Druckschrift 
Summa de potestate ecclesiastica
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Queſtio xxi. De pape reſidēticiIterius cōſiderādū ē de p̄cpe reſidētici. Circū qd̓ querūt̉ quatudꝫPrimo. Vrꝝ p debect ſemꝑrome reſidere. Scd̓o. Vtꝝ p debeet reſidere in patria vnde eſt oriundus. Tercio. Vtꝝ pͥp debeotmogis diſcurrere mundū ꝙͣ in vno loco reſidētiā facere. Quarto. Utꝝpͣp tꝑe ꝑſecutionis antixp̄i ſolū romana ſedes ſit relinquēdoVp̄mū ſic ꝓcedit̉. Videt̉ em̄ pͣp tenet̉ ſemꝑ romē reſidere ſuacuria quid papa oīa p̄t. Ergo vbi plcicet ibi poteſt reſidētiā facere. P p̄opei eſt ep̄us vniuerſalis ecc̄ie vt ſupͣdictū ē Ergo in qualibꝫ ecc̄iopoteſt reſidere. Preterea p̄opa artait̉ tꝑe vt inoigis poſſit vno tēpoe̓ꝙͣ alio ergo debet artori loco vt incigis teneat̉ in vno loco reſidere ꝙͣin alio. Incōtrariū eſt. qꝛ popa ſingulariter ē romanꝰ ep̄s. ſꝫ ſicut vir debet adulterari ſuā vxorē. ita nec ep̄s ecc̄iaꝫ ſuam vt illam dimittat.vt habet̉ vij. q. j Rn̄ſio. Dicēdū vel querit̉ de neceſſario vel ꝯgruo Side neceſſario papa noceſſitat̉ reſidere in aliquo determinato loco quidvicorius ē illiꝰ cuiꝰ ſedes celū eſt tͣra ſcebellū pedū eius. vt ſcribit̉ Yſailxvi. Implet em̄ celū et terrā ſua ptōte et iuriſdictione. vt ſcribit̉ Ihere.xiij. Sꝫ ſi querit̉ de cōgruo multū cōueniēs eſt vt romē papa ꝯūiter ſuoꝫreſidentiā faciait. hobet em̄ romanā ſedes ſuꝑ illas ecc̄ias triplicē p̄rogotiuam. Primo bectorū petri et ꝑauli apl̓orū corporalem pn̄tiā. Vnde ſcribit̉ in capitulis epheſini cōcilij et ponit̉ ij. q. vij. becitoꝝ in vrbe romo-na petrus et paulus martiriū ꝑtulerūt que pͥncipatū ceput olitinebatnationū vt vbi erat caput ſuꝑſtitionis illic caput quieſceret ſanctitotis.et vbi gentilium pͥncipes hobitobāt illic ecc̄iaꝝ pͥncipes morcirēt̉ Scd̓ohabet ſingularē excellentiā Vnde dicit̉ in eiſdē copitulis ſine cauſafactum eſſe putamꝰ. ſancti cipl̓i paſſi ſūt vne die et in vno loco atꝫ ſubvno ꝑſecutore qꝛ dies daitus eſt eis merito locus gloria ꝑſecutor decretus eſt eis virtute Et ſuꝑ illo v̓bo ad Ro.. Omībus qui ſūt romē ſeilutē. dicit glo. paulus ſingulariter romā nominat qꝛ licet fuerit quon incigiſtra erroris p̄dicationē trimē apl̓oꝝ facta fuit diſciplina veri-trtig. Tercio habet ſingularē ꝯuenientiā in nullo em̄ patria popei poteſtvti tanta libertate et tanta iuriſdictionis ptēte nec tantā populo xp̄iano face̓ vtilitatē ſicut rome in patrimonio bt̄i petri refidendo em̄ in aliqpatria ſupponit ſe ſub dominio regum principum et ſic vel timore vel qimore non libere poteſt vti iuſticio et equitute ſed cogitur ob ipſa de ucreet cum preſit romē ꝑapei et in partibus ytalie per immedicitam adminiſtrationē temporalibꝰ et ſpiritualibꝰ in nullo patria poteſtvti ſuo dominio vniuerſaliter ſicut ibi. nec tantum vtilitatem populo xp̄icno facerecum ſit patria maioris affluentie et inaioris conuenientie pro ꝯueniētibꝰ