Druckschrift 
Summa de potestate ecclesiastica
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

In epiſcopis autem vt ſupradictum fuit non eſt poteſtas iuriſdictionis īmedicita ſꝫ ſolū d̓iuata ab ipſo p̄p. ſicut eis tuxat̉ ab eo qͣlitas ꝙͣtitoˢindulgētie ẜm hoc pn̄t ipſam dure et alit̓. qꝛ indiſcretus ſuperfluaiindl̓gēticis qͣs quidā eccīarū p̄lati face̓ verētur et cloues ecc̄īe ꝯtēpnūt̉et ſpūalis ſatiſſcio en̓uat̉ decreuimꝰ. d̓r ī ꝯſti. vc dedicat̉ boſilicai extēdat̉ indulgētia vltra ānū ſiue ob vno ſiue a pluribꝰ ep̄is dedicet̉. cc deinde in qniu̓ſario dediccicōis tēpli. xl. dies de iniūctis penitēcijs indulto remiſſio excedat. et hūc dierū numerū īdulgēciarū illis litteris p̄cipimꝰmoderari. quibuſlibet cauſis aliqͦciens ꝯcedūtur. eciā romanustifex plenitudinē obtīet p̄tōtis hoc in telibꝰ moderamine ꝯſueuerit obẜuare Ad primū ergo eſt dicēdū. ep̄i ſūt ſponſi eccleſie particularesqꝛ cooperātur principali et vniuerſali ſponſo eccleſie putā pope. papciet ep̄i; omnes cocooperātur xp̄o. vnde pͣp qui in toto eccleſiei obtinet vni-uerſalis ſponſi auctoritatē; p̄t dore indulgēcium vniuerſalit̓ ꝓprici auc-toritate. Ep̄i d̓o ꝑticularit̓ et auctoritatē d̓iuatā ab ipſo Ad. ij eſt dicēdū. ep̄i dicūtur iuriſdcōem ordinariā hrē. qꝛ hobent ipſam iuris toxacōem; per ꝑciculcirē diſpenſaicōem. vn̄ dicūtur ordinorij iuriſdcōeticulari ꝯceſſionē Ad iij. d̓r ep̄i ſuccedūt loco cpl̓oꝝ. et ideo ſicut cipoſtoli indulgētiuni cūctoritate xp̄i deibāt. ſic ep̄i auctoritate pͥpe loco eiuſſucceſſit pꝰ xp̄i reſurrectionē et ciſcēſionē in officio.I. vi. ſic ꝓcedit̉ Videt̉ em̄. ep̄s omnes indulgēcicis qͣs det in ꝯſecracōibꝰ diuerſarū eccleſicirū poſſit ꝯferre ad ꝯſecracōem vnius. qꝛqui p̄t multas indulgēcias ꝑticulcires dore. p̄t oēs illcis ſil̓ ddie̓. ſicut quipoſſꝫ face̓ qͥlibet cecus videret ꝑticularit̓. poſſꝫ face̓ oēs ceci ſil̓ viderēt S grē ſūt ā̄pliāde et reſtrīgende. ſi ep̄s p̄t ml̓tus īdulgēticis face̓.p̄t oēs ſil̓ dare p̄t inaius p̄t minꝰ. ſꝫ ep̄s p̄t ligare ſm̄a excōicaicōiſſubditū ſuū delinq̄ntē in eiꝰ ep̄atu. p̄t tnͣſferre īdl̓gentiā datā ob eoad dyoc̄ alt̓iꝰ In ꝯtrariū ē. qꝛ tūc ep̄s poſſꝫ vltra foͣrꝫ ſibi toxatū ſuꝑiꝰ R. d̓d̓. ep̄i ſūt vͣti in vniu̓ſalē diſpenſaicōꝫ theſauri ecc̄ie. ſꝫ ſolū inꝑticularē ſollicitudinē. et ꝑticulairit̓ theſasꝝ ecc̄ie diſpenſare pn̄t qd̓ eistaxatū eſt vl̓em ſpōſū ecc̄ie. puto ſolū ſubditis ſuis ī ſua ꝓpria dioceſi īdulgentiā face̓ pn̄t. ī dyoceſi alt̓ius. dūmō celebrāt de licēcie ep̄iin cꝰdyoc̄ ſiſtūt. Et ſi ꝯtīgat īdulgentias aliqͣs īuēiri ml̓toꝝ ep̄oꝝ. qͦꝝ qͥlibet dat xl. dies de īdulgentia eūtibꝰ ad talē ecc̄iciꝫ. oꝫ illā īdulgentiābotū p̄ͥpꝫ ſb̓ditos vniꝰ in tali caſu p̄t face̓ ſb̓ditos alt̓iꝰ oēs illos ep̄oˢaꝫ adiuicē ꝯſentire vt vnꝰ ſuppōt ſubditos ſuos iuriſdcōi alt̓ius. nec credo ep̄s indulgenciā datū ẜm foͣrm ſibi toxcitā poſſit trāfferre ad-ſec̄cōem alt̓ius. ſibi eſſꝫ foͣrꝫ pͥuilegij ꝑticulairit̓ ꝯceſſū. qꝛ ꝑticulares indulgentias tnͣſferrs ſil̓ oēs dare ſubt̓fugit ep̄oꝝ ptātem. ꝑtinet em̄ hocN 3