honore adorat̉ ymcigincitum et ymcigo. ſi ergo honor lotrie dētur xp̄o etymcgini eius nō dēt̉ ille honor pape qui debet̉ ymcigini xp̄i ¶ ℟. Dicēd̓ꝙ duplex eſt ymoigo vnai naturalis ſicut rocionalis crecitua̓ Altera crtificialis ſicut pictura Vnde dicit Augꝰ ꝙ aliter eſt ymcigo regis in filio⁊ aliter in nūmo. differencio cutē eſt inter iſtā duplicē ymaiginē. qꝛ ymoiqo naturalis hꝫ in ſe ꝓpriam dignitatē qua digna ſit ꝑ ſe honorari ⁊ perſe poteſt eſſe honoris terminus. nec ꝓprie ē cōſtituta ad aliquid rep̄ſentādū. Imcigo vero artificia nō hꝫ in ſe ꝓpriā dignitatē qua digna ſit ꝑ ſe honorari. vel ꝙ ꝑ ſe poſſit eſſe honoris terminus. ſꝫ ſolum eſt inſtituto ad aliquid rep̄ſentādum. Et iſta ē raicio quore deus nō adorait̉ ī ymcigine naturali. ſꝫ adorait̉ cōueniēter in ymcigine artificiali. qꝛ in tali adorcicōe ip̄aymcitio ſe hobet vt terminus a quo. Deus vero vt terminus ad quē Vn̄dicit damuẜ. .iiij. li. c. viij. Ꝙ cū honoramus euangeliū nō honoremꝰ inqteriam. puta cartā vel attramentum quibus ſcripta ſūt. Sꝫ honoramꝰillū cuius verba ſūt et fuerūt Similiter cū adorcimus crucē xp̄i. nō adoramus crucis materiam puta lignum vel auꝝ. ſꝫ adorcimus xp̄m crucifixum cuius figurā repn̄trt. ſi ergo eodē honore honorat̉ xp̄s et ſua ymcigoqꝛ honore lotrie nō debet̉ ille honor pope qui debet̉ ymcigini xp̄i ¶ Ad primū ergo ē dicendū. ꝙ p̄p cū ſit ymcigo dei naturalis nō poteſt eſſe ꝑ ſe ho-noris terminus. cui nō debet̉ honor iatrie. Sꝫ ymcigo xp̄i nō adorat̉ vthonoris terminus. ſꝫ ē ſolū honoris ſignū. ꝓpter qd̓ adorat̉ ecidē ad oracione et eodē honore cū ſuo ſignato ¶ Ad ſecūdum ē dicēdū. ꝙ coro xp̄i cō-iūcta diuinitati adorat̉ vt terminus ad quē ꝙͣuis ꝑ acc̄us. qꝛ ꝓpter diuinitutē cui ē ꝯiūcta. ymcigo vero xp̄i ē terminus ⁊ qͦ. et ideo nō ē ſimileAd iij. ē d̓d̓. ꝙ adorās ymciginē xp̄i honore latrie nō mouet̉ ad ſimilitu-dinē ymagīs ſicut ad rē terminātē eius intēcōnē. ſꝫ ſicut rem ⁊ qͣ īcipit eiꝰītētio ip̄m vero xp̄m adorāt tāꝙͣ t̓minū ad quē eiꝰ adoc̓tio et ītētio ꝯplet̉D. vj. ſic ꝓcedit̉. Videt̉ em̄ ꝙ pcpe aꝑte malo nō debecit̉ honor. qͦcipcpe nō debet̉ honor niſi ꝓpter xp̄m. cuius viccrius exiſtit. ſꝫ xp̄s n̄hōrat malos cōtēpnētes ipſū Scribit̉ em̄. j. ad Ro. ij. Qui me contēpnūterūt ignobiles. pͣ ergo eꝑte malus ē ꝯtēpnēdus nō honorādus. ¶ pͣ fipapa aperte malus honoratur aūt hoc eſt quid malus. aut quid ꝑapeiNon primo modo qꝛ malicio non eſt honoranda Non ſecundo modo quidẜm Greg̓. Honorate hominē nō qꝛ homo. ſꝫ ꝓpter aliqͥd qd̓ circa ipſū ſit.ſic ē acceptio ꝑſone ¶ pͣ in eo ꝙ qͥs peccat nō eſt honorādus ymo vituperādus. ſꝫ pͣp in execucōe officij papcitus peccait. ex quo ē aꝑte malus racōeergo officij non ē honorādus ¶ In cōtrarium ē. qꝛ ſuꝑ illo verbo. j. petri.iij. Omnes honorate dicit glo. eciā ſi moli ſunt qui vobis preſunt debitumeis honorem non ſubtrahatis ¶ ℟ Dicendum ꝙ ſcd̓m Tulium HonorF ⁊