Druckschrift 
Summa de potestate ecclesiastica
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

quedam miracula nephandis actibus egerunt. non ergo ꝓpter euidētiōmiraculoꝝ dꝫ aliqͥs in ſanctū canonizari. G miracula facere ꝑtinzadfidē. ſcribit̉ em̄ Math̓. xvij. Si hobuei̓tis fidē ſicut gͣnū ſincipis dicētis huic mōti trāſi hinc et trāſibit. Vn̄ xp̄s in ꝓpria patria fecit miracula ꝓpter incredulitatē eoꝝ. ergo ꝓpter ſcitutē aliqͦrum miraitula fiūt. fidēpoſſint hobere mali ſicut boni In ꝯtrariū ē qꝛ inia̓cula ſūt q̄dam ſigneteſtificaicōis ſcitatis et veritutis alicuius. Vn̄ ad Heb̓. .ij. ſcribit̉. xp̄i veritas et ſanctitus cōfirmata ē cōteſtāte deo ſignis et portētis et vorijstutibus. Quāuis em̄ alij ſancti miracula fecerūt xp̄s fecit. qꝛ heliā̄ helizeū legimꝰ mortuos ſuſciteiſſe quēadmodū xp̄s mortuos ſuſcitauit Alid̓tn̄ ꝓpriū xp̄s fecit nullū aliū legimꝰ feciſſe vt naſci de v̓gine. mortuisreſurgere. in celū aſcēdere. ſicut dt̄ augꝰ in epl̓a ad voluſianū. I. Di-cēdum q̄ſtio eſt dubia ꝓpter malos qui qn̄qꝫ faciunt miracula. poſſūtem̄ hoīes eſſe mali ꝙͣtum ad p̄ſens tribꝰ modis Primo doctrine cognitiōeqꝛ vtūtur malo doctrinai et ꝓhibita ab ecc̄ici. ſicut illi qui nigromāticasartes demones inuocāt Secūdo vite ꝯu̓ſaitione qꝛ inuoluti ſūt talibꝰ peccrtis in ſeipſis ſūt infecti et alios eoꝝ pͣuitrte inficiūt et corrūpūt. Tercio vane glorie intētione. qꝛ qn̄qꝫ aliqͥ ſūt ſcē vite tn̄ de aliqͦ bono oꝑe va intētionē hobent. ẜm em̄ Gxiſoẜ. cetera vitia in ẜuis dyciboli locumhēant. vanc gloria eciā in ẜuis dei locū tenet. Iſtis ctē tribꝰ modis melis hōibus ꝯcedit̉ facere miraculo et facere aliqͣ p̄ter ſolitū curſū naturePrimo illis qui ſūt inob; doctrīe cognicōe demonū inuocacionē. Un̄ d̓taiūgꝰ in li. de ẜmone dn̄i in mōte. qui dicūt iniqͦs hōies viſibilici miracula et mirabilia figna facere poſſe. legāt ꝙͣta fecerūt reſiſtentes moyſifamulo dei ineigi egiptioꝝ inuocationē demonū. poſſūt em̄ demones ſenſus hoīm ſic fantaſicre et ludificere. vt non vere faciūt videant̉ fa-cere. et qn̄qꝫ vera fciunt non aliquorū rerū de nouo crecicōem. ſꝫ rerunaturaliū adiuitē ꝯiūctionē. ex quaꝝ ꝯiūiūctionē nata ſūt nobis aliqͣduci inſolita et iniuſa qui v̓tutē hꝰ modi reꝝ naturaliū ignoramꝰ. ſicut d̓taiugꝰ iij. de trini. Secūdo illis ſūt mali pͣue vite ꝯu̓ſcicōe xp̄i et ſcōꝝ nominū inuoceicōem et deuocōem. Cōtingit em̄ ẜm Criſoẜ. qn̄qꝫ hoīes ſanctevite et ꝯu̓ſacōis honeſte tātam fidē hrē ſicut hn̄t pͣue vite hoīes. Unde hoc ineffcbile donū ad inuocacōem xp̄i nominis et ſanctoꝝ feciūt ſigndet mircicula ꝓpter ꝓtilitatem illorū qui boni ſūt vt ipſi deum honorent etin fide et doctrina eius per talia roborētur. Ideo dicit Ihero. facere iniracula eſt ſemꝑ illius meriti qui oꝑatur. ſꝫ inuocctio nominis xp̄i ſco. hoc agit ad ꝯdepnacōem eoꝝ īuocāt et vtilitatē eoꝝ vidēt et auduitTercio cōcedit̉ illis qui ſūt moli; alicuius vane glorie intēcōe eoꝝ ſanctitatis teſtificcicōeꝫ Ierū nāqꝫ ē facere miraculo v̓tute dei in teſtimoniūt

ipidblii. viilipūſein tumuſcefituſituriitititmint. vtlia.