ibi committitur non eſt trimen diſpenſandum in ſorte conſultoris vel diuiſoria ꝓpter peccatū qd̓ ibi quādoqꝫ incurrit̉ multis modis Primo ſi abſo-aliqͣ neceſſitate homo putet ꝑ ſortē ad diuinū auxiliū eſſe recurrēdū. Secūdo ſi cibſqꝫ debita deuotione ⁊ reuerētici qͥs puturet ꝑ ſortes diuinū guriliū eſſe implorādū. Tercio ſi diuinum miraculū ad humcna et ſeculorionegocia quis crederet ꝑ ſortes eſſe cōnu̓tēdū. Quarto ſi aliqͥd eſt ꝑ diuinōinſpiraicōeꝫ faciendū. quis crederet ſorti eſſe cōmittēdum. Deiniel vero nōint̓fecit draconē incigice artis maleficio ſed dei potētis auxilio ¶ Ad ſcd̓meſt dicendū ꝙ licet ſcire occultum veritatē poſſit eſſe vtile et bonum. modustumen ſciendi exqͦ malus eſt nō p̄t inde actꝰ bonus ⁊ v̓tuoſus ꝓduci marime qꝛ vtilitus tēporal̓ nō poteſt oꝑcri detrim̄to ſpūalis ſalutis qͣm homoincurrit ex indebitō modo ſciendi illud qd̓ occultū eſt. ¶ Ad t̓ciū ē dicēdūqd̓ ſcribitur. xxxiij. q. i. Si ꝑ ſorciarios ⁊ maleficos occulto dei iudicio permittēte maleficia ſubſequūt̉ hortādi ſūt illi in quibꝰ iſte eueniūt vt ꝑ exorciſmos ac cetera ecc̄iciſtica medicine munera curētur. aliter n̄ ē diſpēſandū ſuꝑ cua̓cōne ip̄oꝝ qꝛ nō ſūt faciēda mala vt eueniant boͣ vt dicit cpl̓sO quartū ſic ꝓceditur videtur em̄ ꝙ pͥp poſſit diſpenſare cū ydolotris q̄ vnū deū nō colūt qꝛ ydolatrio ē adorare imcigines ſculptilici⁊ omnē ſimilitudinē. ꝓhibet̉ em̄ ad oracō toliū in pͥmo precepto ſicut patetExo. xx. Sꝫ pͣp diſpenſat in ad orcicōne imciginū xp̄i et ſanctorū. ergo p̄tcū ydolatris diſpenſare. ¶ SAAugꝰ. dicit in libro de vera religione ꝙͣ deꝰcolit̉ fide ſpe et coritute. Sꝫ qn̄qꝫ aliquis exhibet honorē debitū deo ip̄i creature ſolo verbo. Dicit em̄ Augꝰ. nō eſſe credendū ꝙ ſalmon q̄ diuina ſa-pientia erait preditus aliquid diuinitatis crederet eſſe in illis ydolis queadorabat ad petitionē mulieꝝ ſꝫ ſolo ſigno exteriori cgebat quod ītus mēte nō credebat eſſe faciendū. ergo pͣp in tali ydolatria poteſt diſpenſarepͣ ſcribit̉. i. Re. iiij. ꝙ ydolatrio ē ſuperiori nō obedire. cum igit̉ vnus hō etvnus angelus ſit ſuꝑior alio et p̄p diſpēſare poſſit ꝙ honor ⁊ reuerētia ꝑaliquē inferiorē ſuꝑiori nō exhibent̉ ſequit̉ ꝓpoſitū ꝙ ꝙͣ p̄t diſpēſare ſuꝑydolatria. ¶ In ꝯtrariū ē qꝛ ꝙͣ n̄ p̄t diſpenſare in eo qd̓ apl̓s mādat eſſefugiendū Sꝫ īcribit̉. i. Chorͣ. x. fugite ob ydoloꝝ culturā neqꝫ ydolatre enicicimini ſicut qͥdē ex ipſis. ¶ Q. d̓d̓ ꝙ ydolatria ē cū bouū crecitū ad orciturvel colit̉ vt deus Sūt aūt triai genera bonorū creatoꝝ ſcꝫ delectabiliai ſeucarnalia vtilici et honorabilia. Cirta q̄ triplex ydolatrio ꝯmitti p̄t. Nānimiū diligētes cornalia vt filios vel vxores coleutes talia ꝓ dijs directefaciūt ꝯtͣ pͥmū p̄ceptū qͦ p̄cipit̉ vnꝰ ſolꝰ deꝰ coliVn̄ ſap̄. xiiij. ſcribit̉. ꝙ cicerbo luctu dolens pr̄ cito ſibi rapti filij facit imeginē et eū q̄ qͣſi hō mortuꝰfuerat tanꝙͣ deū colere cepit qd̓ qͥdē fuit prīcipii totius ydolatrie vt ibidēſb̓dit̉. Nimiū d̓o diligētes bonū vtile vt quꝝ l̓ pecuniā colētes tal̓ia ꝓ dij-
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten