preces regum et prīcipum eſſe indebita cauſa ꝙ quis ꝓmouecitur ad ꝑpelaturā ecc̄iaſticum tribꝰ modis Primo ex ꝑte eius ꝓ quo p̄ces fiūt vt ſi p̄ces ꝓ indigno porrigantur. tūc exp̄ſſe obmittit̉ iuſticia. iniuſticia ē em̄ ꝙindignus p̄ferat̉ digno Secūdo ex ꝑte ipſius p̄pe q̄ rogat̉. qui ſi ſua intētions nō intēdat ad dignitatē ꝑſone. ſꝫ ad fauorē humanū quē pͥncipolit̓ ītendit ānuendo p̄cibus rogantiū. monifeſta ē acceptio ꝑſone Tercio ex ꝑte illoꝝ q̄ rogant Si em̄ credat̉ rogātes ꝓmocōem alicuius ꝓcurare v̄t eiſit fauorabilis in eoꝝ cauſis et peticionibꝰ ſiue iuſte ſiue imuſte digant̉ad paſtorē ecc̄ie indebita cauſa ē. et ꝑ ꝯn̄s acceptio ꝑſone ¶ A pͥmū eſtd̓d̓. ꝙ ſic̄ d̓t ihero. qn̄qꝫ ſaluator rogatꝰ qn̄qꝫ nō rogatus curauit egrotoroſtendēs ꝑ hoc ꝙ ipſe ſemꝑ qnuit p̄cibꝰ fideliū in dādo illa q̄ ipſi minime ītelligūt ſiue intelligēda ſint dore ſiue nō intelligēda dimittere. Vn̄ ſiueipſe rogatus t̓buat ſiue nō ſꝑ facit ex debita cauſa ¶ Ad ij. eſt dicendū q̄ſicut d̓t euſebius Seniores qͥdem iudeoꝝ ꝓ modicis ſūptibꝰ ad opus ſincegōge dutis grām poſcūt Sꝫ dn̄s nō ꝓpter hoc. ſꝫ ꝓ fide cēturionis augēdaet incinifeſtāda in cūctis morlibus ſemetipſū ſibi exhibuit. vn̄ nō fuit acceptio ꝑſone. qꝛ hoc fecit ex cauſa debita ¶ Ad terciū ē dicēdum. ꝙ ſicutd̓t criẜ. nō eſt intellcūs v̓bi vt p̄lati p̄cibꝰ quorūcumqꝫ pͥncipaliter debeātoꝑarios mittere in meſſem xp̄i. ſꝫ ꝙ inducēdi ſint ſubditi vt ꝓ eoꝝ paſto-tibꝰ rogēt quatenꝰ digna valeāt in eis operari. Eſt em̄ magnū donū ope-rarios mitti in meſſem diuinā. ideo xp̄s mādauit dn̄m meſſis ſuꝑ hoc eſſerogandū vt digne ⁊ iuſte hoc facitD vi. ſic ꝓcedit̉. Videt̉ em̄ ꝙ ꝙͣ nō ſemꝑ peccet moͣrliter. cū acceptꝫperſonā in eligendo aliquē ad prelcturā ecc̄iaiſticum. qꝛ tūc peccae̓tbeus morliter acceptādo ꝑſonam. cū dat grūm vni ⁊ nō alteri. qd̓ ſi diceretur liberū arbitriū melius eſſe p̄parctum in vno ꝙͣ in alio. querēdū eſſꝫ deilla p̄paratione cū ſit a deo ſeqͥtur eqꝫ ꝙ deus ſit acceptor perſoncirū ¶ Pgregor. dicit xxxiiij. mora. ꝙ accipere perſonā eſt hominē n̄ ex eo ꝙ homoeſt. ſꝫ ꝓpter illud quod circa ipſū eſt eſſe honorcibilem. ſꝫ ſi ſic eſt tucōneehomines ſūt acceptores perſonarū ⁊ pecccent moͣrliter. cū omnes honoratalios ꝓpter aliqua que circa ipſos ſunt. ergo omnes peccant mortulitercū ſint acceptores perſonarū ¶ Fͣ acceptio perſone poteſt fieri benec iēle. ergo nō ſemꝑ eſt pecccitum mortale ¶ In contrariū eſt. qꝛ qd̓ opponi-tur p̄cepto diuino ⁊ diuine legi peccaitum mortale eſt Sed qͣndo honor debitus vni daitur alteri. et perſona vna p̄fertur alteri ex indebito cauſa rete opponitur illi p̄cepto. honora patrem tuū et incitrem tuam. in quo om-nis honor debitus ꝓximo p̄cipitur Similiter quādo in datione elemoſinieminus indigens prefertur ineigis indicienti. et exiſtenti in extrema neceſfitate. opponitur illi precepto. nō furtum facies. qꝛ in extrema nece ſitatē