A pnus ep̄s non p̄t adminiſtrare in dyoceſi alterius ſine eius auctoritute. Si gͦ p̄ nō p̄eſſet īmedicite in qͦlibet ep̄citu nō poſſet ſine auctoritote eoꝝ ibi adminiſtrare qd̓ ē falſū. ¶ In cōtrariū ē. qꝛ p̄p ꝓhibet ſe noīcireeniſconū vniu̓ſalē tocius ecc̄ie ſicut pꝫ. xxiij. di. Nō eſt gͦ epiſcopus cuiuſlibet eccleſie īmedicite ¶ ℟ Dicēdum. ꝙ īmedicitū poteſt accipi duplicit̓ velqͣntū ad iuriſocōem vel qͣntū ad adminiſtracōem. Prīo mō papo eſt ep̄ſcuiuſlibet eccleſie īmedicite. qꝛ iuriſdictio oīm ep̄oꝝ et prelotoꝝ ecc̄ie deri-uat̉ q ꝙͣ īmediqͥte nō āt ecōu̓ſo. Dicit autē Nicolaus pp. j. q. jͣ. Per prīci-palem beatoꝝ Petri et Paiuli poteſtatē ius hobemus nō ſolū in mochosperūeciā in quoſlibet clericos de qucicūqꝫ dyoceſi cū neceſſe fuerit ad noscōuocure atqꝫ eccleſiciſticis oportunitatibus exigentibꝰ muture Sꝫ ſcd̓omō nō ē ep̄s īmedicite cuiuſlibet ecc̄ie. qꝛ ſic ceſſurēt oīm alioꝝ pōtificū po-teſtates et ſuꝑucicue eſſent alie ecc̄iciſtice p̄lacōes. Debet em̄ ꝙͣ in gub̓nāeccleſiā dei ꝓuidētiam ymitari qui ꝙͣuis poſſit totū orbem immediate perſeipſū gub̓ncire nō tam̄ faicit. Vnde d̓r ſcip. xiiij. Qua pciter omnici gub̓-nait ſapiētia et potens es vt ſine rate quis adecit mcre. ſꝫ vt nō eſſent ſupuacua opera ſapiencio tue exiguo ligno credunt homines qnimos ſuaisAd pͥmū ergo ē d̓d̓. ꝙ licet moyſes in prīcipio regiminis ſui immedicite p̄e̓ſſet toti populo iudeoꝝ poſtmodū tamē ex cōſilio ietro cognati ſui di-cēte ſibi ſtulto lobore cōſumeris. ſupͣ vires tuas ē hoc negociū nō ſolꝰ poteris ſuſtine̓. cōſtituti ſūt ad regēdū ppl̓m prīcipes tribuni et decōni vt ſcribit̉. exo. xviij. ¶ Alici v̓o duo argun̄tu arguūt de īmedicita iuriſdcōeD. iiij. ſic ꝓcedit̉. Videt̉ em̄. ꝙ ꝙͣp nō ſit ſpecialius romanus ep̄s ꝙͣulterius eccleſie. qꝛ qͣ racōe pͣp ſingulcriter ē ep̄s romanus. pari racōe poſſet eē ſinguloriter ep̄s alterius eccleſie. et ſic ceſſarēt alioꝝ ep̄oꝝ p̄lcicōes. qd̓ ſupͣ negatū eſt ¶ Epp eſt vicorius criſti. ſꝫ criſtus fuit epiſcopus iheroſolimitanꝰ nō romanus. qꝛ ibi tanꝙͣ verus ſaicerdos ⁊ epiſcopꝰſe obtulit ꝓ nobis in cira crucis ex qua oblatione cōnu̓ſi ſumus ad eū ſicut ad paſtorē et epiſcopū aīcirū nrārum. vt ſcribit̉. jͣ. petri. ij. Eodē ergomodo pͣ epiſcopus iheroſolimitanus ſingulciriter deret nominari. ¶ G.vnus ſponſus nō poteſt hrē duois ſponſais. ſꝫ papcihꝫ ſponſam vniu̓ſcilem eccleſiū. ergo nō eſt ſponſus ſinguloriter romone eccleſie. In ꝯtoriū eſt. qꝛ in capitulis epheſini cōcilij Sepheriuus Calixtus Fabianus ⁊multi alij pape ſingulariter epiſcopos vrbis romē ſe noīant. ¶ ℟. Dicendū. ꝙ popa ſuccedit petro in ꝑſonali admīſtracōe. criſto āt ſuccedit in oſficio et in vniu̓ſali iuriſdcōe. Petrus āt ꝙͣuis admīſtrationē pͥmo hobuit in anthiochiai. vbi primo cathedrā epiſcopalē ſuſcepit. poſtmodum trimē vno tēpore et vno die ſimul cū beaito Paulo in vrbe romana glorioſcimorte ſub ceſare Nerone agonizans coronatus eſt et pariter romanam