omnia ſunt ꝯmunia ¶ A. Dicendum. ꝙ mortale peccatum eſt quod tollitnobis xp̄m qui eſt vita nr̄ā. iuxͣ illd̓ Colo. iij. Cū cuitē xp̄s apparuerit vita nrō. xp̄s aūt tribꝰ modis in nobis exiſtit. Prīo ꝑ iuſticie eqͥtatem Secūdo ꝑ doctrīe v̓itutem Tercio ꝑ vite ſcitutem. ipſo ctteſtāte io. xiij. Ego ſūpici iuſticie v̓itus et vita. Qn̄ ergo acceptio ꝑſone repugnat iuſticie eqͥtoti vt qn̄ pͣ teneret̉ reddere iuſticiā vel iudiciū alicui et nō redderet puto ꝙeſſꝫ peccatū moͣre ſiue ē pauꝑ ſiue diues vn̄ ſcribit̉. exo. xxiij. Paiuꝑis nōmiſereberis in iudicio vel qn̄ acceptio ꝑſone repugnciret doctrine veritativt qn̄ ꝙͣ doceret aliqͥd ꝯtra bonos mores ⁊ ꝯtra illa q̄ in ſacͣ ſcripturri ꝯtinent̉ qmorē alicuius ꝑſone peccatū moͣrle eſſꝫ. ſimilit̓ qn̄ acceptio ꝑſonerepugnciret vite ſcitati vt qͣndo pͣp p̄ferret vicioſū v̓tuoſo ex indebito cauſa vt qꝛ ꝯſanguineus vel qꝛ potens et diues puto ꝙ eſſꝫ peccotū moͣrleAd primū ergo eſt dicēdum. ꝙ deus qͣre deit grām vni et nō alteri; nō eſtaliud n̓ qꝛ vult. volūtus aūt eius nō ē q̄renda cauſa effciuci. ſꝫ bene p̄t eēcauſa t̓minatīa. qꝛ ipſe deꝰ ſcit bene iſtū vſurū grā. illū qt nō ſcit bene vſurū. et qꝛ iſte p̄pcirat ſe ad grām. ille eūt nō. a quo aūt ſit ipſai p̄paratio gͣcie augꝰ exp̄ſſe d̓t ꝙ cib hoīe. ait em̄ in libro de correctione et grā. ꝙͣ deſiderare auxiliū gracie iniciū gracie eſt. de quo dit ꝓph̓a Et dixi nūc cepi hecmutatio dextere excelſi. ita ꝙ petere auxiliū graicie eſt p̄pciratio gracie ⁊iniciū gracie eſt ẜm augͥ. ¶ Ad formā argumenti ē dicēdum. ꝙ deus nō ēacceptor perſonarū cū cōfert graciā vni et nō alteri. quid ipſe nulli tenet̉Ꝙ em̄ iſtū ſaluet eſt liberalitatis. ꝙ aūt illum nō ſaluet nō facit ſibi iniuriam. qꝛ omnes in pͥma inciſſa ꝓditi ſunt ¶ Ad ſecūdum eſt dicendum. ꝙquatuor modis contigit honorem homini exhibere ꝓpter aliqd̓. quod cir-ca ipſū ē vt ꝓpter diuicias et potētium. Primo in collotione ſpirituolis beneficij Secūdo in ſubuentione tēporalis ſubſidij. Tercio in execucōne ſecularis iudicij. Quarto in exhibitione ext̓ioris reuerētie. Primis tribꝰ mo-dis acceptio ꝑſone ex cacuſa indebitr ē. ſꝫ qͣrto mō nō ¶ Ad terciū eſt di-qdum. ꝙ cū acceptio ꝑſone fit bene; cōcurrit ibi debita cauſa. qn̄ d̓o fit mncle; cōcurrit ibi indebita cauſci. vn̄ nō ſemꝑ eſt pecccctū moͣrle. ſꝫ quādoqꝫ veniale qͣndoqꝫ moͣrle qͣndoqꝫ vtrūqꝫ qͣndoqꝫ neu̓tꝝ.D ſeptimum ergo ſic ꝓceditur Videtur em̄ ꝙ ꝙͣp ſine peccato poſſit ꝯferre p̄laturā ecc̄iciſticum petēti et ꝓcuranti ipſam. qꝛ qd̓ iuſte appelitur iuſte ꝓcurat̉ et iuſte cōcedit̉ Sꝫ apl̓s d̓t. jͣ. ad Thimo. iij. Qui ep̄ci-tum deſiderat bonū opus deſiderat. ſi ergo iuſte deſiderat̉ iuſte ꝓcurat̉ etiuſte cōceditur ¶ Sſtatus p̄laturē eſt periculoſus. qꝛ ẜm augͣ. quanto qͦˢin ſtatu ſuperiori tōto in periculo inaiori v̓ſcitur Sed ꝙ periculis homo ſeexpōat ꝑfectionis ē et laudabile. cibſqꝫ pcc̄o gͦ eccīciſtica p̄laturā ꝓcurātiip̄aꝫ p̄t ꝯferri ¶ P ſiue pecccto cōfertur homī illud ꝑ qd̓ ad beotitudinemS 5