Druckschrift 
Summa de potestate ecclesiastica
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

In cōtrariū eſt. quia pͣ nō poteſt ꝙͣ decretis ſcnctoꝝ patrū inuenit̉ cōtroriū vel aduerſū. vt dicit̉ xiiij. d. c. ſicut. Sed in ccpitulis epheſmi cōcilij inuenit̉ diffinitū ꝙ a ſedis apoſtolice ſentētia nulli liceat appelloe̓Reſpōſio. Dicendū. ꝙ ſicut deus comꝑatur ad om̄es criuſais ſecūdas in cictione naturali. ita p̄p comꝑcitur ad om̄s ptōtes inferiores ecc̄leſiciſtici ordinis in iuriſdictione et actione morali. Sed ſit deus comꝑcitur ad cau-ſas ſecundas in iuriſdictione naturali quid poteſt exime̓ vnam creciturāa iuriſdictione alterius vt poteſt exime̓ combuſtibile q iuriſdictione igniſconiburentis vt quod ſtans in igne nō comburatur ſicut fecit de Donieleet ſocijs eius Sed nō poteſt eximere aliquā creciturā ⁊ iuriſdictione ſuciNā ẜm apl̓m. Fidelis eſt deus ⁊ ſeip̄m negare nō poteſt. Si autē eximeret creaturū aliquā e iuriſdictione ſuai. negaret ꝙ nō eſſet deus. Sic pͥpcompainir ad ptōtes eccleſiaiſtici ordinis qꝛ poteſt eximere vnū p̄latum ⁊vnū collegiū a iuriſdictione ſuꝑioris nullū tn̄ p̄t eximere a iuriſdictionefuci. qꝛ tunc negaret ꝙ nō eſſet coput tocius eccleſie. Cum igit̉ ꝑ talē a ppellationem homo ſubtrahat ſe a iuriſdictione pape et ſupponat ſe iuriſdictioni alterius nō poteſt papei ſtatutū condere ſicut nō poſſet facere ſtetutū ꝙ papai exiſtens p̄apai nō preeſſet toti eccleſie. Ad pͥmū ergo eſtdicendum ꝙ papa poteſt renūciare papatui ſed ꝙ exiſtens papa negatſe eſſe papani et caput tocius eccleſie cōtradictionē implicat vnde iſtudnō eſt factibile illud autē fit Ad ſecūdum eſt dicendū ꝙ quilibet poteſtrenunciare iuri ſuo ſi illud ius nō eſt ſibi per alium acquiſitū. et ſi in preiuditiū illius talis renunticitio nō vertat̉. Nunc aūt ius p̄ape ⁊ ſolo deoeſt ſibi acquiſitū. et ideo exiſtens papa nō poteſt renunciare tali iuri ſinein iuria ipſius dei et tocius eccleſie. Ad terciū eſt dicendum ꝙ tributūſoluūtur de bonis temꝑalibus que papa poteſt ſupponere poteſt ati cliorūcibſqꝫ preiudicio ſue iuriſdictioiis. Sed ꝙ aliquis ꝑ appellationem ſubtraheret ſe vniuerſalit̓ ob aūctoritate ſua preiudicuret iuriſdictioni ſueque eſt caput totius eccleſie.D. viij. ſic procedit̉ Videtur em̄ ꝙ non ſit error dicere ap̄cipa poſſe appellari ad deū vel hominē. quic error et omnē viciū ẜm Augꝰeſt cōtra naturā ſꝫ appellore ſuꝑ cauſa iniuſte eſt noturale. ſicut naturale ē violētiā repelle̓. ergo ſic cppellore niō ē error. Preteres ẜm Augꝰin de vera religione. Dubia in fide tam diu credēda ſunt ꝙͣ diu cōtrariumnō precipicit aūctoritas ſancte eccleſie. ſꝫ nulla auctoritate videt̉ diffinitūꝙ hoc ſit error dice̓ a p̄cpa ad deū poſſe appellari ergo talis appellacō adhereſi nō ꝑtinet. pͣ vnuſqͥſqꝫ tenet̉ ſe in vita naturali conẜucire quātu poteſt. ergo ſimiliter in vita morali. ſꝫ appellatio ad hoc eſt inuēta adꝯẜuationē iuſticie ī vita morali ergo abſqꝫ pc̄to hereẜ nō ſolū crede̓ veꝝ