A¶

In cito as. aui. a. p. i. cōmouere ꝓuocare inſtigare.Inclino as. aui. a. p. qͣi intꝰ clinare .i. reflectere. ⁊ d̓r ab in ⁊ clino as. In̄ h̓ ⁊ hͦ inclinis ⁊hͦ nę. Et inclinꝰ na. nū. Et inclinatoriū rijEt ꝓd. cli. Un̄ ī Aurora d̓r. Tūc caput inclinat emiſſus ſpūs exitIncludo dis ſi ſum. a. t. i. intꝰ claudereInclunior arꝭ. incluniatū. d. p. i. ꝯcubitū pati. ⁊ d̓r ab in ⁊ clunis. Inuenit̉ etiā īclunioas. a. p. i ꝑ clunes incuruare vl̓ eleuareIncolo lis. lui. n. t. i. habitareIncomitio as. aui. a. p. i. cōmitiū celebrare l̓eligere vel intronizare. in comitio ⁊ cōuentu loquiIncōmodo as. a. p. i. offendere. incōmoditatē alicuiꝰ facere. ⁊ ꝯſtruit̉ cū dtōIncrepo as. pui .n. p. i. redarguere rep̄hēdere vituꝑare Et d̓r ab ī ⁊ crepo as. ⁊ cor. creIncubo as .n. p. i. īminere inſtare vel rē alienā inuadere ⁊ vi poſſidereInculco as. aui. a. p. i. valde calcare intꝰ calcare. v̓ba iterādo ml̓tiplicare iactareIncurſo as .i. frequēter incurrereIncuſo as aui. a. p. i. accuſare vl̓ valde cuſare. ⁊ d̓r ab in ⁊ cuſoIndago as. aui. a. p. i. inqͥrere īueſtigare. In̄hͦ indago inis .i. inueſtigatio. inqͥſitio. ⁊ ꝓdu. da. Un̄ Theodolus. Nec cuiqꝫ hoīmdedit indagare ſepulchruꝫ. Et videt̉ in hͦꝟſu h vim hr̄e lr̄eIndēno as. aui. atū. a. p. i. nō dānare. indēnē facere l̓ on̄dere. ⁊ d̓r ab in ⁊ dāno aſ. In̄īdēnatꝰ ta. tū. Et h̓ ⁊ hͨ īdēnis ⁊ hͦ ne .i. ſinedāno vel dānatōe .ſ. nō dānatꝰ. In̄ indēniter aduer. Et hͦ indēnitas atꝭ. Un̄ ProſꝑIndēnis ꝓpriū ẜuat ſapīa cenſumIndico as aui. a. p. i. on̄dere ſignare inſinuare vel innoteſcere. ⁊ dr̄ ab in ⁊ dicoIndico cꝭ. xi. ctū. a. t. i. p̄ciꝑe vl̓ ānūciare ⁊ eſtſacerdotū qͥ feſta īdicūt ppl̓is ⁊ ieiūia. Un̄Edicūt reges indicit feſta ſacerdosIndigeo es ui n. s. i. valde egere vl̓ intꝰ egere. ⁊ d̓r ab in ⁊ egeo. In̄ indigēs tꝭ. ⁊ hͦ indigentia .i. pauꝑtas. egeſtasIndigito as. a. p. i. digitos īduere vel demōſtrare vel noīareIndipiſcor erꝭ. indeptꝰ ſum. d. t. i. acqͥrereIndodis. didi. ditū. a t. i. īponere īmittere īſerere inferre indicere inducere ſiue forasemittere. Et dr̄ indere qͣi intꝰ dareIndorio as. aui. a. p. i. ſupͣ dorſuꝫ ponere. qd̓

vulgo ſolet dici interſellareInducio as. aui. a. p. i. differre ꝑ inducias vlinducias facere ⁊ ꝯſtituereInduco cis. xi. ctū. a. t. i. introducereIndulgeo es. dulſi. ſum. vel indultū. hꝫ diuerſas ſignificatōes. Indulgere eī accipitur ꝓ gͣtis ꝯcedere. vt papa indulſit mihihāc ptātē. Itē indulgere .i. operaꝫ dare vtIndulgere gule noli q̄ ventris amica ē .i.noli operā dare vl̓ ꝯſentire. Itē indulgereid ē remittere vt indulge nob̓ pctā nr̄a domine. Et tūc d̓r indulgere qͣi inde algere.id eſt poſtea ceſſare a noticia ⁊ mēoria forefacti. Et in pͥma ſignificatiōe eſt actiuū.in alijs ꝟo neutꝝInduo is. ere. a. t. d̓r ab in ⁊ duo. is. qd̓ idē ēqd̓ ſoluo. Poſtqͣꝫ eī indutꝰ ē aliqͥs qͣi ſolutus ⁊ expeditꝰ ē. vl̓ ad aliqͥd oꝑandū. vl̓ vtſe totū videndū p̄beat. qd̓ n̄ eſt cū ſit nudꝰInduſio as. a. p. i. induere. ⁊ d̓r ab induo is.Inde hͦ induſiamē. inis .i. indumētūInebrio as. aui. a. p. i. valde ebriare. ⁊ d̓r ab ī⁊ ebrio as. ⁊ pōt eſſe intentiuū ibi inIneo is. iniui. initū. a. q. i. intrare inciꝑe īuenire ꝯcūbere. ⁊ d̓r ab in ⁊ eo is.Inepto as. aui. a. p. i. infatuare. ineptū facere vel fieri. ⁊ tūc ē neutꝝ. Inuenit̉ etiā ineptio tis. ptiui. tire. in eodē ſenſuInfamo as. aui. a. p. i. famā bonā deponere.⁊ d̓r ab in ⁊ famo as. In̄ h̓ ⁊ hͦ infamis ⁊ hͦme .i. ſine bono nomīe vel fame male. In̄hec infamia. mie. ⁊ ꝓdu. faInfelico as. a. p. i. infligere. infelicem facere.A qͦ infelicito tās. frequētatiuūInfendo dis. di. ſum. a. t. i. valde offenderefacere iraſci. ⁊ d̓r ab in ⁊ fendo dis. In̄ infenſus ſa. ſum .i. offenſus vl̓ iratꝰ. ⁊ ē pluseſſe infenſum qͣꝫ offenſuꝫ vel iratū. Et īfenſo as. frequētatiuūInfertio tꝭ. inferſi infertū .i. implere. ⁊ d̓r abin ⁊ fartio tis. In̄ infertꝰ ta. tū. Et infertotas. frequētatiuūInfero infers intuli illatū .i. introferre vl̓ īmittere. ⁊ d̓r ab in ⁊ fero fers. Un̄ dn̄s adThomā ait. Infer digitū tuū huc Et inferre ē ꝯͣ ferre irrogare. ⁊ ꝑtinet ad maluꝫ.Male em̄ inferūt̉ .i. ꝯͣ ferunt̉. Et ẜm hāc ſignificationē inuenit̉ ī dialectica inferre .i.ꝯcludere. Illatio .i. ꝯcluſio. Cū em̄ aliqͥdꝯcludit̉ infert̉ .i. ꝯͣ oppoſitionē vl̓ opinionēalicꝰ fert̉. Un̄ ꝯiūctio q̄ eſt ſignū ꝯcluſiōiſd̓r illatiua. qͣſi ꝯtra portatiua