ꝙͣ fuerit ceſar imꝑator reſpectu pauli. ſꝫ paulus ad teſarē appellauit cōtra illos qui falſo modo ipſū incuſabant. ſicut pcitet Act. xxv. ergo multoincigis a pͣp p̄ſenti homo poteſt appellore ad futurū. ¶ Iͣ. ſcribit̉. ij. q. vi.Qui ſe ſcit alijs eſſe p̄poſitū nō moleſte ferat aliquē ſibi eſſe p̄latū. ſicut ergo p̄ſens papci ſcit ſe eſſe p̄poſitū in audiendo omniū appellantium iudi-cia. ſic nō debet moleſte portare ſi cib eo ad futurū papā appellatur. ¶ pͣſcribitur. ij. q. ſupͣdicta. Romenam ſedem appellet qui iudicem ſuſpectumhabet. Sꝫ papa p̄ſens quandoqꝫ poteſt haberi ſuſpectus iudex. ergo adfuturū papā romanam ſedem tenentem poteſt appellcire. ¶ In contrarium eſt. qꝛ appellationes que fiunt cauſa dilctionis nō ſunt recipiēde vtſcribitur. ij. q. vi. Sed talis appellatio eſſet qua appellaretur a papei p̄ſenti ad futurū. qꝛ ſic nunꝙͣ imponeret̉ finis litibus et q̄ſtionibus nō eſtergo tulis appellatio recipiendo. ¶ A. Dicendū. ꝙ ridiculoſa eſt appellatio facta a papa p̄ſente ad futurū quod poteſt ꝓbari racione oſtenſius ⁊racione ducente ad impoſſibile Primo racio eſt talis. Nā popa p̄ſens cōꝑatus ad futurū papā vt futurū nō ē minor ipſo ymo inaior et perfecti-or. qꝛ pupa preſens ē in ectu. futurus vero vt futurus ē in potentia. ſemper autē actus ē pocior et perfectior potentia. ⁊ qꝛ q inqiori ad minorem ⁊a perfectiori ad minus perfectum appellatio nō tenet. Ideo iſto mō a pa-pa p̄ſenti ad futurū appellare ridiculoſū ē. Si vero appelletur ad futu-rū papā nō vt futurū. ſꝫ vt tunc pn̄tem qꝛ tūc eſſet in actu ⁊ eiuſdē aūctoritatis cuius ē popa pn̄s nec iſto mō teneret appellatio qꝛ plonū ē ꝙ porin parem nō hobet imperiū. Semꝑ cutē ille qui cognoſcit de appellatiōeindior ē illo ⁊ qͦ appellatur. Racio vero ducens ad impoſſibile ē talis. N āſi a pupa preſentipoſſit appellari ad aliū futurū. ecidē racōne ob illo futuro poſſit appellari ad alium futurū et ſic duo impoſſibilia ſequerēt̉. Pri-mo ꝙ eſſet ꝓceſſus in infinitū Secundo ꝙ queſtiones et lites niter fideleꝰeccleſie nunꝙͣ finirent̉ et ꝙ oppellatio que tanꝙͣ remediū iuris inuēto ēꝓ iuſticia cōtra iuſticiā militoret. Ad primū ergo ē dicendū ꝙ Paulꝰappellauit ad Ceſcirē tanꝙͣ romanus ciuis non tanꝙͣ inaior vel equalisſibi vt dicit Augꝰ. et ponit̉. x. di. Si in adiutoriū noſtrū terreni imperijleges aſſumendos putatis non rep̄hedimus. Nā fecit hoc Paulus cumaduerſus iniurioſos romanū ſe ciuē eſſe teſtatur. ¶ Ad ſecūdū eſt dicendū. ꝙ popa p̄ſens reſpectu futuri vel ē maior vel ſultē ſibi equalis Ideo ſine iniurio eius fieri nō poſſit talis appellatio ¶ Ad terciū eſt dicendū. ꝙomniū cauſarū negocio ſedis apoſtolice determinationi reſeruata ſunt ⁊in omnibus ſemꝑ eius ē exſpectandū conſultū cuius tramiti ſi quis ex ciliqͣ ſūptione vel p̄ſūptione obuiare tēptauei̓t nō ſine honoris ſui ꝑiculo qpud eandē ſedē ſe cauſas noſcat redditurū vt dicit̉. ij. q. ſupͣdicta5