Primo diuina inſpiracōe. Nani ẜm aiugͥ. j. Ench̓. Deus bonā voluntatēſuā ꝑ malois hoīm volūtates plerūqꝫ implet. ſicut bonā volūtutē de paſſione ſui filij ꝑ malcis iudeoꝝ voluntutes impleuit. Vnde qn̄qꝫ multa verofutura ꝑ malos hoīes ꝓnūciat ſicut ꝑ balaqn̄. et ꝑ Sibillā multa v̓o dexp̄o ſuo filio p̄dixit. Poteſt em̄ deus tāgere intellectū hoīs aliqͦrū occultorū cognicōe ſeu rͣuelatione. nō trgēdo eius affectū coritatiua dilectoneq̄ ſola diuidit inter filios regni et̄ni et filios ꝑdicōis eterne ẜm auḡ. Secūdo mali hoīes hoc poſſunt bonorū ā̄gelorū reuelcicōe. Nā vt d̓t qugꝰ ij.ſuꝑ Gene. Nulta occulta p̄dicāt demones nō ſolum eorū nature ſubtili-tate et exꝑientia longi tꝑis. verūeciā reuelcicōe bonorū q̄geloruꝫ. Et ſi demones poſſunt occulta et futura ꝓph̓are mediātibꝰ bonis āgelis. ml̓to fortius mali hoīes hoc poſſūt qꝛ demones ſic ſūt mali vt boni fieri nō poſſuntmali v̓o hoīes boni fieri poſſunt. Tercio mali hoīes poſſunt ꝓph̓are demonū īuocaicōe. Conceſſum ē nōqꝫ dycbolo ẜm Criẜ. ml̓ta v̓a dice̓ vt ſuummēdaicium rara v̓itrite ꝯfirmēt. mali gͦ hoīes demones ꝯſulētes ml̓ta d̓oet occulta dice̓ poſſunt. vnde tales. ꝓph̓e demonum cppellant̉. dicēte quōxij. ſuꝑ Gene. Cum malignꝰ ſpūs crripuei̓t hoīes. a̓ demonicicos eos fōtaͥ ercaticos. a̓ fl̓os ꝓph̓os. non qͥn ml̓te v̓a ꝓnunciēt. ſꝫ qꝛ ſemꝑ talia dicūtintēcōe fallēdi. qꝛ ergo donum ꝓphetie ꝯuenit malis hoībꝰ int̓dum inogisꝙͣ bonis ꝓpter aliquā diſpoſicōem quā requirit ꝓpheticā reuelacō Ideo ꝓpt̓tale bonum p̄ciſe non dꝫ qliqͥs ꝓ ſcō verari vel canonizai̓ nͥ ſint aliqͣ ſignoteſtificātia eius ſcitutē et bon nitātē. ¶ Ad pͥmū ergo ē dicēdū. ꝙ quādoqꝫdonum ꝓphetie dat̉ ꝓpter ꝓpriā mētis illuſtracōem. et quādoqꝫ ſic dat̉ ſpitus ſcūs ꝑ grām gͣtumfeiciētem trāſfert ſe in gīas illoruꝫ quibꝰ dat̉. amicos dei eos cōſtituēdo tāgendo affectum eorum ꝑ caritatē; ſicut tōgit intellectum ꝑ ꝓpheticā v̓itutē. Quādoqꝫ d̓o deit̉ ſolum ꝓpter aliorum inſtruttionē et infoͣrtionē. et tūc ſpiritus ſcūꝫ ſic trgit eorum qͥbꝰ dat̉ intellectuꝫꝑ ꝓpheticā veritatē. qd̓ non trgit eorum affectum ꝑ coritatē de qͥbus: dicit̉Nath̓. vij. Domine nonne in noīe tuo ꝓphetruimus ⁊ demonic eiecimuˢqͥbus tn̄ dicit̉ neſcio vos ¶ Ad ij. eſt d̓d̓. ꝙ ẜm Etiſoẜ. aliter ſcī hōies lo-quūtur ſpiritu dei inſpirati et aliter moli hoīes Verum nōqꝫ eſt ꝙ omni-veritatis auctor eſt ipſe ſpiritus ſanctus. vt verū ſit dictum cimbroſij Orperum a quocūqꝫ dicat̉ a ſpiritu ſancto eſt Sancti tam̄ hōies locūtur d̓aiin ſpiritu ſcincto. Sꝫ mali homines locūtur verai v̓tute nominis xp̄i ⁊ v̓tute ſpiritus ſancti non tam̄ in ſpiritu ſancto. Vnde d̓t ſignāter eſſe dictumDomine in nōie tuo ꝓph̓quimꝰ nō in ſpi̓tu tuo. qꝛ mali homines ꝓphetantin v̓tute nominis xp̄i ſꝫ non in ſpū dei ymo in ſpi̓tu dycibolico. ¶ Ad ter-ciū eſt dicēdum. ꝙ cimontibus ſecreta celeſtia pandunt̉ et reuelant̉ ẜmquē modū fuerunt reuelata apl̓is. ⁊ iſto mō ſecrete dei nō pādunt̉ maliꝰ

niiuiiſunuiulicit indiuiſio xhittat eęipuſituiiꝫAutrcumuētamimtpulicis