fieri. nō ergo poſſunt iuſte ad ẜuitutem dampnari. ¶ S qd̓ nō eſt cauſcecauſe nō p̄t eſſe tau̓ſci cauſati. cū gͦ cauſa ẜuitutis ſit pcc̄m; ſicut pͣp nō dꝫeſſe cauſa peccciti ſubditoꝝ. ſic nō dꝫ eſſe cauſa ẜuitus eoꝝ ¶ In cōtrariūeſt qꝛ in ſentētia p̄cpali lato ꝯtra rebelles ecc̄ie inter alicis pealitutes ponit̉ ꝙ ficint cupientiū ẜui. ¶ ℟ Dicendum. ꝙ triplex eſt ẜuitus. natural̓cōdicionalis. et accidētalis. Seruitus naturalis importut gͣdus naiturediſtinctionē. qꝛ ẜm ph̓m hoc eſt foͣre in dn̄io ⁊ ẜuitute ꝙ vigeq̄t na̓liter ītellectu. ⁊ ẜui intellectu deficiāt et polleāt v̓tutibus corporalibus fuiſſꝫ q̄tiſta ẜuitus in ſtatu īnocētie. qꝛ ante pcc̄m aliqui viguiſſent incigis ītellectu et aliqͦ minus. Seruitus vero cōdicionalis importat vicioꝝ correptio-nē. qꝛ ſicut homo dn̄atur beſtijs ne infrenate ſeqͣnt̉ appetitū ſenſitim. ſic vnus homo q̄ vitā pecūdū eligit ⁊ totū iudiciū racōis ſenſucilitati ſubmit-tit. merito ſubicit̉ illi qͦ ẜm regulā racōis viuit. Vnde d̓t greg̓. in paſto. ꝙcū p̄latus vicia ſubditoꝝ corrigit nō hoībus ſꝫ quaſi beſtijs dn̄citur. qꝛ exea parte qua beſtiales ſūt ſubditi; ex eci dn̄t fortitudīe ſubiccere ſubſtrati. Talis āt ẜuitus cōdicionaliter īducta ē ꝓpter pcc̄m. Cōdicionaliter quidē. qꝛ ſicut homo poterat nō peccare. ito ſi nō peccaiſſet talē ẜuitutē nō īcurriſſet. Sꝫ ẜuitus accidētalis īportat qͣndā violentū debellationē. Nā ẜmaugͥ. xix. de ciui. dei. c. xv. Serui ci ẜuādo appellati ſūt. qꝛ ab ātiquo illi qͦiurebelli a victoribus occidi poterāt ob eis ẜuabant̉ et in ppeluū eoꝝ ſerui efficiebant̉ ſic dc̄ī e ẜuādo ẜuciti. votur qt tal̓ ẜuitus accidētalis ſic̄ accidētulis et fortuitus ē euētus belli. qͥa nūc iſtū nūc illū gladius int̓imit vtdixit daiuid in morte vrie ſic talis ẜutus ecentalit̓ īducta ē. p̄p ergo xp̄icꝫnos liberos nō dꝫ dāpncire ad ẜuitutē naturalem. qͥd nulli debet vigoremracionis ſubtrahere. nec ad ẜuitutē cōditionalem quic nulli dꝫ eē caiuſapeccati. Sed ad ſeruitutem accidentalem iuſte poteſt rebelles dumpnoe̓quid ſicut contra perſonas vel contra ciuitatē aliquam iſtud bellum in-ducitur ẜm Aligū. quādo vel negligit corrigere quod improbe ⁊ ſuis fac-tū eſt. vel negligit r̓ddere quod per iniurium oblatū eſt. ſic iuſte pape poteſt rebelles tali pena punire ¶ Ad primū ergo eſt dicendum. ꝙ illa cuetoritus loquit̉ de lib̓trte gͣracie et de libertate ſpirituali. quā per xp̄m conſecuti ſumus nō cutē loquit̉ de libertate cornali quā per eum non cōſeq̄mur in pn̄ti vita ſꝫ ſolū in futura. ¶ Ad ij. eſt d̓d̓. ꝙ xp̄s ꝑ illā aūctorita-tē oſtendit ſe eſſe liberū a ſeruitute tributi. qꝛ filius erat regis uaturalienos autē ſumus filij regis ꝑ adoptionē. ꝑ quā filiaicionē non liberamurd ſeruitute tributi. vel loq̄mur de xp̄o et diſcipul̓ eius qͥbus erāt oīa ꝯūiset nichil hēbāt ꝓpriū iō liberi erāt a t̓buto vt aliqͥ exponūt. ¶ Ad terciū ēdd̓. ꝙ pͣ nō dꝫ eſſe cauſa peccādi alicui. ⁊ ꝑ ꝯn̄s nec ẜuitutis q̄ ex ſus pcc̄ooiat̉ ſꝫ ſi ẜuitus ad quā ꝯtūcicē dāpnat oriat̉ ex pcc̄o iꝰ ſibi nō ē īputādūR I