homo et quid culpabile ſit ꝑ hominem iudicātem. poteſt tamē inueniri qͦdrep̄hendat deus et quid culpcibile ſit in cōſpectu dei. In ſecūdo vero iudiciq̄ nichil inuenit̉ rep̄henſibile nec culpobile nec ꝑ deū nec hominē. Et iſtādrām ponit Augꝰ. ſuꝑ illo verbo pſal. Iudicai me deus. vbi ait ꝙ difficile ēpurgatā vitā alicuius inueniri. qꝛ ſi iā ꝓbabilis eſt eius vita inter hoīeˢpt nō habeat qͥd iam rep̄hendant homines iuſte. inuenit tn̄ in hoīe qͥd rep̄hendat deus qui nouit ad liquidū et ad purū iudiccire. ꝙͣp ergo canonirandi aliquem ſanctū ẜm p̄ſentē iuſticium nō errat. qꝛ ſicut credit eū eſſeſanctū vt infoͣrtionem recepit ẜm allegato et ꝓbata ſibi. Dicit em̄ Augꝰ.in quadā epl̓a ad palmacium cōmendātem eū de ſcitate et ſcīai. Qui eī ſiccredit vt loquit̉ eciā ſi falſa loquit̉ fideliter loquit̉. Qui autē nō credit q̄loqͥtur eciā ſi vera loquit̉ infideliter loquit̉. Quātumcūqꝫ ergo pͣp nō veraapprobet canonirādo vel approbādo aliquē ſanctū. exquo fideliter et vereapprobat ẜm informationē ſibi factā nō errat. ¶ Ad primū ergo eſt dicēdum. ꝙ licet pͥp nō poſſit ſcire ꝑ certitudinē cauſe illū ſanctū quē canoni-zat hobuiſſe caritutē. p̄t tn̄ ſcire ob effectu ꝑ oꝑa de ipſo narrato ⁊ famota. qꝛ ꝓbatio dilectionis exhibicio eſt oꝑis. Et hoc ſufficit in iudicio ſuo qͦtenet̉ iudiccire ẜm p̄ſentē iuſticiā. ¶ Ad. ij. ē dicēdum. ꝙ licet ꝑ illo opea̓nō poſſunt diſcerni boni q molis. qꝛ ieiunici et orcicōes ⁊ elimoſine poſſuntfieri bono animo et malo. vt dicit augꝰ. in li. de ſer. dn̄i in monte. Sūt tn̄q̄dam oꝑa q̄ hobent circūuolutā mnaliciā nec poſſūt bono aīo fieri vt opee̓ꝓhibita a lege diuinci ꝑ q̄ diſcernunt̉ a malis iuxͣ illud Math. vij. A fructibus eoꝝ cognoſcētis eos. ⁊ talibꝰ ergo ſi qͥquis homo immunis fuerit īuentus et cōprobatū fuerit in bonis oꝑibus hobuiſſe ſemꝑ cōſtantiō et ſupra modū humanū excellentiā ẜm pn̄tem iuſticiā p̄t in ſanctū canonizai̓cū atteſtatione miraculoꝝ. ¶ Ad terciū eſt dicēdum. ꝙ vitā alicuius poſſumus ſcire deo eſſe gratā et acceptā. ꝑ eudētiam miraculoꝝ et oꝑm queſūt quedā atteſtacōnes ẜm qͣs hō iudicat hūcno iudicio ꝑ pn̄tem iuſticiāD. v. ſic ꝓcedit̉. Videt̉ em̄. ꝙ poſſit officiū decātari et ꝓ ſancto venea̓ri. qui non eſt canonizctus ꝑ papā qꝛ licet facere officiū ꝓ eo a quohomo receꝑit beneficiū. ſꝫ multi recipiūt beneficiū ſcitatis ab eo qui non ēꝑ eccleſiā canonizatus. Ego licet talē vērari vt ſanctū. ¶ Pͣ cuilibet licꝫpatrociniū eius īuocere qui eſt in vito eterna. cū omnes ibi exiſtētes tāꝙͣ hn̄tes coritatem ꝓ nobis deū rogāt Sꝫ multos defunctos homo crediteſſe in vita eterna qui trimē non ſūt cononizcti ꝑ eccleſiā. licet ergo talesvt ſanctos venerari et eoꝝ patrociniū inuocerre. ¶ P. qui recipit ꝓph̓amin nomine ꝓphete mercedem ꝓphete accipiet. ſed aliquis non canonizatuˢper eccleſiam in fide alicuius recipitur et hobetur ſicut ſanctus nō peccaterg̓o venerationem debitam ſcō ſibi exhebere. ¶ In cōtrarium eſt. qꝛ quodH 1