que ſūt fidei tanto cautius et maturius eſt agendū quāto dolus fraue qdeceptio circa ip̄ani eſt incigis vitanda. ℟ ergo canonizotio alicuiusſancti ꝓcuraret̉ turpis lucri gratia vel humane glorie pompo ſeu iactōtionon ſolum cum requiſitione collegij verū etiam cum requiſitione venerobilium virorum de eccleſia papa in cali caſudeberet ꝓcede̓. Si em̄ pagionorum reges in actibus humanis cōcta cigebant. cū cōſilio eis aſſiſtentiummulto fortius debet pp facere cū cōſilio cūcta que ꝑtinēt ad deum et ad fidēxp̄ianam. Scribit̉ em̄ Heſt. Ꝙ rex aſuerus interrogauit ſapientes quiex more regio ſemꝑ ei aderāt et illorū faciebat cūcta cōſilio ſcientiū legesac iura maiorū. Ad pͥmū ergo eſt dicendū ꝙ illa cōꝑatio intelligendoeſt ẜm cōgruitatem nō ẜm neceſſitatem. Et reſpondendū eſt ad ſecundūet terciū. quia ſi canonizatio ſanctorū debet fieri iuris ordine ſeruato de-bet fieri cū requiſitione collegij et cū alijs que ꝑtinent ad ritū quē uūt ſeruat romana ecc̄ia. huuis trmen ordo iudiciarius non ligat papam cumſit ab eo inſtitutus.D quartū ſic ꝓcedit̉ Videt̉ em̄ ꝙ papa canonizando aliquē ſanctūpoſſit errare. quic ẜm Augͥ. xv. de tri. Sola coritus diuidit interfilios regni eterni et filios ꝑditionis eterne. ſed nullꝰ ꝑ certitudinē poteſtſcire ſe vel aliquē hobere coritutē iuxta illud ecc̄iaiſt. vij. Nullus ſcit vtꝝamore vel odio diguus ſit. papa ergo cononizando aliquē ſanctū poteſtfulli exquo neſcit eum hobuiſſe coritutē ꝑ quā aliquis inter ſanctos nu-merat̉ ¶ Preterec oꝑa que ſūt ꝯūis bonis et malis nō poſſunt teſtimo-niū infallibile ꝑhibere de ſanctitute alituius. ſed ieiunia orcitiones elemoſine ac alic multa bonē oꝑa ſūt ꝯūia bonis et malis ergo ꝑ talis p̄p nonpoteſt aliquē ſcire in ſanctū canonizandū. ¶ Preterea oꝑa alicuius ſcāet meritoria ſūt deo accepta iuxta illud Tho. vij. quoniani acceptus eradeo neceſſe fuit vt temptatio ꝓbeiret te. ſed nullus poteſt ſcire ſi vita ſucivel alterius ſit deo grato ⁊ accepta papa ergo ecceptundo vitam alicuiꝰſanctam et meritorium poteſt falli. ¶ In cōtrariū eſt qꝛ dictum eſt petroc xp̄o Luce xxij. Ago ꝓ te rogaui petre vt non deficiat fides tua ⁊ tu aliqn̄cōuerſus cōfirma fratres tuos. Fides ergo p̄pe ſucceſſoris petri non poteſtdeficere Reſponſio Dicendū ꝙ duplex iudiciū poteſt dari de homine.Primū ẜm p̄ſentem inſtrnciā alias iuſticium. alind ſcd̓m eternā ſentiaꝫDifferētio eſt autē inter iſta duo iudicia quid pͥmo iudicio iudiceit homohabens ꝓ teſte exteriorem euidentium. Scribit̉ em̄ Io. vij. Nunquid lexnoſtra iudiceit hominem niſi ob ip̄o audiuerit prius et cognouerit quidfaciat. Alio iudicio iudicat deꝰ hobens ꝓ teſte interiorem cōſcientiam qͦdvidet que foris apperent deus autē intuet̉ cor ut ſcribit̉ jͣ. Regū xvi. Alicidifferentio eſt quia in pͥmo iudicio duto ꝙ non inueniqt̉ quid rep̄hendathomo et quid