ſibi per deum ſuūLochor vt pate t Gen̄ xxxi. Et cū romani firmauerūt pacē cū machabeis ꝑydola q̄ colebāt. ⁊ ꝑ falſos deos ītelligēdū ē eos iuraſſe ſic̄ iudri iurabāt ꝑdeū verū. Sciendū ergo eſt ꝙ in iuram̄to duo ſūt ꝯſiderādo Primū ē forma iurādi puta illud ꝑ quod iurat̉ Nō em̄ iurat̉ niſi ad cōfirmādā veritrrtē quā nō p̄t confirmoe̓ niſi deus qͥ nec fallit nec fallit̉ Vn̄ in iuramēto velnoīcitur ſola creatua̓ ob ipſo deo crecito ⁊ ſcriptue̓ ab ipſo īſpie̓to. vel nominat̉ crecitor vel ſimul crecitor ⁊ creatua̓ In pͥmo mō deꝰ cōfirmat veritotē mediāte cret̉a In ſcd̓o mō īmedicite ꝑ ſeip̄m Sꝫ in t̓cio mō mediate ⁊ immediate Scd̓o ꝯſiderādū ē in iuu̓m̄to finis ip̄iꝰ iuram̄ti puta aſſertio v̓itotis ꝙͣtū ad iuu̓m̄tū ciſẜtoriū vel obẜuotio ꝓmiſſionis ꝙͣtuꝫ ad iua̓mētumꝓmiſſoriūCum em̄ q̄rit̉ an ꝙͣ poſſit diſpēſae̓ cū iurātibꝰ per ydolo qui nomē dei īuanū aſſumūt Dicēdū ē ꝙ ꝙͣtuꝫ ad formā iuu̓menti ꝙͣp dſpēſare nōpoteſt ꝙ ꝑ ydola iuret vel ꝑ falſos deos qꝛ diſpenſare nō p̄t ꝙ veritus nōfirmet̉ nͥ ꝑ deū verū vel ꝑ eiꝰ crecturā ab eo creatā nō reprobatō ⁊ ꝑ eiusſcripturā ab eo inſpiratum. ydolū aūt nō eſt aliquid Dycibolus aūt licetin v̓itate fuerit crecitus in eci tamen nō ſtetit ſꝫ in ea mendax effectus eſtSꝫ bene p̄t ꝙͣ diſpenſqe̓ cū iurātibus ꝑ ydola ꝙͣtum ad finem iuramenti