eqͥdem numero tribus ꝑſonis ꝯmunicatū. Hunc ergo modum vnitutis eſſencie diuine cōfitetur Innocētius in decretuli ſupͣdicta qn̄ dicit Nos aūtſacro approbato ꝯcilio credimus ⁊ cōfitemur cū petro lombardo ꝙ q̄dumſūma res eſt veraciter pr̄ et filius ⁊ ſpūs ſanctus q̄ nō eſt generās neqꝫgenita neqꝫ ꝓcedēs. Sꝫ eſt pr̄ qui generat et filius qui generat̉. et ſpūſanctus ꝓcedēs. vt diſtinctio ſit in ꝑſonis et vnitas in natura. Et dāpnomus et reprobomus tractatū vel libellū quē obbas iocichim cōſtruxit cōtra p̄dictū mnagiſtrū. in quo libello aſſerebat patrē et filiū et ſpm̄ ſanctūeſſe vnius eēncie vel nature nō vero et regli vnitate. ſꝫ qͣdam collecta ſimilitudine in cmore vel in coritute. Confitetur ſimilit̓ Innocētius triū ꝑſo-uarū in potētia eqͣlitutē. et cōfitet̉ trici oꝑa a toto trinitate ſimul eſſe factaPrimo oꝑa crecitionis qn̄ dicit. ꝙ ſancta trinitas ab inicio tꝑis vniuer-ſam cōdidit creqturā. Secūdo oꝑa redēptionis. qn̄ dicit. ꝙ hec ſancta trinitus pͥmo per moyſen et ꝓph̓cs ẜm ordinatiſſimā diſpoſitionē humanogenei̓ tribuit ſalucitorem. Et expͥmūt̉ in illa clauſulo articulori ꝑtinēteˢad xp̄i humanitutē de vtero d̓ginali cſſumptum. ⁊ ſcicramēta per q̄ factoeſt humcini generis redemptio. Tercio cōfitetur opera noſtre glorificationis qn̄ dicit. que omnes reſurgere faciet cū ꝓprijs corporibus qui recipiūtomnes ẜm opera que fecerūt ſiue bona ſiue mala. ¶ Ad primū ergo eſtdicēdum. ꝙ argumentum ſūptum q ſimilitudine nō dicit ydemptitutē ſeddiſparitatem. volebat ergo xp̄s. ꝙ ſui diſcipuli eſſent vnū in cmore et incaritate. ſicut ipſe cū patre erat vnum in ſubſtantie ydemptitate. ¶ Adij. eſt dicēdum. ꝙ ſpiritus equo ⁊ ſanguis non fuerūt vnum in xp̄o ī nature vnitrte. qꝛ illa tria nō ſunt vna res nec vna natura ſꝫ fuerūt vnumin teſtimonij veritate. Ueſtificebāt̉ em̄ illa trici. ꝙ xp̄s nō erat purus hōſꝫ pluſꝙͣ homo. qꝛ em̄ de corpore xp̄i exiuit ſanguis per ſe ⁊ aquā ꝑ ſe miq̓culoſū fuit vt gloͣ. ibi dicit. Teſtificcibant̉ ergo ſanguis et qqua xp̄m eſſedei filiū. Ueſtificebat̉ em̄ hoc ſpiritus ideſt clomor. vt vox illa quā emiſitſpiritu emittēdo. ꝙ em̄ homo ium ꝓpe mortē vocē mugnā emittat ſine im-raculo eſſe nō poteſt potiſſime homo qui morit̉ gladio ꝑ ſanguinis effuſionem. Un̄ Centurio qui erait ex adu̓ſo vidēs ꝙ ſit clamans exſpiraſſet dixit. Vere filius dei erat iſte ¶ Ad. iij. eſt dicēdū. ꝙ natura crecita n̄ ē ſuūeē. ſꝫ cicqͥrit eſſe in ſuppoſitis ꝓpter qd̓ ꝑtitur ⁊ plurificcit̉ plurificeicōe ſuꝑpoſitoꝝ. Sꝫ naturā diuinci ē ipſū eē. nec acqͥrit eſſe in ſuppoſitis ꝓpter qd̓nō ponit in numerū cū ꝑſonis. ita ꝙ eēncio et tres perſone ſint qͣtuor resnec plurificcitur plurificatione perſonarū. ſꝫ eſt eodem cum perſonci. ⁊ eſtquelibet cum perſona.¶ Queſtio Duodecima Quomōdo ad Papam ſpectat determinare quepertinēt ad diſtinctionem perſoncrumG 3