¶ DeI
Hercule. aduer. iurādi .i. ꝑ herculē iuro. qͥ ēmediuſfidiꝰ .ſ. ſemideꝰ ⁊ ſemihomo. qꝛ ex ꝑte matrꝭ .ſ. Alcmene hō. ⁊ ex ꝑte pr̄is .ſ. Iouis d̓r deꝰ fidiꝰ .i. filiꝰ. Et pōit̉ ibi d. pro l.Antiqͥ em̄ ſepiꝰ poſuer̄t d. ꝓ l. vt celda procella. Ul̓ mediꝰ .i. meliꝰ. fideliſſimus interdeū ⁊ hoīeꝫ. Dr̄ em̄ hercules portare rn̄ſaab his ad illosHeri. aduer. tꝑis. ⁊ cor. pͥmā. vn̄ Eſopꝰ Fallere vult hodie ſiqua fefellit heriHeriliter. aduer .i. dn̄anterHic ſepe ponit̉ ꝓ tūc. ⁊ ſic ē aduerbiū tꝑale.qn̄qꝫ h̓ ē aduer. locale. ⁊ tc̄ ē ſēſus. Hīc. i. hͦloco. ⁊ tūc h̓ ꝓducit̉. ſꝫ qn̄ ē ꝓnomē corripit̉⁊ ſignificat tm̄ qͣntū illeHypo. p̄poſitio greca .i. ſubNodie. aduer. tꝑis .i. hͦ die. et ꝓ ſemꝑ ponit̉.⁊ ꝯpōit̉ ex hͦ ⁊ die.Honeſte. ſtius. ſime. aduer .i. diſcrete. decenter.Fonoratim. honorate. ⁊ honorabilit̓. idemHorno. aduer. tꝑis .i. hͦ āno. ⁊ d̓r ab annusNorribiliter. lius. ſime. abominabilit̓. terribiliterHorſum. aduer. loci i. in hāc ꝑtemNoſtiatim. aduer .i. ꝑ hoſtia. qͣi d̓ hoſtio adhoſtiū.Noſtiliter. aduer .i. crudeliter. inimicabiliter.Eumane vel humaniter. nius. ſime. et humanitus aduer. Et differūt hūane et humanitꝰ. ſic̄ diuine ⁊ diuinitꝰ. Nam diuinitus ⁊ humanitꝰ ſigͣnt a deis ⁊ hoībꝰ aliqͥdfieri. Sꝫ diuīe ⁊ hūane ad ſil̓itudinē deorū vel hoīm. Si eī dicas Gabriel miſſuseſt diuinitꝰ. idē eſt ac ſi dicat̉. Gabriel miſſus eſt a deo. Et iſtud factū ē humanitꝰ .i.ab hoībꝰ. Si ꝟo dicas. Gabriel locutꝰ eſtdiuine nec hūane .i. ad ſil̓itudinē deoꝝ velhoīm. ſiue diuino more vel humano. Ethumane .i. māſuete. ⁊ humaniter idē ē qd̓humane.Numide. dius. ſime. aduer .i. madenter. madide. Humectatim. idemNumatim. aduerb̓ .i. ſepultim. vel viliter etabiecte.¶ DEIactāter tiꝰ. ſime. aduer .i. ſuꝑbe. arrogāter.Iam. aduer. eſt tꝑisIbi. aduer. loci. et ꝯpōit̉ cū in. vt Inibi. .i. ineodē loco. Et cū idē. vt ibidē .i. ī eodē loco.
et acuit pe. duo em̄ i ꝯglutināt̉ in vnā longā. Itē ꝯponit̉ cū aliꝰ. ⁊ d̓r alibi .i. ī alio loco. Et cū int̓. ⁊ d̓r interibi .i. interim. ītereain illo loco. ⁊ cor. pͥmā ibi.Idcirco .i. ideo. ꝓpterea. ⁊ videt̉ eē ſimplexIgnaue vl̓ ignauit̉. uiꝰ. ſime. aduer i. pigre.inſipiēter. ſtulteIlicet. pe. corr̄ i. ire licet. Expleto em̄ officioſuo ſacerdos dicebat ilicet. qͣſi di. ire licet.Magꝭ āt corruptū ē poſtmodū ⁊ dictū ēilico .i. ꝯtinuo. aduer. tꝑis. vt dic̄ Alexāderneqͣꝫ. Et ſcribit̉ ꝑ vnū l. ꝓducit tn̄ pͥmam.Un̄ in greciſmo d̓r. Cōcito ꝯfeſtim. mox.ꝓtinꝰ. ilico. ſtatim.Ilico. aduer. tꝑis. Et ẜm Pap̄. Ilico .i. cōtinuo. ſubito. ſtatim. iteratoIllo. aduer. loci. ⁊ acuit̉ in fine. Un̄ Math̓.ij. Timuit illo ire. i. ad illū locū.Immaniter. niꝰ. ſime .i. crudelit̓. immāſuete. terribilit̓.mmnūde. dius. ſime .i. impureImo. eſt aduer. eligēdi. ⁊ valet tm̄ qͣꝫtū potiꝰAliqn̄ ē aduer. affirmādi. ⁊ valet tm̄ ſic̄ certe. Aliqn̄ eſt ꝯiūctio illatiua ⁊ valet tm̄ ſic̄igit̉. Et imo ſcribi dꝫ ꝑ vnū m. ⁊ cā differētie ad ablatiuū de imꝰ. a. ū. dꝫ eē accētꝰ infine. ⁊ dꝫ m. aliqͣntuluꝫ ꝯp̄ſſe ſonare cū j. lꝫſit de ſeq̄nti ſyllaba. ẜm Hug. Quidaꝫ tn̄dicūt ꝙ nō oportet ꝙ imo aduerbiū accētuet̉ in fine ad differentiā ablatiui imo. qꝛſatꝭ patet differētia int̓ ea. cuꝫ ſint diuerſeꝑtes orōis. ⁊ ꝓ. pͥmā. Un̄. Spōſaꝫ nō cupias quaꝫ duxit ꝓximꝰ imo. Floreat illeſus ꝓximitatꝭ amor.Impendio. aduer .i. ſedule. intēte. Impēdioſe. idem.Imperegre. pe. cor. aduer. ⁊ eſt idem qd̓ inſtabiliter. vel ſine certa māſione. ⁊ d̓r ab in⁊ ꝑegreImperite. tiꝰ. ſime .i. indocte. ignauit̉Impie. magꝭ impie impijſſime. aduer .i. ſinepietate. crudeliter.Imp̄ſentiaꝝ .i. in pn̄ti mō. ⁊ p̄t eē ꝑs ꝯpoſita⁊ erit aduer. tꝑis. Un̄ Gen̄. l. Sic̄ imp̄ſentiaꝝ cernitꝭ. Pōt etiam eſſe aduer. loci ẜmqͦſdam. ⁊ tunc imp̄ſentiarū idem eſt qd̓ inp̄ſentia.Improbe. biꝰ. ſime .i. importune.Impromptu .i. in maīfeſto. ſꝫ magꝭ ſūt dueꝑtesImpudice ciꝰ. ſime. aduer .i. inuerecūde.Impune .i. ſine pena