eius inſtrumentaliter ꝯuenit eſſe cuput eccleſie. Primo quidem qꝛ in ſituhabet eminētiā. tꝫ em̄ ſup̄mū qͣdū nō ſolū ſuꝑ hoīes. ſꝫ eciā ſuꝑ āgelos pnde ad Eph̓. j Strtī cū dixit apl̓us. Oīa ſubiecit ſub pedibꝰ eius. ſubuxitip̄m dedit caput ſuꝑ omnē eccleſiā q̄ eſt corpus eiꝰ Scd̓o in effcū hꝫ influētiā. qꝛ d̓ plēitudinē grē ip̄iꝰ oēs accepimꝰ grāꝫ ꝓ gra. vt ſcribit̉. Io. j. Ce-cio in ne̓ hꝫ ꝯuēientiam. Dicit em̄ augꝰ. ſuꝑ illo v̓bo. Ioh̓. xv. Ego ſum vitis et vos palmites. ꝙ in hoc xp̄s dicit ſe eē ccput eccleſie eo ꝙ vnius noture ſunt vitis et palmites. ꝓpter qd̓ cū ipſe eſſet deus cuius nature nonſumus factus ē homo vt in illo eſſet vitis humcine ne̓ cuius ⁊ nos hoīespalmites eē poſſemus. Quarto in ꝑfectione hꝫ hobūdantiā qꝛ in ipſo cō-placuit oēm plēitudinē deitatis inhobitare. Sunt em̄ in ipſo ōnes teſauti ſapīe et ſcīe obſconditi. vt ſtribit̉ ad Coloẜ. ij. ¶ Ad pͥmū ergo ē dicēdūꝙ in methaphoricis locucionibus nō eſt incōueniēs vnū ⁊ idem diu̓ſis nōminibus appellari. ẜm diu̓ſam ſimilitudinē. pͣp igit̉ eſt caput ecc̄ie ꝓpterſimilitudines ſuꝑius dcc̄s. poteſt tam̄ cor appellori ꝓpt̓ alias ꝯdicōes Ponit em̄ ph̓s. iij. li. de ꝑtibus aīaliū qͣtuor cōuenire prīcipolit̓ ipſi cordi. Primo ꝙ eſt cōmunicatim vite a notura bn̄ cuſtoditu Scd̓o ꝙ corrupto eo n̄eſt aliud exquo ficit auxiliū alijs m̄bris. Tercio ꝙ eſt prīcipiū omniū venarū et neruoꝝ. Quarto ꝙ eſt pͥmū pͥncipiū ſenſitiuū. ex quo diſcernit̉ꝓiuū d nō viuo. verū qꝛ hos cōdicōes cor habet reſpectu m̄broꝝ ẜm quandā occultā influētiam. caput vero ẜm ꝙͣdam monifeſtā eminētiā. Ideo licet cordi poſſit cōperari xp̄s prīcipaliter vel ꝙͣ inſtrum̄taliter ẜm ꝙ inui-ſibiliter viuificait eccleſiā. magis tam̄ cōꝑatur capiti ẜm viſibilē naturāque homo hominibus p̄fert̉. ¶ Ad ſecūdū eſt dicēdū. ꝙ ſicut corpus xp̄ifuit vnitū ꝑſonaliter diuinitati mediā̄te qīc. ita ꝙ toto hūcinitas xp̄i cōiūcta diuinitati eſt crput ecc̄ie. ⁊ influit in ipſa ſicut m̄bra eccleſie ſpiritualic pͥncipaliter recipuit huiuſmodi capitis iufluxū. corporalia d̓o qͣſi ſe-cūdario in ꝙͣtum m̄bra corporalioi exiſtūt cirma iuſticie deo in p̄ſenti eccleſici militēte. vt d̓r Ro. vj. Et in ꝙͣtum gloria giē deriuat̉ ⁊ corpore in eccicitriūphāte qͣndo viuifitcibit corpora nrā ꝓpter inhobitantē ſpiritū eius innobis vt ſcribit̉ ad adͣ vij ¶ Ad t̓ciū eſt d̓d̓ ꝙ in cepite ſūt aliqui ſenſu-īteriores et aliqui exteriores. eē gͦ caput ecc̄ie ẜm interiorē influētiā no-uēit n̓ ſoli xp̄o qꝛ īterior fluxus grē nō eſt n̓ ob ip̄o Sꝫ eſſe cceput ecc̄īe ẜmext̓iorē p̄cidētiā vniu̓ſalit̓ ꝯuenit pape. ꝑticuldi̓t̉ qt p̄t ꝯuenie̓ alijs p̄latisD iij. ſic ꝓcedit̉ Videtur em̄. ꝙ papa poſſit eē epiſcopus cuiuſlibet eccleſie immedicite quid moyſes prefuit immedicite toti populo iudeorum. gͦ papai immedicite poteſt preeſſe toti populo xp̄icino. ¶ Fplus poteſt papai in quolibet epiſcopatū. ꝙͣ ep̄s in qualibet parrochici. ſꝫ ep̄s pleno uie̓ preeſt in qͣlibet ꝑrochia. gͦ papa pleno iue̓ p̄eſſe p̄t in qͦlibet ep̄citu