condicionale. Meritum autem eſſenciale eſt illud quo quis meretur p̄maum eſſēciale vt viſionē diuinā ſua ꝓprici oꝑctionē ꝓcedēte ex caritate Meritū v̓o cōdicionale eſt illud quo qͦs meret̉ pene dimiſſionē vel lib̓gtionemvt ſi aliqͥs faciat ꝓ eo poſt mortē illa q̄ ordinata ſūt ad pene dimiſſionemputo ꝙ pro eo et noīe eius recipiat īdulgētics. et pro eo et noīe eius fociat elemoſinas et alic bona q̄ fiūt in ecc̄ici q̄ ordincita ſūt ad pene dimiſſionē vel lib̓ationē. Illd̓ cutē meritū ꝯdicionale votur. qꝛ nō meret̉ q̄s polimerito ꝓpria ſua oꝑatione. ſꝫ cū merebat̉ merito obſoluto ⁊ merito eēncielixitā eternā et p̄miū eſſenciale ꝑ ſuam ꝓpriā oꝑcitionē tūc meruit quecūqꝫ bona fierēt in eccleſici ꝑ deuotos et amicos ſuos poſt mortē ſuam noīeſuo ſibi eſſent meritoria ad pene dimiſſionē et velociorē liberationē. Et ilta videtur expreſſa ſentētia bt̄i ciug̓. in Enche. licet ineigis clore loquaturde hac queſtionē ad ſimplicianū in libro de viij. queſtionibꝰ vbi ſit ait Sidicātur bona facta ꝑ viuos ꝓdeſſe defunctis qūo huic opimioni nō ſit con-trarium qd̓ ait apl̓s. Omnes aſtabimus ante tribunal xp̄i vt referatynuſquiſqꝫ prout geſſit in corpore ſiue bonū ſiue malū. Ammouet ergo hecapoſtolica ſentētiā ante mortē fieri qd̓ poſſit prodeſſe poſt mortē nō tūc qn̄recipiēdum eſt iō prout vnuſquiſqꝫ geſſit ante mortē. Et tūc ſubditur verum hec queſtio ita ſoluitur qm̄ quodā vite genere acqͥritur dum in hoccorpore viuitur vt aliquid adiuuent iſta defunctos Ac per hoc ẜm ea queẜm corpus geſſerīt eiſqꝫ poſt mortē religioſi pro illis facta fuerīt adiuuā-tur. Nam meritū per qd̓ illa proſūt ſi nullis cooꝑatum eſt in hac vite fruſtra poſt hanc vitā queritur. et tunc cōcludit Non eſt igitur negandū defunctoꝝ enimas pietrte ſuoꝝ viuentiū releuari cū pro illis ſacrificiū medicitoris offert̉ et alic bona fiūt. Sꝫ eis hec proſūt qui cū viuerent hec vtſibi poſtea poſſint prodeſſe meruerūt. Puto ergo tenēdum eſſe de queſtione ꝙ ẜm intēcōnē beciti ciūgͥ. bona fcā cib exiſtentibus in pcc̄o mortali meritoria ſint exiſtentibꝰ in purgatorio ad pene dimiſſionem vel velocioemliberationem nō ꝓpter meritū facientium. quic illi mereri nō poſſunt. cumſupponātur eſſe in pecccto mortali. ſed ꝓpter illos qui ſunt in purgatorioqui iam meruerūt per eci que ium geſſerūt in corpore dum adhuc viueretvt ſi qua bona pro eis fierent volerent eis poſt mortem. Vnde auguſtinꝰnō dicit ꝙ ꝓpter hoc eis valeant ſi facta ſunt ex caritate vel que merue-runt illi qui faciūt. ſꝫ dicit ꝙ eis proſunt qui dum viuerent vt poſteci poſſint prodeſſe poſt mortem ¶ Ad primū ergo eſt dicendum ꝙ illi qui ſūt inpurgatorio ſubiciūtur pape quantū ad meritum cōdicionale. licet nō qn̄tum ad meritum eſſenciale ¶ Ad ſecundū eſt dicendū ꝙ nō eſt ſimile. qͥdilli qui ſunt in purgatorio meruerūt per illa que geſſerunt in corpore cio-ſolui noua abſolutione. non tamen meruerunt ligari noua ligatione