4

Infeſto as. aui. a. p. i. moleſtari aduerſari. infeſtū eſſe alicui.Inficio cꝭ. feci ctū. a. t. i. deturpare tingere repellere informare. ⁊ d̓r ab in ⁊ facio cꝭ. ⁊ ꝑtinet ad ꝓprietates intrinſecas. ⁊ cor. fi.Inficior arꝭ. atꝰ ſuꝫ. d. p. i. qͣi nō facere. nō eēfactū ꝯtēdere .i. negare. ⁊ ꝓprie qd̓ veꝝ ē. qͣtnō fateri factū. ſꝫ ꝯͣ ꝟitatē mēdacio niti. etdr̄ ab ī ⁊ facio. Eſt etiā ꝓprie inficiari rē debitā denegare cū a creditore d̓poſcit̉. Idē⁊ abiuratio .i. rei credite abnegatio. Und̓Inficit intingēs qͥ denegat īficiat̉ At abinficior he inficie aꝝ .i. negatiōesInfimo as aui. a. p. i. depͥmere. ſubtꝰ ponere.⁊ dr̄ ab infimꝰ. In̄ infimatꝰ ta. tū.Infio infis .i. dicere. ⁊ dr̄ ex in ⁊ fio. ſꝫ mō nōeſt in vſu Un̄ Ariſto. in. j. de generatione.Infimꝰ triſtātē aliqn̄ tāgere nos ſꝫ n̄ noseū. Plato etiā hͦ v̓bo vtit̉. Infimꝰ gͦ .i. dicimꝰ. ⁊ ꝓd. fi. Pap̄. ꝟo dic̄. Infit ceterꝭ deficit. Antiqͥ tn̄ infit dicebāt .i. incipit fari.Infirmor arꝭ d. p. i. eſſe vl̓ fieri infirmū Un̄Paulꝰ. ij. Coꝝ. xj. Quis infirmat̉ ⁊ ego nōinfirmor. Inuenit̉ etiā īfirmo as aui. a. p.id eſt debilitare falſificare eneruare. et dr̄ab in ⁊ firmo as.Infiſco as aui. a. p. i. in fiſcū mittere. Un̄ illud. Et res eiꝰ infiſcent̉ .i. in publicū deueniāt. ⁊ dr̄ ab in ⁊ fiſco as.Infligo gl. xi. ctū. a. t. ⁊ infligo as. in eodē ſenſu i. inſerere irrogare introfligere Et ꝓducit fli. infligoInflo as aui. a. p. i. intꝰ flare. flatū impellere.Infringo gͦ. xi. ctū. a. t. i. intꝰ frāgere vl̓ īfringendo illudereinfurno as. a. p. i. in furnum mittere vel ineo coquereInfuſo as aui. a. p. i. fuſo inuoluere. ⁊ dr̄ abin ⁊ fuſus ſi. ⁊ ꝓdu. fu.Ingenior arꝭ. d. p. i. ingeniū exercere. ⁊ ingenioſe ſe hr̄e. ⁊ pōit̉ ꝓ d̓ciꝑe. ⁊ tūc ē trāſitiuūIngerſo as aui. a. p. i. infuſcare faciēIngredior erꝭ. ingreſſus ſuꝫ. d. p. i. intrare. ⁊drab in ⁊ gͣdior erꝭ. ⁊ cor gre.Ingruo is. ingrui. n. t. i. maturare. īminere.impēdere inſtare. Et ꝓprie dr̄ de malo. malū ingruit. qͣi ꝯͣ ꝯgruū. Et bonū ē qd̓ impēdet .i. ꝯͣ ꝯgruitatē venitInguadio as are. a. p. i. valde guadiareInhereo es. heſi. heſuꝫ .n.s. i. inniti. intꝰ herere. ⁊ dr̄ ab in ⁊ hereo es. In̄ h̓ ⁊ hͦ ⁊ hͦ īherens tꝭ. Et inherent̓ aduer. Et hͦ inheren

