¶ DeI
Um de noīſac ꝟbis cet̓iſqꝫ declīabilibꝰ ꝑtibꝰ duplici alphabeto ſatꝭ cōEmode tractauerīꝰ. viſū ē ꝑqͣꝫutile fore ſi ꝑtes qͦꝫ indeclinabiles nō minbri cura expediremꝰ. Aduerbia vicꝫ p̄poſitōes. ꝯiunctōes ⁊ interiectiones. quas qͥdē ꝑtes ita vt ſupra fecimꝰ itidēin ordinē alphabeti redigimꝰ. vt eaꝝ facilior fiat inquiſitio.¶ DeAPrepoſitio ē ⁊ īteriectio ⁊ nomen.Prepoſitio. vt a ſummo ad imumInteriectio. vn̄ Uirgil̓. in bucol̓.A tibi ne teneras. glacies ſecet aſpera plātas. Et nos poſſumꝰ addere illud Hieremie. vbi a. eſt interiectio dolētꝭ. vicꝫ. A. a. a.dn̄e deꝰ. ecce neſcio loqͥ. Itē nomen eſt ipſius lr̄e.N. ab. abs. e. ex. eādē fere ſignificatōeꝫ hn̄t.Nā diſpoſitōes locales. tꝑales. ⁊ ordinales fignāt. Sꝫ in hͦ differ̄t. qꝛ a. e. ꝯſonāteſeq̄nte: plerūqꝫ p̄ponūt̉. Ab ꝟ̓o ⁊ ex. vocali⁊ alijs nō aſperꝭ ꝯſonātibꝰ. Abs aūt. c. q. t.ſeq̄ntibꝰ. p̄ponit̉ tam in appoſitōe qͣꝫ in cōpoſitione.Ab p̄poſitio. oībꝰ in ꝯpoſitōne p̄ponit̉ lr̄isabſqꝫ c. vel q. vel t. Un̄. Ab ſi cōponis elemēta queqꝫ ſequūt̉. C. q. t. tm̄ ſiml̓ he tresexcipiūt̉.Abgregatim .i. diſperſimAbiecte. aduerbium .i. viliter. cōtemptibiliter.Ab inteſtato. aduerbium .i. ſine teſtamentovt Iſte mortuꝰ eſt abinteſtato .i. ſine teſtamētoAbuſiue. aduerbiū qͣlitatis .i. īpropͥe. qd̓ abvſu recedit ẜm Pap̄.Accētuatim. aduer .i. ꝑ. accētꝰAccelerāter .i. feſtināter. velocit̉. citoAccurate. aduer .i. diligēter. ſtudioſe. curialiter.Acriter. aduer .i. fortit̉. crudelit̓.Acidioſe .i. tedioſe. moleſte. triſteAc. atqꝫ. et etqꝫ. idē ſunt.Acſi i. tanqͣꝫ. vt Ille eſt diſpoſitꝰ acſi velletmori.Actenꝰ. aduerbium .i. hucuſqꝫ vſqꝫ nūc. Etꝯponit̉ ex ac aduerbio. ⁊ tenꝰ. ⁊ caret aſpiratōe. ⁊. cor. pe. Qn̄ āt ſūt duę ꝑtes aſpirat̉
et acuit̉ te.Acutim. aduerbium .i. acuteAd. eſt p̄poſitio. ⁊ ſignificat diuerſas circūſtātias. Qn̄qꝫ notat circūſtātiā localeꝫ. vtUado ad eccl̓aꝫ. Qn̄qꝫ tꝑalē. vt ad paſca.Qn̄qꝫ ꝑſonalē. vt Uenio ad te. Qn̄qꝫ numeralē. vt Ille expendit denarios vſqꝫ advnū. Qn̄qꝫ ꝓximitatē. ⁊ tūc ponit̉ ꝓ iuxta.Qn̄qꝫ cauſalē. vt cū d̓r. Ad qͥd veniſti. Itēnotat ſimilitudīs circūſtātiā. vt Nos habet ad porcos .i. ad ſil̓itudinē porcoꝝ Itēſignat circūſtantiā cauſe finalis. ⁊ tunc eſtidē qd̓ ꝓpter. vt Ille pugnat ad palmam .i.ꝓpter palmā .i. ꝓpter victoriam. Item ponitur pro cōtra. vt ibi. Ferit ad petrā coquꝰollam .i. contra petram. Item ponit̉ ꝓ ſuper. vt ad ripam iordanis. Iteꝫ ponit̉ proꝓpe. vt Hic iacet ad portam .i. ꝓpe. Et nota ꝙ ad p̄poſitio ſequentibꝰ his nouē lr̄isin compoſitione mutat d. in illas. ſcilicet.c. f. g. l. n. p. r. s. t. Unde. Cor. fla. grans. le.nis. pir. ra. ſal. ta. ad ſibi mutat. Tolliturincle tamē ſi ſeqͥt̉ ꝯſona poſt s.Adeo. aduer. pe. cor. Un̄ Greciſmus. Dicadeo tm̄. dicas adeo quoqꝫ certe. Affirmatiue quoqꝫ dicas ⁊ quantitatiue. Papiasvero dicit. Adeo .i. valde. intantuꝫ. p̨̄terea.certe.Adhuc. aduerbium. in locutione affirmatiua notat continuationeꝫ preteriti ſtatus.et priuat durationem. vt Petrus eſt albꝰadhuc. id eſt. ante hoc tempus fuit albuset non eſt in albedine duratiuus. Quandoqꝫ vero ponitur in locutione negatiua.et notat remotionē preſentis ſtatus. et ponit futurum eſſe. vt Antichriſtus non eſt.adhuc. ſed erit in futuro. ⁊ ſic ponit̉ expectatiue.Admodū. aduer. pe. cor. i. valde. Et nota ꝙp̄poſitio cū caſuali loco aduerbij reꝑit̉. vtadmodū. amodo.Aduerſus ⁊ aduerſum. ponūt̉ ꝓ aduerbijsqͣlitatꝭ vl̓ loci. vt aduerſus vl̓ aduerſū illuꝫEt ponūt̉ indifferēter.Aduſqꝫ. tribꝰ modis expōit̉. pͥmo .i. ſepe. vtfeci hͦ aduſqꝫ .i. ſepe. ſcd̓o eſt determīatiuūtemꝑis. ⁊ tūc idē eſt qd̓ donec. vt Expectauit aduſqꝫ feci .i. donec. Tertio determīatlocū. vt Uolo currere aduſqꝫ .i. ad iſtū locum.Affabre .i. valde caute. ingenioſe.Affatin .i. abunde. largius. aduer. intētiuū.