diuinai. Auctoritus vero eſt Damciẜ. li. iij. c. xxxij. vbi ait. Ꝙ caro ſaluctoris ẜm quidē eius naturā; ſi cōſideret̉ vt diuiſa ⁊ diuinitute ſubtilibusintelligencijs inadorabilis eſt nec adorciret̉ vt ſic. niſi vt crecitua̓. vniteautē d̓i verbo ꝓpter ipſū et in ipſo adorat̉ eodē honorē quo adorat̉ ip̄ꝫ. Exemplū q̄t eſt eiuſdē Dcimaẜ. ſupͣdcō li. Si em̄ cōſideret̉ corbo per ſe nō inflāmatus igne nō timetur. Si vero cōſideretur vt igne inflāmctus. eodētimore quo timet̉ ignis timet̉ corbo. Similiter ſi ꝯſideret̉ caligo regis ꝑſe nō coniūcta pedi. nō honorcitur nec oſculcit̉. In pede vero eodē oſculo. qͦoſculaitur pec; oſculat̉ caliga. Si d̓o honor qui debet̉ deitati; debet̉ humcnitati xp̄i; nō nude ſꝫ vt cōuicta ꝑſonaliter diuinitati. cū honor debitus d̓oſiue peccato ydolatrie nō poſſit exhiberi p̄cipe. nō dꝫ p̄cipe exhiberi honorqui detur xp̄o ẜm ꝙ homo ¶ Ad primū ergo eſt dicēdū. ꝙ glo. illa loquit̉de humanitute xp̄i vt nuda; non vt ꝑſone diuine coniūcta Nos cutē vt d̓tDumcẜ. non vt nūdā cornē xp̄i honoramus vel adorcimus. ſꝫ vt vnitōdiuinitati eius. ¶ Ad ij. eſt Dicēdum. ꝙ xp̄s in forma ſerui ſacrificiū accipere potuiſſet. quod eſt ſeruitutē latrie recipere. noluit taimen in dcā formā talem ẜuitutem vt dicit Augꝰ li. ſupͣdicto ꝓpter eius humcinitatē oſtēdedam et ꝓpter ſcandalum iudeoꝝ vitandum. Iimliter ne eius occaſione quiſꝙͣ exiſtimoret cuilibet ſcicrificādum eſſe creciture ¶ Ad terciū eſtdicēdum ꝙ xp̄o nō debet̉ honor ẜm ꝙ homo qͥ dētur deitati ꝑ ſe. tn̄ vt eiuˢhumanitus perſonaliter eſt cōniūcta diuinituti. idē honor debetur vtriqꝫV. tercium. ſic ꝓcedit̉. Videt̉ em̄ ꝙ honor quidētur ſanctis non dēotur p̄ape. qꝛ beata v̓go mater fuit omnium ſanctoꝝ. ſꝫ aliquis ho-nor dētur bte v̓gini qui nō debet̉ pape. quod ꝓbatur qꝛ ẜm Augꝰ in ẜmōede aſſumptione. eadē ccro fuit matris et filij Ideo ſicut coro filij nō fuit corrupta ſꝫ aſſumpta; itē ⁊ matris Similis ergo honor qui dētur filio deturmatri. ſꝫ honor debitus filio nō debetur pape vt dictū eſt. ¶ Pͣ. quod ꝑ ſuhabundantium dicitur vni ſoli cōuenit. ſꝫ de ſolis apoſtolis dictum eſt Nimis honorati ſunt amici tui deus. ergo talis honor nō debetur pape. ¶ Fhonor debet̉ pape racōe poteſtatis et auctoritatis. ſcis cutē debet̉ honorrocione ſanctitatis ⁊ bonitutis. Nam ꝓpter ſanctitutē cononizātur aliqui etnumerant̉ in cathalogo ſanctoꝝ. nō ergo honor debitus eis debetur p̄cipe¶ In cōtrariū eſt. qꝛ ſancti honorant̉ et laudant̉. qꝛ in eis honorat̉ ⁊ laudat̉ deus. iuxͣ illud pſal. Iau̓date dn̄m in ſcinctis eius. Sic eodem modo īꝙͣ et in alijs p̄latis eccleſie honorat̉ deus iuxͣ illud Luce. x. Qui vos auditme ciudit et qui vos ſpernit me ſpernit. honor gͦ qui debet̉ ſanctis debet̉pape. ¶ ℟Dicēdū. ꝙ honor pape exhibet̉ racione poteſtatis ⁊ auctoritōtis; verū qꝛ poteſtas talis eſt ordinatō potiſſime qꝛ ē e deo ſibi t̓bute ⁊ qͥ ddeo ſūt ordīata ſūt. ſic̄ d̓t cpl̓s ad Roͣ. xiij Ideo īcludit tal̓ ptūs vite ſc̄tate