tia tie. Et ꝓdu. he.Inhibeo es. ui. itū. a. s. l. phibere. cohibere.vitare remouere ſeꝑare. ⁊ eſt in pͥuatiuum.Eſt em̄ inhibere nō hr̄e. ⁊ dr̄ ab ī ⁊ habeoes. In̄ h̓ inhibitor oris. ⁊ cor. hi.Initior arꝭ. d. p. i. inchoare ꝯſecrare. ſctīficare introducere. ſacrificare Un̄ ꝓph̓a. Initiati ſunt beelphegor .i. ſacrificauerūt vl̓ cōſecrauerūt. Et nota ꝙ qͥdā vtunt̉ hͦ ꝟ̓bo īactiuo genere Initio as.Inigo gis. inegi. inactū. a. t. i. pecꝰ a paſtu intectū agere. Abigere ꝟo eſt pecꝰ a tecto inpaſcua agere. ⁊ cor. pe.Inimico as. v̓bū actiuū ⁊ inimicor aris. deponēs in diuerẜ ſignificatōibꝰ. vt Inimico illū tibi .i. facio illū inimicū tibi. ⁊ Inimicor tibi .i. ſum inimicꝰ tibiIniūgo gͦ. xi. ctū. a. t. i. p̄ciꝑe. ⁊ dr̄ ab in ⁊ iungo gꝭ. ſic̄ vult Hug. Multū tn̄ ꝓbabiliꝰ videt̉ ꝙ iniūctio minꝰ īportat qͣꝫ p̄ceptuꝫ. qͥaqn̄ p̄latꝰ vult aliqͥd inqͥrere vl̓ īuenire. pͥus iniūgit ⁊ poſtmodū facit p̄ceptūIniurior arꝭ. atꝰ ſum. d. p. i. iniuriā facere. etꝯſtruit̉ cū dtō. vt Iniurior tibiInnuo iſ. ui. tū. n. t. i. nutū facere vl̓ ſignū dare intelligēdi. ⁊ d̓r ab in ⁊ nuo is.Inqͥno nas aui. a. p. i. maculo deturpo. ⁊ d̓rab in ⁊ cunio nis. vl̓ ab in ⁊ coqͥna. ⁊ cor. qͥ.Un̄ in Aurora d̓r Petra qͣ gradit̉ virꝰ nōinqͥnat anguisInquio qͥs ẜm Hugꝭ. defectiuū ē. ⁊ ē tercieꝯiugatōis. ⁊ ē idē qd̓ dico. Unde. Terciavult inqͥt. qͣrtaqꝫ ſumit ait. Ex hͦ colligit̉ ꝙinqͥmꝰ cor. pe. ſic̄ legimꝰ. ſed aimꝰ ꝓdu. i ſic̄audimꝰ. ⁊ ſcribit̉ inqͥt ꝑ te. nō ꝑ d. qꝛ nullūv̓bū in d. deſinit in tercia ꝑſona pn̄tꝭ indicatiui modi. Scd̓m aūt analogiā fere tota eiꝰ declinatio inuenit̉Inqͥro is. inqͥſiui inqͥſitū. a. t. i. inueſtigare vl̓intꝰ q̄rere. ⁊ d̓r ab in ⁊ q̄roInſanio is. iui. n. q. i. furere. Et ponit̉ qn̄qꝫꝓ ſcribere ꝟſus. ⁊ facere vl̓ cātare. qꝛ olī poete credebant̉ inſanire cū ꝟſus faciebāt etſtudio vacabāt Un̄ Uirgil̓. Inſanire liInſcribo is. a. t. i. iniūgere (bet qn̄qꝫ tibi.deputare l̓ impͥmere vel intꝰ ſcribere. Uelīſcribere ē ſe obligare ſi n̄ ꝓbauerit ad eaꝫpenā quā reꝰ dꝫ pati. vl̓ quā accuſando inferre tēdit ſi ꝓbauerit accuſator. vt ī. c. ſuꝑhis. de accuſa. in glo. c. ij. q. viij. qͥſqͥsInſeruio is .n. q. i. valde ſeruire vel obedire.Seruimꝰ dn̄iſ. Inſeruimꝰ cuiuſqꝫ p̄ceptꝭ

Q